sprzężone związki siarczanowe
Sprzężone związki siarczanowe to grupa substancji chemicznych, w których siarka występuje w postaci estrów siarczanowych. W medycynie i biochemii odgrywają istotną rolę jako produkty II fazy biotransformacji wielu związków endogennych i ksenobiotyków, powstające w procesie sulfonowania (sulfatacji).
Proces sulfonowania zachodzi głównie w wątrobie, przy udziale enzymów z grupy sulfotransferaz, które katalizują przeniesienie grupy siarczanowej z 3′-fosfoadenozyny-5′-fosfosiarczanu (PAPS) na grupę hydroksylową, aminową lub tiolową danego związku. Powstałe w ten sposób siarczany są zwykle bardziej polarne, łatwiej rozpuszczalne w wodzie i łatwiej wydalane z organizmu przez nerki lub z żółcią.
W diagnostyce medycznej oznaczanie sprzężonych związków siarczanowych ma znaczenie w ocenie funkcji wątroby, monitorowaniu metabolizmu leków oraz w badaniach nad gospodarką hormonalną. Przykładami takich połączeń są siarczany steroidów (np. DHEA-S, czyli siarczan dehydroepiandrosteronu), siarczany fenoli, paracetamolu czy metabolity hormonów tarczycy.
Zaburzenia w procesie sulfonowania mogą prowadzić do różnych stanów patologicznych, w tym chorób metabolicznych, nieprawidłowości w detoksykacji organizmu czy reakcji na leki. Dlatego badanie tych szlaków metabolicznych jest ważnym elementem farmakologii klinicznej i toksykologii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Asduter 15 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne arypiprazolu, substancji czynnej preparatu Asduter 15 mg, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa w dawkach terapeutycznych stosowanych u ludzi. Badania obejmowały ocenę toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa. Efekty toksyczne pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki kliniczne, np. toksyczny wpływ na nadnercza u szczurów obserwowano przy dawkach 20-60 mg/kg mc./dobę (AUC 3-10-krotnie wyższe niż u ludzi), a zwiększoną częstość raków nadnerczy przy dawce 60 mg/kg mc./dobę (AUC >10-krotnie wyższe). W badaniach na małpach stwierdzono kamicę żółciową przy dawkach 25-125 mg/kg mc./dobę, z ekspozycją AUC 1-3-krotnie wyższą niż u ludzi po maksymalnej dawce 30 mg/dobę. Stężenia metabolitów w żółci ludzkiej były znacznie niższe (6%) niż u zwierząt i poniżej granicy rozpuszczalności in vitro.
arypiprazol, Asduter, AUC, dawka subterapeutyczna, działanie teratogenne, ekspozycja terapeutyczna, genotoksyczność, hydroksyarypiprazol, kamica żółciowa, komórki miąższowe, lipofuscyna, mineralizacja kości płodu, nadnercze, neurotoksyczność, potencjał rakotwórczy, rakotwórczość, sprzężone związki siarczanowe, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aribit 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa arypiprazolu obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych oraz oceny wpływu na reprodukcję i rozwój. Wyniki nie wskazują na istotne zagrożenia kliniczne przy stosowaniu terapeutycznym, a działania toksyczne pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne zalecane u ludzi. U szczurów podawanie dawki 20-60 mg/kg mc./dobę przez 104 tygodnie (AUC 3-10-krotnie wyższe niż u ludzi) powodowało toksyczne zmiany w nadnerczach, w tym gromadzenie lipofuscyny i obumieranie komórek miąższowych, a przy dawce 60 mg/kg mc./dobę (AUC >10-krotnie wyższe) zwiększało częstość występowania raka nadnerczy. U małp dawki 25-125 mg/kg mc./dobę (AUC 1-3-krotnie wyższe niż u ludzi) wywoływały kamicę żółciową związaną z odkładaniem siarczanowych metabolitów arypiprazolu, jednak stężenia tych metabolitów w żółci ludzkiej przy dawce 30 mg/dobę były znacznie niższe (6% stężenia małp) i poniżej granicy rozpuszczalności in vitro.
arypiprazol, AUC, badanie farmakologiczne, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, kamica żółciowa, lipofuscyna, mineralizacja kości płodu, neurotoksyczność, rak nadnerczy, sprzężone związki siarczanowe, toksyczność nadnerczy, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania