eliminacja paracetamolu
Eliminacja paracetamolu (acetaminofenu) z organizmu to proces, w którym lek jest metabolizowany i wydalany. Około 90% paracetamolu jest metabolizowane w wątrobie poprzez glukuronidację i sulfatację do nieszkodliwych metabolitów, które są wydalane z moczem. Pozostałe 5-10% jest przekształcane przez cytochrom P450 (głównie CYP2E1) do toksycznego metabolitu N-acetylo-p-benzochinonoiminy (NAPQI), który w normalnych warunkach jest szybko detoksykowany przez glutation.
Okres półtrwania paracetamolu wynosi 1-4 godziny u osób z prawidłową funkcją wątroby. Jednak w przypadku przedawkowania, gdy szlaki glukuronidacji i sulfatacji zostają wysycone, większa ilość leku jest metabolizowana do NAPQI. Gdy zapasy glutationu zostają wyczerpane, NAPQI wiąże się kowalencyjnie z białkami hepatocytów, prowadząc do uszkodzenia wątroby.
W przypadku zatrucia paracetamolem kluczowe znaczenie ma szybkie podanie N-acetylocysteiny (NAC), która uzupełnia zapasy glutationu i zwiększa detoksykację NAPQI. Efektywność terapii NAC jest najwyższa, gdy zostanie podana w ciągu 8-10 godzin od przedawkowania. Monitorowanie stężenia paracetamolu w osoczu oraz markerów funkcji wątroby jest niezbędne do oceny ryzyka hepatotoksyczności i skuteczności leczenia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Coldrex Complex Grip 500 mg + 200 mg + 10 mg
Produkt Coldrex Complex Grip zawiera trzy substancje czynne o odmiennych właściwościach farmakokinetycznych: paracetamol (500 mg), gwajafenezynę (200 mg) oraz chlorowodorek fenylefryny (10 mg). Paracetamol charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu w ciągu 10-60 minut, z okresem półtrwania 1-3 godzin. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie poprzez glukuronidację, siarkowanie i utlenianie, a eliminacja odbywa się przez nerki w postaci sprzężonych metabolitów. Gwajafenezyna jest szybko absorbowana, osiągając maksymalne stężenie już po 15 minutach, z okresem półtrwania około 1 godziny. Metabolizowana jest głównie w nerkach do kwasu β-(2 metoksyfenoksy)mlekowego, który jest również głównym metabolitem wydalanym z moczem. Fenylefryna wykazuje zmienną i niepełną biodostępność z powodu efektu pierwszego przejścia przez oksydazę monoaminową w jelitach i wątrobie, osiągając maksymalne stężenie po 1-2 godzinach, z okresem półtrwania 2-3 godzin. Metabolizm i eliminacja fenylefryny zachodzą głównie przez sprzęganie z siarczanami i wydalanie z moczem w postaci sprzężonej.
biodostępność, biotransformacja, chlorowodorek fenylefryny, efekt pierwszego przejścia, eliminacja gwajafenezyny, eliminacja paracetamolu, glukuronidacja, gwajafenezyna, kwas β-(2-metoksyfenoksy)mlekowy, maksymalne stężenie w osoczu, metabolizm gwajafenezyny, metabolizm i eliminacja, metabolizm paracetamolu, okres półtrwania, oksydaza monoaminowa, paracetamol, parametry farmakokinetyczne, proces biotransformacji, przewód pokarmowy, siarkowanie, sprzęganie z siarczanami, utlenianie, wątroba, wchłanianie gwajafenezyny, wchłanianie paracetamolu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Panadol Menthol Active 500 mg
Lek Panadol Menthol Active zawiera 500 mg paracetamolu w formie proszku do sporządzania roztworu doustnego i posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed jego zastosowaniem. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na paracetamol lub substancje pomocnicze, w tym aspartam (50 mg, szczególnie u fenyloketonurii), alkohol benzylowy, barwniki azowe (karmoizyna E122, żółcień pomarańczowa E110, czerń brylantowa E151), sacharoza (2000 mg), sód (118 mg), etanol i glikol propylenowy. Choroba alkoholowa oraz ciężka niewydolność wątroby (Child-Pugh C) i nerek (GFR < 30 ml/min) stanowią bezwzględne przeciwwskazania ze względu na ryzyko kumulacji toksycznych metabolitów i zwiększone ryzyko hepatotoksyczności oraz nefrotoksyczności.
alkohol benzylowy, anafilaksja, barwnik azowy, choroba alkoholowa, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, dieta niskosodowa, działanie hepatotoksyczne, eliminacja paracetamolu, fenyloketonuria, glutation wątrobowy, hepatotoksyczność, indukcja enzymatyczna, klasyfikacja Child-Pugh, metabolizm paracetamolu, nadwrażliwość na paracetamol, nefropatia, nefrotoksyczność, nietolerancja fruktozy, paracetamol, reakcja alergiczna, roztwór doustny, substancja czynna, substancja pomocnicza, toksyczny metabolit, wskaźnik GFR - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Vicks AntiGrip Complex 500 mg + 200 mg + 10 mg
Produkt Vicks AntiGrip Complex zawiera trzy substancje czynne: paracetamol, gwajafenezynę oraz chlorowodorek fenylefryny, które wykazują zróżnicowane profile farmakokinetyczne. Paracetamol charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w osoczu w czasie 10-60 minut, z okresem półtrwania 1-3 godzin. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie poprzez glukuronidację, siarkowanie i utlenianie, a eliminacja odbywa się przez nerki w postaci sprzężonej. Gwajafenezyna wykazuje bardzo szybkie wchłanianie, Tmax wynosi około 15 minut, a okres półtrwania to około 1 godzina; metabolizowana jest głównie w nerkach do kwasu β-(2 metoksyfenoksy) mlekowego i wydalana z moczem. Fenylefryna, podlegająca efektowi pierwszego przejścia enzymatycznego w jelitach i wątrobie, osiąga Tmax po 1-2 godzinach, z okresem półtrwania 2-3 godzin, a eliminacja następuje przez nerki w postaci siarczanów.
biodostępność fenylefryny, biotransformacja, chlorowodorek fenylefryny, działanie naczyniozwężające, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwgorączkowe, działanie wykrztuśne, efekt pierwszego przejścia, eliminacja paracetamolu, farmakokinetyka, glukuronidacja, gwajafenezyna, metabolizm paracetamolu, obkurczanie naczyń krwionośnych, okres półtrwania, oksydaza monoaminowa, paracetamol, siarkowanie, sprzęganie z kwasem glukuronowym, stężenie w osoczu, Tmax, utlenianie, wchłanianie z przewodu pokarmowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Apap ból i gorączka C plus 500 mg + 300 mg
Lek Apap ból i gorączka C plus, zawierający 500 mg paracetamolu i 300 mg kwasu askorbinowego w formie tabletek musujących, posiada szereg przeciwwskazań klinicznych. Bezwzględnie nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki preparatu, wrodzonym niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, ciężką niewydolnością wątroby lub nerek, wirusowym zapaleniem wątroby, chorobą alkoholową oraz fenyloketonurią (ze względu na 15 mg aspartamu w tabletce). Ponadto, lek jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 12 roku życia oraz u pacjentów stosujących inhibitory monoaminooksydazy (MAO) lub zydowudynę (AZT). Wysoka zawartość sodu (375,41 mg/tabletkę) wymaga ostrożności u osób na diecie niskosodowej, z nadciśnieniem tętniczym, niewydolnością serca lub obrzękami.
alkoholizm przewlekły, choroba alkoholowa, cukrzyca, detoksykacja, eliminacja paracetamolu, enzymy wątrobowe, fenyloketonuria, hemoliza erytrocytów, hepatotoksyczność paracetamolu, inhibitor monoaminooksydazy, kamica moczowa, kamica nerkowa, kamienie szczawianowe, kwas askorbowy, lek przeciwzakrzepowy, metabolizm paracetamolu, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na paracetamol, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk, terapia przeciwzakrzepowa, wirusowe zapalenie wątroby, zydowudyna - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Solpadeine Max 500 mg + 30 mg + 12,8 mg
Produkt Solpadeine Max zawiera paracetamol, kofeinę oraz kodeinę, które wykazują odmienne profile farmakokinetyczne. Paracetamol charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem, osiągając maksymalne stężenie w osoczu po 30 minutach (postać rozpuszczalna) lub 60 minutach (postać stała), z okresem półtrwania 1-4 godziny (średnio 2 godziny). Ulega on głównie metabolizmowi w wątrobie poprzez sprzęganie z kwasem glukuronowym (60-80%) i siarkowym (20-30%), a następnie jest eliminowany z moczem w 90% w postaci metabolitów. W przypadku niewydolności nerek (GFR ≤ 50 ml/min) okres półtrwania wydłuża się do 2-5,3 godziny, co wymaga dostosowania dawkowania i wydłużenia odstępów między dawkami do co najmniej 6 godzin. Kofeina jest szybko wchłaniana, osiągając Cmax po 30-40 minutach, z biodostępnością niemal 100% i okresem półtrwania około 4,9 godziny (zakres 1,9-12,2 godziny). Metabolizowana jest w wątrobie przez oksydację, demetylację i acetylację, a jej metabolity są wydalane głównie przez nerki.
acetylacja, biodostępność kofeiny, CYP2D6, CYP3A4, cytochrom P450, demetylacja, dystrybucja kodeiny, dystrybucja paracetamolu, eliminacja nerkowa, eliminacja paracetamolu, farmakokinetyka substancji czynnych, glukuronidy, kwas merkapturowy, metabolizm kodeiny, metabolizm kofeiny, metabolizm wątrobowy, metyloksantyna, N-acetylo-p-benzochinoimina, niewydolność nerek, okres półtrwania, oksydacja, postać stała leku, siarczany, sprzęganie z glukuronianem, sprzęganie z kwasem glukuronowym, sprzęganie z kwasem siarkowym, stężenie w osoczu, uszkodzenie wątroby, wchłanianie kodeiny, wchłanianie paracetamolu, wiązanie z białkami osocza - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Tabcin Trend 250 mg + 30 mg + 2 mg
Produkt leczniczy TABCIN TREND w kapsułkach miękkich zawiera trzy substancje czynne: chlorfeniraminę maleinian (2 mg), pseudoefedrynę chlorowodorek (30 mg) oraz paracetamol (250 mg). Chlorfeniramina charakteryzuje się szybkim wchłanianiem i początkiem działania po 15-30 minutach, maksymalny efekt terapeutyczny osiąga w 1-2 godziny, a czas działania wynosi 4-6 godzin; jej okres półtrwania to około 20 godzin, z dawkowaniem standardowym 4 mg co 4-6 godzin (maks. 24 mg/dobę). Pseudoefedryna jest całkowicie wchłaniana, osiąga maksymalne stężenia w osoczu po 0,5-2 godzinach, działa przeciwobrzękowo po 30 minutach przez 4-6 godzin, a jej okres półtrwania wynosi około 4 godzin; standardowa dawka to 60 mg co 4-6 godzin (maks. 240 mg/dobę). Paracetamol wykazuje okres półtrwania 1,5-2,5 godziny, szybkie wiązanie z białkami osocza jest niewielkie, a eliminacja przekracza 80% w ciągu 24 godzin; dawka standardowa wynosi 0,5-1 g co 4-6 godzin, maksymalnie 4 g na dobę.
białko osocza, chlorfenyramina, działanie przeciwobrzękowe, efekt pierwszego przejścia, efekt terapeutyczny, eliminacja paracetamolu, kwas glukuronowy, kwas siarkowy, metabolizm wątrobowy, okres półtrwania, paracetamol, parametr farmakokinetyczny, przewód pokarmowy, pseudoefedryna, stężenie we krwi, substancja czynna, właściwość farmakokinetyczna, wydalanie z moczem, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Theraflu Total Grip 500 mg + 6,1 mg + 100 mg
Theraflu Total Grip w postaci kapsułek twardych zawiera trzy substancje czynne: paracetamol (500 mg), chlorowodorek fenylefryny (6,1 mg) oraz gwajafenezynę (100 mg), które wykazują zróżnicowane profile farmakokinetyczne. Paracetamol charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) w ciągu 10-60 minut. Metabolizowany jest głównie w wątrobie przez glukuronidację, sulfonację oraz utlenianie z udziałem cytochromu P450, a eliminacja następuje przez nerki w postaci koniugatów, z okresem półtrwania 1-3 godziny. Fenylefryna podlega znacznemu efektowi pierwszego przejścia, co ogranicza jej biodostępność po podaniu doustnym; Cmax osiąga w 45 minut do 2 godzin, a eliminacja nerkowa zachodzi głównie przez sprzęganie z siarczanami, z okresem półtrwania 2-3 godziny. Gwajafenezyna jest szybko i całkowicie absorbowana, osiągając Cmax w 15-30 minut, metabolizowana do kwasu beta-(2-metoksyfenoksy)mlekowego, a jej eliminacja nerkowa jest bardzo efektywna, z 81% dawki wydalanej po 4 godzinach i 95% po 24 godzinach, przy średnim okresie półtrwania około 1 godziny.
biodostępność, chlorowodorek fenylefryny, cytochrom P450, dostępność biologiczna, efekt pierwszego przejścia, eliminacja fenylefryny, eliminacja gwajafenezyny, eliminacja paracetamolu, glukuronidacja, gwajafenezyna, koniugat, maksymalne stężenie w osoczu, metabolit, metabolizm gwajafenezyny, metabolizm paracetamolu, monoaminooksydaza, nerka, okres półtrwania, paracetamol, parametr farmakokinetyczny, sulfonacja, szlak biotransformacji, Theraflu Total Grip, wątroba, wchłanianie fenylefryny, wchłanianie gwajafenezyny, wchłanianie paracetamolu, właściwości farmakokinetyczne - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Gripex SinuCaps 300 mg + 25 mg + 5 mg
Gripex SinuCaps zawiera paracetamol (300 mg), kofeinę (25 mg) oraz chlorowodorek fenylefryny (5 mg), które charakteryzują się odmiennymi właściwościami farmakokinetycznymi. Paracetamol jest szybko i niemal całkowicie absorbowany z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w osoczu po około 1 godzinie, z okresem półtrwania 2-4 godzin. Jego działanie przeciwbólowe utrzymuje się 4-6 godzin, a przeciwgorączkowe 6-8 godzin. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie poprzez glukuronidację (około 90% dawki u dorosłych), a eliminacja odbywa się przez nerki głównie w postaci metabolitów. Kofeina wykazuje szybką i całkowitą absorpcję, maksymalne stężenie osiąga po 50-75 minutach, a okres półtrwania wynosi 3-7 godzin. Metabolizowana jest w wątrobie, a jej metabolity wydalane przez nerki. U kobiet ciężarnych metabolizm kofeiny jest zwolniony, co prowadzi do wyższych stężeń w surowicy, a u kobiet karmiących kofeina przenika do mleka matki, co może wpływać na noworodki przy dawkach powyżej 500 mg/dobę.
absorpcja paracetamolu, białko osocza, biodostępność, biologiczny okres półtrwania, biotransformacja wątrobowa, chlorowodorek fenylefryny, cysteina, dystrybucja kofeiny, dystrybucja paracetamolu, działanie przeciwbólowe, efekt przeciwgorączkowy, efekt terapeutyczny, eliminacja paracetamolu, farmakokinetyka, glukuronidacja, glutation wątrobowy, kofeina, kwas glukuronowy, kwas merkapturowy, kwas siarkowy, metabolit hepatotoksyczny, metabolizm kofeiny, metabolizm paracetamolu, N-acetylo-p-benzochinoimina, objętość dystrybucji, obkurczenie naczyń krwionośnych, okres półtrwania, paracetamol, parametry farmakokinetyczne, płyn mózgowo-rdzeniowy, stężenie we krwi, szlak metaboliczny, wiązanie z białkami osocza, właściwości farmakokinetyczne - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Paracetamol Aflofarm 120 mg/5 ml
Produkt leczniczy Paracetamol Aflofarm w postaci zawiesiny doustnej (120 mg/5 ml) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na paracetamol lub substancje pomocnicze takie jak czerwień koszenilowa (0,62 mg), sacharoza (3100 mg), sodu benzoesan (7,44 mg), etanol (2,13 mg), glikol propylenowy (3,44 mg) oraz alkohol benzylowy (0,087 mg), ze względu na ryzyko reakcji alergicznych. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest ciężka niewydolność wątroby, gdzie zaburzony metabolizm paracetamolu zwiększa ryzyko hepatotoksyczności, oraz ciężka niewydolność nerek, która prowadzi do kumulacji leku i metabolitów. Zawiesina ma postać różowo-czerwoną o smaku truskawkowym, co może ograniczać jej stosowanie u pacjentów z zaburzeniami połykania lub wymagających żywienia przez zgłębnik.
alkohol benzylowy, choroba wątroby, czerwień koszenilowa, działanie niepożądane, eliminacja paracetamolu, glikol propylenowy, hepatotoksyczność, lek przeciwbólowy, metabolizm paracetamolu, nadużywanie alkoholu, nadwrażliwość na paracetamol, niedobór glutationu, niedobór sacharazy-izomaltazy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, padaczka, reakcja alergiczna, sodu benzoesan, substancja pomocnicza, toksyczny metabolit, upośledzenie funkcji nerek, uszkodzenie hepatocytów, uszkodzenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie połykania, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żywienie przez zgłębnik - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Infacetamol 100 mg/ml
Paracetamol, podawany doustnie w postaci roztworu o stężeniu 100 mg/ml (Infacetamol), charakteryzuje się biodostępnością na poziomie 60-70% oraz szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) w ciągu 30-60 minut. Lek wykazuje niskie wiązanie z białkami osocza (20-25%), co umożliwia szeroką dystrybucję. Maksymalny efekt terapeutyczny pojawia się w ciągu 1-3 godzin, a działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe utrzymuje się przez 3-4 godziny, co wymaga wielokrotnego podawania w ciągu doby. Paracetamol podlega intensywnemu metabolizmowi wątrobowemu (85-90% dawki), głównie w efekcie pierwszego przejścia, z kinetyką liniową do dawki 2 g; powyżej tej wartości metabolizm staje się nieliniowy, co zwiększa ryzyko powstawania hepatotoksycznych metabolitów w przypadku przedawkowania.
białka osocza, biodostępność, cysteina, działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe, eliminacja paracetamolu, hepatotoksyczność, Infacetamol, kinetyka liniowa, kumulacja leku, kwas siarkowy, metabolit, metabolizm wątrobowy, okres półtrwania, pochodne glukuronidowe, przedawkowanie, stężenie w osoczu, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Klipal 600 mg + 50 mg
Lek Klipal zawiera paracetamol (600 mg) oraz kodeinę fosforan półwodny (50 mg, odpowiadający 36,8 mg kodeiny). Paracetamol charakteryzuje się szybkim i całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu w ciągu 30-60 minut. Dystrybucja jest szybka i szeroka, z niskim wiązaniem do białek osocza. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie poprzez sprzęganie z kwasem glukuronowym (60-80%) i siarczanami (20-30%), z udziałem cytochromu P450 prowadzącym do powstania toksycznego metabolitu N-acetylobenzoimino-chinonu, szczególnie istotnego przy przedawkowaniu. Paracetamol jest eliminowany głównie przez nerki, z okresem półtrwania około 2 godzin. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) obserwuje się spowolnienie eliminacji, natomiast u osób starszych procesy sprzęgania pozostają niezmienione.
bariera łożyskowa, białka osocza, cysteina, cytochrom P450, eliminacja paracetamolu, eliminacja przez nerki, klirens kreatyniny, kodeina fosforan półwodny, kodeino-6-glukuronid, kwas glukuronowy, kwas merkaptopurowy, metabolizm wątrobowy, mleko kobiece, N-acetylobenzoimino-chinon, N-demetylacja, niewydolność nerek, O-demetylacja, okres półtrwania, paracetamol, parametry farmakokinetyczne, przedawkowanie leku, reszty siarczanowe, stężenie w osoczu, toksyczny metabolit, zredukowany glutation - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – APAP ból i gorączka 500 mg
Paracetamol w dawce 500 mg, stosowany w preparacie APAP ból i gorączka, charakteryzuje się szybkim i całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w osoczu w ciągu 30-60 minut po podaniu. Lek ulega szerokiej dystrybucji do tkanek, z porównywalnym stężeniem we krwi, ślinie i osoczu, oraz wykazuje słabe wiązanie z białkami osocza, co zwiększa dostępność farmakologiczną. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, gdzie paracetamol jest sprzęgany z kwasem glukuronowym (pierwszorzędowy szlak) i kwasem siarkowym (drugorzędowy szlak), a także ulega przemianie przez cytochrom P-450 do toksycznego metabolitu NAPQI, który w warunkach fizjologicznych jest inaktywowany przez glutation. Wydalanie odbywa się głównie przez nerki, z 90% dawki eliminowanej w ciągu 24 godzin, głównie w postaci metabolitów sprzężonych (60-80% z kwasem glukuronowym, 20-30% z kwasem siarkowym), a okres półtrwania wynosi około 2 godziny.
biotransformacja, cytochrom P-450, eliminacja paracetamolu, farmakokinetyka, glutation zredukowany, klirens kreatyniny, kwas glukuronowy, kwas siarkowy, metabolit glukuronidowy, metabolit siarczanowy, metabolizm paracetamolu, N-acetyl-p-benzochinoimina, NAPQI, niewydolność nerek, okres półtrwania, profil farmakokinetyczny, stężenie leku w osoczu, substancja czynna, uszkodzenie wątroby, wchłanianie z przewodu pokarmowego, wiązanie z białkami osocza - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Excedrin Duo 200 mg + 500 mg
Excedrin Duo to preparat zawierający 500 mg paracetamolu oraz 200 mg ibuprofenu w formie tabletek powlekanych, opracowany z technologią umożliwiającą jednoczesne uwolnienie obu substancji czynnych, co zapewnia ich skojarzone działanie terapeutyczne. Ibuprofen wykazuje szybkie wchłanianie z przewodu pokarmowego, z wykrywalnością w osoczu już po 5 minutach i osiągnięciem maksymalnego stężenia w ciągu 1-2 godzin. Podanie z posiłkiem wydłuża Tmax o około 25 minut i zmniejsza Cmax, nie zmieniając jednak całkowitego stopnia wchłaniania. Ibuprofen wiąże się znacznie z białkami osocza, przenika do płynu stawowego oraz w niskich stężeniach do mleka matki. Metabolizowany jest w wątrobie, a eliminacja przez nerki jest szybka i całkowita, z okresem półtrwania około 2 godzin. U osób starszych nie obserwuje się istotnych zmian farmakokinetycznych.
absorpcja ibuprofenu, absorpcja paracetamolu, biotransformacja ibuprofenu, biotransformacja paracetamolu, dostępność biologiczna, dystrybucja ibuprofenu, dystrybucja paracetamolu, działanie skojarzone, eliminacja paracetamolu, glutation wątrobowy, koniugaty glukuronidowe, koniugaty siarczanowe, metabolit glukuronidowy, metabolit hydroksylowany, metabolit siarczanowy, metabolizm ibuprofenu, metabolizm paracetamolu, okres półtrwania, paracetamol i ibuprofen, profil farmakokinetyczny, przedawkowanie paracetamolu, stężenie maksymalne, uszkodzenie wątroby, wchłanianie ibuprofenu, wchłanianie paracetamolu, wiązanie z białkami, wydalanie ibuprofenu