działanie diabetogenne
Działanie diabetogenne odnosi się do efektu lub właściwości substancji, leku lub schorzenia, które prowadzą do rozwoju lub nasilenia cukrzycy (diabetes mellitus). Mechanizmy działania diabetogennego mogą obejmować zwiększenie insulinooporności, upośledzenie wydzielania insuliny przez komórki beta trzustki lub nasilenie wątrobowej produkcji glukozy.
Wśród leków o działaniu diabetogennym wyróżnia się kortykosteroidy, które zwiększają insulinooporność i glukoneogenezę wątrobową; niektóre leki przeciwpsychotyczne, szczególnie atypowe, które mogą prowadzić do przyrostu masy ciała i rozwoju zespołu metabolicznego; tiazydowe leki moczopędne, które mogą wpływać na metabolizm glukozy oraz inhibitory proteaz stosowane w leczeniu HIV.
Działanie diabetogenne może być również efektem chorób endokrynologicznych jak akromegalia (nadmiar hormonu wzrostu), zespół Cushinga (nadmiar kortyzolu) czy pheochromocytoma (guz chromochłonny produkujący katecholaminy). Również przewlekłe zapalenie trzustki, hemochromatoza czy niektóre zakażenia wirusowe mogą wykazywać działanie diabetogenne.
W praktyce klinicznej, świadomość działania diabetogennego różnych czynników jest kluczowa dla profilaktyki cukrzycy, monitorowania pacjentów z grupy ryzyka oraz właściwego dostosowania terapii u osób już chorujących na cukrzycę.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Gliclazide Medreg 60 mg
Gliklazyd, pochodna sulfonylomocznika stosowana w terapii cukrzycy typu 2, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na ryzyko hipoglikemii lub hiperglikemii. Szczególnie istotne jest całkowite przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania z mikonazolem (w tym żelem do jamy ustnej) oraz bezwzględny zakaz spożywania alkoholu, ze względu na wysokie ryzyko ciężkiej hipoglikemii i śpiączki hipoglikemicznej. Fenylbutazon, poprzez wypieranie gliklazydu z białek osocza i zmniejszenie jego wydalania, może nasilać działanie hipoglikemizujące, co wymaga modyfikacji dawki gliklazydu i monitorowania glikemii. Ponadto, inne leki przeciwcukrzycowe (insulina, metformina, inhibitory DPP-4, agoniści GLP-1), beta-adrenolityki, flukonazol, inhibitory ACE, inhibitory MAO, sulfonamidy, klarytromycyna oraz niesteroidowe leki przeciwzapalne mogą potęgować efekt hipoglikemizujący gliklazydu, co wymaga ostrożności i regularnej kontroli glikemii.
agoniści GLP-1, beta-2-mimetyki, beta-adrenolityki, białka osocza, chlorpromazyna, cukrzyca typu 2, danazol, działanie diabetogenne, działanie hipoglikemizujące, fenylbutazon, fluorochinolony, gliklazyd, glikokortykosteroidy, glukoneogeneza wątrobowa, hipoglikemia, homeostaza glukozy, inhibitory ACE, inhibitory DPP-4, inhibitory MAO, kwasica ketonowa, leki przeciwzakrzepowe, mikonazol, NLPZ, pochodne sulfonylomocznika, samokontrola glikemii, śpiączka hipoglikemiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Esotkaleno 10 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa prednizonu, substancji czynnej leku Esotkaleno, obejmuje badania toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej, genotoksyczności oraz wpływu na reprodukcję. W modelach zwierzęcych wartość LD50 dla prednizolonu wynosi 240 mg/kg m.c. (szczury, podanie jednorazowe), co wskazuje na stosunkowo wysoką tolerancję dawki ostrej. Toksyczność podostra ujawniła zmiany histopatologiczne zależne od gatunku i dawki: u szczurów dawka 33 mg/kg m.c./dobę przez 7-14 dni powodowała uszkodzenia komórek wysp trzustkowych Langerhansa, u królików dawka 2-3 mg/kg m.c./dobę przez 2-4 tygodnie wywoływała hepatotoksyczność, a u świnek morskich i psów dawki 0,5-5 mg/kg m.c. i 4 mg/kg m.c. odpowiednio przez kilka tygodni indukowały martwicę mięśni. Badania genotoksyczności nie wykazały istotnego ryzyka mutagenności, a badania karcynogenności nie potwierdziły działania rakotwórczego prednizonu.
działanie diabetogenne, działanie embriotoksyczne, działanie histotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, glikokortykosteroid, hepatotoksyczność, LD50, martwica mięśni, mutagenność, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, płodność, prednizolon, prednizon, przedawkowanie, rozszczep podniebienia, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa, właściwości genotoksyczne, wyspy trzustkowe Langerhansa, zaburzenie spermatogenezy - Leksykon leków
Interakcje leku – Medoxa 1 mg
Prednizon, jako glikokortykosteroid o szerokim spektrum działania, wykazuje liczne interakcje lekowe o istotnym znaczeniu klinicznym, które mogą wymagać modyfikacji dawkowania i ścisłego monitorowania pacjenta. Szczególnie istotne są interakcje z lekami kardiologicznymi, takimi jak glikozydy nasercowe (ryzyko toksyczności związane z hipokaliemią), inhibitory ACE (zwiększone ryzyko zaburzeń hematologicznych) oraz doustne antykoagulanty kumarynowe, gdzie prednizon może zarówno osłabiać, jak i nasilać działanie przeciwzakrzepowe, co wymaga monitorowania INR. Ponadto, jednoczesne stosowanie z NLPZ, salicylanami i indometacyną zwiększa ryzyko owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego, co wskazuje na konieczność stosowania gastroprotekcji. Prednizon osłabia także działanie leków przeciwcukrzycowych, co wymaga dostosowania ich dawek i częstszego monitorowania glikemii. Wpływ na metabolizm leków jest związany z indukcją lub inhibicją enzymu CYP3A4, co może prowadzić do zmniejszenia lub zwiększenia stężenia prednizonu i jego działań niepożądanych, zwłaszcza w przypadku stosowania ryfampicyny, ketokonazolu czy kobicystatu.
blokada nerwowo-mięśniowa, chlorochina, choroba refluksowa przełyku, ciśnienie śródgałkowe, cyklosporyna, diagnostyka alergii, doustny antykoagulant, dysfagia, działanie diabetogenne, enzym cytochromu P450, estrogen, fałszywie ujemny wynik, fluorochinolon, gastroprotekcja, glikokortykosteroid, glikozyd nasercowy, hiperglikemia, hipokaliemia, hormon pobudzający tarczycę, hydroksychlorochina, induktor enzymu CYP3A4, inhibitor enzymu CYP3A4, inhibitor konwertazy angiotensyny, izoenzym CYP3A4, jaskra, kardiomiopatia, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek immunosupresyjny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwmalaryczny, lek zobojętniający, meflochina, miopatia, napad drgawkowy, niedepolaryzujący lek zwiotczający, niesteroidowy lek przeciwzapalny, osteoporoza, owrzodzenie żołądka i dwunastnicy, pochodna kumaryny, prazykwantel, prednizon, protyrelina, przewlekłe zapalenie błony śluzowej żołądka, somatotropina, test skórny, zapalenie ścięgna - Leksykon leków
Interakcje leku – Kwikaton 50 mg
Wildagliptyna, składnik preparatu Kwikaton, charakteryzuje się minimalnym potencjałem interakcji farmakokinetycznych, co wynika z braku metabolizmu przez enzymy cytochromu P450 oraz braku wpływu na ich indukcję lub hamowanie. Badania kliniczne wykazały brak istotnych interakcji farmakokinetycznych z doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi (pioglitazon, metformina, gliburyd) oraz lekami kardiologicznymi, takimi jak digoksyna, warfaryna (CYP2C9), amlodypina, ramipryl, walsartan i symwastatyna. Należy jednak zachować ostrożność przy interpretacji tych danych, gdyż badania przeprowadzono na zdrowych ochotnikach, a nie na populacji pacjentów z cukrzycą. Szczególną uwagę wymaga jednoczesne stosowanie wildagliptyny z inhibitorami ACE ze względu na zwiększone ryzyko obrzęku naczynioruchowego, co jest związane z kumulacją efektów na metabolizm bradykininy.
amlodypina, bradykinina, choroba tarczycy, CYP2C9, cytochrom P450, digoksyna, diuretyk tiazydowy, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie diabetogenne, działanie hipoglikemizujące, gliburyd, glikogenoliza, glukoneogeneza wątrobowa, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hipoglikemia, hormon przeciwregulacyjny, inhibitor ACE, INR, interakcja farmakokinetyczna, kortykosteroid, lek hipolipemizujący, metformina, monitorowanie glikemii, obrzęk naczynioruchowy, P-glikoproteina, pioglitazon, ramipryl, receptor β-adrenergiczny, sympatykomimetyk, symwastatyna, tiazyd, walsartan, warfaryna, wildagliptyna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Predasol
Produkt leczniczy Predasol, zawierający glikokortykosteroid, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania ze względu na ryzyko ciężkich reakcji anafilaktycznych, takich jak niewydolność krążenia, zatrzymanie pracy serca, skurcz oskrzeli oraz wahania ciśnienia tętniczego. Działanie immunosupresyjne Predasolu zwiększa podatność na zakażenia bakteryjne, wirusowe, pasożytnicze i grzybicze, a objawy infekcji mogą być maskowane, co utrudnia diagnostykę. Konieczne jest monitorowanie pacjentów z chorobami takimi jak gruźlica, wirusowe zapalenie wątroby typu B, strongyloidoza czy inne zakażenia oportunistyczne, a także ostrożne stosowanie u osób z wrzodami żołądka, osteoporozą, niewydolnością serca, nadciśnieniem, cukrzycą, chorobami psychicznymi, jaskrą i uszkodzeniami rogówki. W przypadku stosowania dużych dawek zaleca się kontrolę poziomu potasu i ograniczenie sodu, a także dostosowanie dawki w sytuacjach zwiększonego obciążenia fizycznego.
bradykardia, centralna chorioretinopatia surowicza, choroba Heinego-Medina, działanie diabetogenne, fluorochinolon, glikokortykosteroid, gruźlica, grzybica układowa, guz chromochłonny, immunosupresja, jaskra, miastenia, mineralokortykosteroid, nadciśnienie tętnicze, nieostre widzenie, niewydolność kory nadnerczy, niewydolność krążenia, niewydolność serca, opryszczka, opryszczkowe zapalenie rogówki, ospa wietrzna, osteoporoza, owrzodzenie rogówki, półpasiec, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, strongyloidoza, twardzina układowa, twardzinowy przełom nerkowy, wrzód trawienny, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, WZW typu B, zaćma, zakażenie oportunistyczne, zapalenie otrzewnej, zapalenie ścięgna, zapalenie uchyłków jelita, zapalenie węzłów chłonnych, zespół odstawienia kortyzonu, żywa szczepionka - Leksykon leków
Interakcje leku – Salson 60 mg
Gliklazyd, pochodna sulfonylomocznika stosowana w terapii cukrzycy typu 2 (preparat Salson), wykazuje liczne interakcje lekowe, które mogą znacząco wpływać na jego działanie hipoglikemizujące. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania mikonazolu (ogólnie i w postaci żelu do jamy ustnej) oraz alkoholu, ze względu na bardzo wysokie ryzyko ciężkiej hipoglikemii i śpiączki hipoglikemicznej. Fenylobutazon zwiększa ryzyko hipoglikemii poprzez wypieranie gliklazydu z białek osocza i zmniejszenie jego eliminacji, co wymaga rozważenia alternatywnej terapii przeciwzapalnej. Inne leki nasilające działanie gliklazydu to m.in. insulina, metformina, inhibitory DPP-IV, agoniści GLP-1, beta-adrenolityki, flukonazol, inhibitory konwertazy angiotensyny, NLPZ, sulfonamidy i klarytromycyna – w tych przypadkach zalecane jest ścisłe monitorowanie glikemii i ewentualna korekta dawki gliklazydu.
agonista receptora GLP-1, antagonista receptora H2, ciężka hipoglikemia, dysglikemia, działanie diabetogenne, działanie hipoglikemizujące, farmakoterapia, fluorochinolon, glikemia, glikokortykosteroid, glukoneogeneza, hipoglikemia, inhibitor ACE, inhibitor DPP-IV, inhibitor MAO, interakcja lekowa, interakcja z alkoholem, kontrola glikemii, kwasica ketonowa, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwzakrzepowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, pochodna sulfonylomocznika, śpiączka hipoglikemiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Predasol 1000 mg
Przedkliniczne badania toksyczności prednizolonu wykazały, że dawka śmiertelna LD50 u szczurów wynosi 240 mg/kg mc., co wskazuje na relatywnie niską toksyczność ostrą. Wielokrotne podawanie substancji w dawkach 0,5-33 mg/kg mc. u różnych gatunków zwierząt ujawniło istotne działania toksyczne, takie jak zmiany diabetogenne w komórkach wysp Langerhansa u szczurów (33 mg/kg przez 7-14 dni), hepatotoksyczność u królików (2-3 mg/kg przez 2-4 tygodnie) oraz miotoksyczność u świnek morskich (0,5-5 mg/kg) i psów (4 mg/kg) po kilkutygodniowej ekspozycji. Dane dotyczące potencjału genotoksycznego i karcynogennego są niewystarczające, brak jest jednoznacznych dowodów na mutagenność i rakotwórczość prednizolonu, co wymaga dalszych badań.
dawka śmiertelna, działanie diabetogenne, funkcje rozrodcze, genotoksyczność, hepatotoksyczność, karcynogenność, martwica mięśni, mutagenność, płodność męska, prednizolon, rozszczep podniebienia, rozwój płodu, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność subchroniczna, wyspy Langerhansa, zaburzenia spermatogenezy, zaburzenia wzrostu płodu - Leksykon leków
Interakcje leku – Symazide MR 30 30 mg
Gliklazyd, jako pochodna sulfonylomocznika zawarta w Symazide MR 30 mg, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na kontrolę glikemii. Szczególnie istotne są interakcje nasilające działanie hipoglikemizujące, takie jak z mikonazolem (stosowanym ogólnie i miejscowo w postaci żelu do jamy ustnej), fenylbutazonem oraz alkoholem, które mogą prowadzić do ciężkich epizodów hipoglikemii, włącznie ze śpiączką hipoglikemiczną. Wysokie ryzyko interakcji wymaga przeciwwskazania lub unikania jednoczesnego stosowania tych substancji. Ponadto, inne leki przeciwcukrzycowe (insulina, akarboza, metformina, tiazolidynediony, inhibitory DPP-IV, agoniści GLP-1), beta-blokery, flukonazol, inhibitory ACE, inhibitory MAO, sulfonamidy, klarytromycyna oraz niesteroidowe leki przeciwzapalne (z wyjątkiem fenylbutazonu) mogą nasilać działanie gliklazydu, co wymaga ścisłego monitorowania glikemii i dostosowania dawki.
agonista receptora GLP-1, akarboza, beta-2-mimetyk, beta-bloker, białko osocza, bloker receptora H2, chlorpromazyna, danazol, działanie diabetogenne, działanie hipoglikemizujące, działanie przeciwzakrzepowe, dziurawiec zwyczajny, enalapryl, fenylbutazon, flukonazol, fluorochinolon, gliklazyd, glikokortykosteroid, hipoglikemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor MAO, inhibitor peptydazy dipeptydylowej IV, insulina, kaptopryl, klarytromycyna, kontrola glikemii, kwasica ketonowa, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwzakrzepowy, metformina, mikonazol, niesteroidowy lek przeciwzapalny, pochodna sulfonylomocznika, rytodryna, salbutamol, śpiączka hipoglikemiczna, sulfonamid, terbutalina, tetrakozaktyd, tiazolidynedion, warfaryna - Leksykon leków
Interakcje leku – Meprelon 8 mg
Metyloprednizolon, metabolizowany głównie przez enzym CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol) zwiększają stężenie metyloprednizolonu, nasilając ryzyko działań niepożądanych, natomiast induktory CYP3A4 (ryfampicyna, fenytoina) obniżają jego skuteczność. Diltiazem hamuje CYP3A4 i glikoproteinę P, co wymaga monitorowania stężenia leku i ewentualnej korekty dawki. Metyloprednizolon osłabia działanie somatotropiny i protyreliny oraz nasila działanie estrogenów, co wymaga uwagi w terapii hormonalnej. W układzie sercowo-naczyniowym istotne są interakcje z glikozydami nasercowymi i lekami moczopędnymi, które mogą prowadzić do hipokaliemii i zwiększonej toksyczności glikozydów, a także z inhibitorami ACE, zwiększającymi ryzyko zaburzeń hematologicznych.
atropina, biodostępność, chlorochina, ciśnienie śródgałkowe, cyklosporyna, CYP3A4, doustny lek antykoncepcyjny, działanie antykoagulacyjne, działanie diabetogenne, glikokortykosteroid, glikozyd nasercowy, hipokaliemia, hormon wzrostu, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor konwertazy angiotensyny, jaskra, ketokonazol, lek hipoglikemizujący, lek przeciwcholinergiczny, lek zobojętniający, metyloprednizolon, miopatia, napad drgawkowy, nefrotoksyczność, niedepolaryzujący lek zwiotczający, niesteroidowy lek przeciwzapalny, osteoporoza, owrzodzenie, pochodna kumaryny, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, prazykwantel, protyrelina, ryfampicyna, somatotropina, tyreotropina, uszkodzenie błony śluzowej żołądka, zaburzenie gospodarki węglowodanowej, zaburzenie neuropsychiatryczne, złamanie patologiczne - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Metypred 16 mg
Metyloprednizolon w postaci tabletek (Metypred 4 mg i 16 mg) jest kortykosteroidem o działaniu przeciwzapalnym i immunosupresyjnym, którego stosowanie wymaga uwzględnienia licznych przeciwwskazań. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (70 mg w tabletce 4 mg i 131 mg w tabletce 16 mg), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z układowymi infekcjami grzybiczymi oraz w trakcie stosowania szczepionek żywych lub atenuowanych, ze względu na ryzyko nasilenia infekcji i rozwoju choroby zakaźnej. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z aktywnymi lub utajonymi infekcjami bakteryjnymi, wirusowymi lub pasożytniczymi, chorobą wrzodową, cukrzycą, osteoporozą, nadciśnieniem tętniczym, jaskrą oraz zaburzeniami psychicznymi w wywiadzie.
choroba wrzodowa, ciśnienie śródgałkowe, działanie diabetogenne, działanie immunosupresyjne, induktor enzymatyczny, inhibitor enzymatyczny, jaskra, kortykosteroid, laktoza jednowodna, lek przeciwzakrzepowy, metyloprednizolon, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór laktazy, niesteroidowe leki przeciwzapalne, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, niewydolność kory nadnerczy, osteoporoza, substancja pomocnicza, supresja osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, szczepionka żywa atenuowana, zaburzenia psychiczne, zaćma, zespół Cushinga jatrogenny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Interakcje leku – Diazidan 80 mg
Gliklazyd, pochodna sulfonylomocznika stosowana w preparacie Diazidan, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na kontrolę glikemii. Szczególnie istotne są interakcje nasilające działanie hipoglikemizujące, takie jak z mikonazolem (ogólnie i w żelu do jamy ustnej), co może prowadzić do ciężkiej hipoglikemii i śpiączki hipoglikemicznej – jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane. Fenylobutazon zwiększa ryzyko hipoglikemii poprzez wypieranie gliklazydu z białek osocza i zmniejszenie jego wydalania, co wymaga rozważenia alternatywnych leków przeciwzapalnych oraz monitorowania glikemii i dostosowania dawki gliklazydu. Inne leki, takie jak insulina, metformina, inhibitory DPP-4, agoniści GLP-1, beta-adrenolityki, flukonazol, inhibitory ACE, inhibitory MAO, sulfonamidy, klarytromycyna i NLPZ, również mogą nasilać działanie hipoglikemizujące, co wymaga ścisłego monitorowania stężenia glukozy i ewentualnej korekty dawkowania. Alkohol, poprzez blokowanie fizjologicznych reakcji kompensacyjnych na hipoglikemię i hamowanie glukoneogenezy, znacząco zwiększa ryzyko ciężkiej hipoglikemii i jest przeciwwskazany podczas terapii gliklazydem.
agoniści GLP-1, beta-2-mimetyki, beta-adrenolityki, blokery receptora H2, ciężka hipoglikemia, działanie diabetogenne, działanie hipoglikemizujące, dziurawiec zwyczajny, fenylobutazon, flukonazol, fluorochinolony, glikokortykosteroidy, glukoneogeneza wątrobowa, hipoglikemia, inhibitory ACE, inhibitory DPP-4, inhibitory MAO, kwasica ketonowa, lek przeciwzakrzepowy, mechanizmy kontrregulacyjne, mikonazol, NLPZ, parametry krzepnięcia, pochodna sulfonylomocznika, samokontrola glikemii, śpiączka hipoglikemiczna, stężenie glukozy we krwi - Leksykon leków
Interakcje leku – Esotkaleno 10 mg
Prednizon, substancja czynna preparatu Esotkaleno, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o wysokim znaczeniu klinicznym. Stosowanie prednizonu może prowadzić do hipokaliemii nasilającej toksyczność glikozydów nasercowych oraz leków moczopędnych i przeczyszczających, co wymaga monitorowania elektrolitów. Prednizon osłabia działanie leków przeciwcukrzycowych, co może wymagać zwiększenia ich dawek i ścisłej kontroli glikemii. Interakcje z doustnymi antykoagulantami (pochodne kumaryny) są nieprzewidywalne, dlatego konieczne jest monitorowanie INR i dostosowanie dawki. Jednoczesne stosowanie z NLPZ, salicylanami i indometacyną zwiększa ryzyko owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego, co uzasadnia stosowanie gastroprotekcji. Prednizon wydłuża czas działania niedepolaryzujących leków zwiotczających oraz nasila ryzyko miopatii i kardiomiopatii przy jednoczesnym stosowaniu chlorochiny, hydroksychlorochiny i meflochiny. Ponadto, prednizon zwiększa ryzyko tendinopatii przy łączeniu z fluorochinolonami oraz może podnosić ciśnienie śródgałkowe w połączeniu z lekami przeciwcholinergicznymi, co jest istotne u pacjentów z jaskrą.
blok nerwowo-mięśniowy, choroba tkanki łącznej, choroba wrzodowa, ciśnienie śródgałkowe, doustny antykoagulant, działanie diabetogenne, działanie niepożądane kortykosteroidów, fluorochinolon, glikozyd nasercowy, hiperglikemia, hipokaliemia, hormon tyreotropowy, induktor enzymu CYP3A4, inhibitor CYP3A, inhibitor konwertazy angiotensyny, jaskra, leczenie przeciwpasożytnicze, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek zobojętniający, leukopenia i trombocytopenia, miopatia i kardiomiopatia, monitorowanie glikemii, morfologia krwi, napad drgawkowy, niedepolaryzujący lek zwiotczający, niesteroidowy lek przeciwzapalny, osteoporoza, owrzodzenie i krwawienie, parametr koagulologiczny, pochodna kumaryny, somatotropina, środek antykoncepcyjny, stężenie elektrolitów, tendinopatia, test alergiczny, test diagnostyczny, zaburzenie gospodarki węglowodanowej, złamanie patologiczne - Leksykon leków
Interakcje leku – Diamicron 30 mg 30 mg
Gliklazyd, pochodna sulfonylomocznika stosowana w dawce 30 mg (preparat Diamicron), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne wpływające na stężenie glukozy we krwi. Szczególnie istotne są interakcje nasilające działanie hipoglikemizujące, takie jak z mikonazolem (systemowo i miejscowo w jamie ustnej), fenylbutazonem oraz alkoholem, które mogą prowadzić do ciężkich hipoglikemii, a nawet śpiączki hipoglikemicznej. Mikonazol i alkohol są przeciwwskazane ze względu na bardzo wysokie ryzyko, natomiast fenylbutazon jest niezalecany i wymaga ścisłej kontroli glikemii oraz dostosowania dawki gliklazydu. Inne leki, takie jak beta-blokery, inhibitory ACE, flukonazol, niesteroidowe leki przeciwzapalne, inhibitory MAO, sulfonamidy, klarytromycyna oraz leki przeciwcukrzycowe (insulina, metformina, tiazolidynediony, agoniści GLP-1) mogą nasilać działanie gliklazydu, zwiększając ryzyko hipoglikemii i wymagając monitorowania glikemii oraz korekty dawki.
agonista receptora GLP-1, beta-2-mimetyk, beta-bloker, bloker receptora H2, chlorpromazyna, danazol, Diamicron, działanie diabetogenne, działanie hipoglikemizujące, dziurawiec zwyczajny, fenylbutazon, flukonazol, fluorochinolon, glikemia, gliklazyd, glikokortykosteroid, glukoneogeneza, hipoglikemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor MAO, inhibitor peptydazy dipeptydylowej IV, insulinoterapia, interakcja lekowa, klarytromycyna, kwasica ketonowa, lek przeciwzakrzepowy, mechanizm interakcji, mikonazol, niesteroidowy lek przeciwzapalny, pochodna sulfonylomocznika, śpiączka hipoglikemiczna, sulfonamid, tiazolidynedion