zatrucie jadem żmii

Zatrucie jadem żmii (Vipera spp.) stanowi istotny problem medyczny, szczególnie w sezonie wiosenno-letnim na terenach, gdzie występują te gady. Jad żmii zawiera mieszaninę enzymów proteolitycznych, fosfolipaz, hialuronidazy oraz składników cytotoksycznych i hemotoksycznych, które mogą prowadzić do miejscowej martwicy tkanek, zaburzeń krzepnięcia krwi i niewydolności wielonarządowej.

Objawy kliniczne zatrucia jadem żmii obejmują miejscowy obrzęk, ból i zasinienie w okolicy ukąszenia, które mogą szybko postępować wzdłuż kończyny. W cięższych przypadkach dochodzi do objawów ogólnoustrojowych: nudności, wymiotów, biegunki, spadku ciśnienia tętniczego, zaburzeń krzepnięcia, a nawet wstrząsu i niewydolności nerek. Nasilenie objawów zależy od ilości wprowadzonego jadu, miejsca ukąszenia, wieku i stanu zdrowia pacjenta.

Postępowanie medyczne w przypadku ukąszenia przez żmiję obejmuje unieruchomienie kończyny, usunięcie biżuterii i uciskających elementów odzieży, transport do szpitala oraz wdrożenie leczenia przeciwwstrząsowego w razie potrzeby. Specyficzna surowica przeciwjadowa (antytoksyna) powinna być podana w przypadkach ciężkich zatruć, przy czym decyzję o jej zastosowaniu należy podejmować indywidualnie, uwzględniając bilans korzyści i ryzyka reakcji anafilaktycznej. Przeciwwskazane jest nacinanie, wysysanie rany oraz stosowanie opasek uciskowych.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl