wydalanie wapnia w moczu
Wydalanie wapnia w moczu (kalciuria) to proces fizjologiczny, który polega na usuwaniu nadmiaru wapnia z organizmu przez nerki. W warunkach prawidłowych dobowe wydalanie wapnia z moczem wynosi 100-250 mg (2,5-6,2 mmol) u dorosłych, przy czym wartości te mogą się różnić w zależności od diety, płci i masy ciała.
Hiperkalciuria, czyli zwiększone wydalanie wapnia z moczem (>300 mg/dobę lub >4 mg/kg m.c./dobę), może być objawem wielu zaburzeń metabolicznych. Najczęstszą przyczyną hiperkalciurii jest idiopatyczna hiperkalciuria, ale może ona również towarzyszyć nadczynności przytarczyc, sarkoidozie, nowotworom, przedawkowaniu witaminy D, zespołowi Cushinga czy długotrwałemu unieruchomieniu.
Podwyższone stężenie wapnia w moczu jest głównym czynnikiem ryzyka kamicy nerkowej, szczególnie kamieni wapniowych, które stanowią około 80% wszystkich kamieni nerkowych. Diagnostyka obejmuje dobową zbiórkę moczu z oznaczeniem wydalania wapnia oraz badania biochemiczne surowicy (m.in. oznaczenie wapnia, fosforanów, PTH).
Leczenie hiperkalciurii zależy od jej przyczyny i obejmuje modyfikację diety (ograniczenie soli i białka zwierzęcego, umiarkowane ograniczenie wapnia), zwiększenie podaży płynów, a w przypadkach nasilonych – farmakoterapię (tiazydowe leki moczopędne, cytrynian potasu). Monitorowanie wydalania wapnia w moczu jest istotne w profilaktyce nawrotów kamicy nerkowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Calperos Osteo
Produkt leczniczy Calperos Osteo zawierający 1000 mg wapnia i 880 IU witaminy D3 wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza w kontekście monitorowania stężenia wapnia w surowicy, wydalania wapnia z moczem (próg interwencji >300 mg/24h, tj. 7,5 mmol/24h) oraz czynności nerek ocenianej na podstawie stężenia kreatyniny. Należy unikać kumulacji wapnia z innych źródeł, aby zapobiec hiperkalcemii i zespołowi Burnetta (mleczno-alkalicznemu). Szczególnie istotne jest monitorowanie u pacjentów stosujących glikozydy naparstnicy (ryzyko nasilenia toksyczności), tiazydowe leki moczopędne (zwiększone wchłanianie wapnia), z predyspozycją do kamicy nerkowej oraz u osób z zaburzeniami czynności nerek, gdzie istnieje ryzyko zwapnienia tkanek miękkich i nieprawidłowego metabolizmu witaminy D3.
cholekalcyferol, ciężka niewydolność nerek, glikozyd naparstnicy, hiperkalcemia, kamica nerkowa, kamienie moczowe, niewydolność nerek, osteoporoza, sarkoidoza, stężenie fosforanów, stężenie kreatyniny, stężenie wapnia w surowicy, tiazydowy lek moczopędny, węglan wapnia, witamina D3, wydalanie wapnia w moczu, zaburzenie czynności nerek, zespół Burnetta, zespół mleczno-alkaliczny, zwapnienie tkanek miękkich