wzrost ciśnienia krwi

Wzrost ciśnienia krwi (nadciśnienie tętnicze) to stan, w którym ciśnienie wywierane przez krew na ściany tętnic jest długotrwale podwyższone. Diagnostycznie definiuje się je jako wartości ciśnienia skurczowego ≥140 mmHg i/lub rozkurczowego ≥90 mmHg, potwierdzone w pomiarach ambulatoryjnych.

Patofizjologicznie nadciśnienie można podzielić na pierwotne (90-95% przypadków), gdy przyczyna jest wieloczynnikowa i wtórne, spowodowane konkretnym schorzeniem, jak choroby nerek, zaburzenia hormonalne czy przyjmowane leki. Do głównych czynników ryzyka należą: predyspozycje genetyczne, wiek, otyłość, nadmierne spożycie soli, niska aktywność fizyczna i stres psychospołeczny.

Nieleczone nadciśnienie prowadzi do poważnych powikłań narządowych: przerostu lewej komory serca, niewydolności serca, udaru mózgu, chorób nerek i uszkodzenia naczyń. Diagnoza opiera się na wielokrotnych pomiarach ciśnienia z zastosowaniem ambulatoryjnego monitorowania ciśnienia tętniczego (ABPM) oraz ocenie czynników ryzyka sercowo-naczyniowego i obecności powikłań narządowych.

Leczenie nadciśnienia jest kompleksowe i obejmuje modyfikację stylu życia (redukcja masy ciała, ograniczenie spożycia soli i alkoholu, aktywność fizyczna) oraz farmakoterapię. Podstawowe grupy leków przeciwnadciśnieniowych to diuretyki, inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II (ARB), antagoniści wapnia i beta-blokery. Docelowe wartości ciśnienia ustalane są indywidualnie w zależności od wieku, chorób współistniejących i ryzyka sercowo-naczyniowego.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl