chlorokina
Chlorokina to syntetyczny lek przeciwmalaryczny, który przez dziesięciolecia był stosowany w profilaktyce i leczeniu malarii. Mechanizm działania chlorokiny polega na hamowaniu polimeryzacji toksycznej hemozoiny w wakuolach pasożyta Plasmodium, co prowadzi do jego zniszczenia. Obecnie w wielu regionach świata obserwuje się jednak oporność zarodźców malarii na ten lek.
Oprócz działania przeciwmalarycznego, chlorokina wykazuje właściwości przeciwzapalne i immunomodulujące, co uzasadnia jej zastosowanie w chorobach autoimmunologicznych, takich jak toczeń rumieniowaty układowy czy reumatoidalne zapalenie stawów. Lek hamuje produkcję cytokin prozapalnych oraz interferuje z prezentacją antygenów limfocytom T.
Chlorokina może powodować szereg działań niepożądanych, z których najpoważniejsze to retinopatia (wymagająca regularnych badań okulistycznych podczas długotrwałej terapii), kardiotoksyczność (wydłużenie odstępu QT) oraz zaburzenia hematologiczne. Podczas pandemii COVID-19 była krótkotrwale badana jako potencjalny lek przeciwwirusowy, jednak późniejsze badania nie potwierdziły jej skuteczności w tym wskazaniu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Pabi-Dexamethason 4 mg
Stosowanie deksametazonu (PABI-DEXAMETHASON) wiąże się z licznymi interakcjami farmakodynamicznymi i farmakokinetycznymi, które mogą wpływać na skuteczność terapii oraz zwiększać ryzyko działań niepożądanych. Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie NLPZ, które zwiększają ryzyko i nasilenie dolegliwości wrzodowych, oraz leków przeciwcukrzycowych (insulina, sulfonylomocznik, metformina), gdzie deksametazon osłabia ich działanie, co może prowadzić do hiperglikemii i ketoacydozy. Deksametazon nasila hipokaliemię wywołaną przez diuretyki, amfoterycynę B i inne leki, co zwiększa ryzyko zaburzeń rytmu serca i toksyczności glikozydów nasercowych. Wysokie ryzyko interakcji dotyczy także inhibitorów CYP3A4 (np. ketokonazol, inhibitory proteazy HIV), które zwiększają stężenie deksametazonu i ryzyko działań niepożądanych, oraz induktorów CYP3A4 (np. ryfampicyna, fenytoina), które obniżają jego stężenie i skuteczność. Ponadto, stosowanie deksametazonu z doustnymi antykoagulantami wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko krwawień, zwłaszcza przy dawkach powyżej 10 dni.
aminoglutetymid, antybiotyki makrolidowe, antykoagulanty doustne, atropina, azole przeciwgrzybicze, chlorokina, cholestyramina, choroba wrzodowa, cyklosporyna, cytochrom P450, estrogeny, fluorochinolony, glikozydy nasercowe, hipokaliemia, hipoprotrombiemia, induktory CYP3A4, inhibitory ACE, inhibitory cholinesterazy, inhibitory CYP3A, inhibitory proteazy HIV, izoniazyd, ketokonazol, leki antycholinergiczne, leki przeciwcukrzycowe, leki przeciwgruźlicze, leki przeciwwrzodowe, miastenia gravis, niedoczynność kory nadnerczy, niesteroidowe leki przeciwzapalne, osteoporoza, prazykwantel, protyrelina, salicylany, somatotropina, talidomid, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsade de pointes, zapalenie ścięgna, zwiotczenie mięśni, żywice wiążące kwasy żółciowe