przewlekłe nadciśnienie tętnicze

Przewlekłe nadciśnienie tętnicze to utrzymujące się podwyższenie wartości ciśnienia tętniczego krwi (≥140/90 mmHg) przez okres co najmniej 3 miesięcy. Stanowi ono główny czynnik ryzyka chorób sercowo-naczyniowych, w tym zawału serca, udaru mózgu oraz niewydolności serca i nerek.

Etiologia nadciśnienia tętniczego w 90-95% przypadków ma charakter pierwotny (idiopatyczny), gdzie główną rolę odgrywają czynniki genetyczne i środowiskowe. Pozostałe 5-10% to nadciśnienie wtórne, wywołane przez identyfikowalne przyczyny, takie jak choroby nerek, zaburzenia endokrynologiczne czy przyjmowane leki.

Diagnostyka obejmuje potwierdzenie utrzymywania się podwyższonych wartości ciśnienia w pomiarach gabinetowych i domowych, ocenę ryzyka sercowo-naczyniowego oraz wykluczenie przyczyn wtórnych. W badaniach należy uwzględnić podstawowe badania laboratoryjne, EKG oraz ocenę narządów docelowych.

Leczenie przewlekłego nadciśnienia tętniczego opiera się na modyfikacji stylu życia (redukcja masy ciała, ograniczenie spożycia soli, aktywność fizyczna) oraz farmakoterapii. Podstawowe grupy leków to inhibitory ACE, sartany, blokery kanału wapniowego, diuretyki tiazydowe i beta-blokery. Celem terapii jest obniżenie ciśnienia poniżej 140/90 mmHg, a u osób z wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym często dąży się do wartości <130/80 mmHg.

Powiązane wpisy

  1. 17.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl