zdjęcie przeglądowe jamy brzusznej
Zdjęcie przeglądowe jamy brzusznej (RTG jamy brzusznej) to podstawowe badanie obrazowe wykorzystywane w diagnostyce stanów ostrych brzucha oraz monitorowaniu niektórych schorzeń przewodu pokarmowego. Wykonywane jest najczęściej w pozycji leżącej na plecach, choć w uzasadnionych przypadkach może być przeprowadzone również w pozycji stojącej lub na boku.
Badanie to pozwala uwidocznić wolne powietrze pod kopułami przepony (wskazujące na perforację przewodu pokarmowego), poziomy płynu i gazu (charakterystyczne dla niedrożności jelit), zwapnienia (np. kamienie żółciowe, nerkowe), ciała obce oraz nieprawidłowe poszerzenie pętli jelitowych. Standardowy protokół badania nie wymaga specjalnego przygotowania pacjenta ani podania środka kontrastowego.
Mimo że zdjęcie przeglądowe jamy brzusznej zostało w wielu sytuacjach klinicznych zastąpione przez bardziej zaawansowane techniki obrazowe (tomografia komputerowa, USG), nadal pozostaje cennym narzędziem pierwszego wyboru w diagnostyce ostrych stanów brzusznych ze względu na niski koszt, powszechną dostępność i niską dawkę promieniowania w porównaniu z tomografią komputerową.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Wgłobienie jelita – Diagnostyka i diagnoza
Wgłobienie jelita, będące najczęstszą przyczyną ostrej niedrożności jelit u dzieci poniżej 3 roku życia (szczyt zachorowań między 5 a 9 miesiącem życia), charakteryzuje się wsunięciem się jednego odcinka jelita w sąsiedni, prowadząc do niedrożności. Typowa triada objawów obejmuje napadowy, kolkowy ból brzucha, wymioty oraz krwiste stolce o wyglądzie „galaretki z czerwonej porzeczki”, jednak występuje tylko u 15-21% pacjentów. Diagnostyka opiera się przede wszystkim na ultrasonografii (USG) z czułością 97,9-100% i swoistością 97,8-99,1%, gdzie charakterystyczne są objawy tarczy (target sign) i pseudo-nerki (pseudo-kidney sign). USG z badaniem dopplerowskim pozwala ocenić przepływ krwi i przewidzieć możliwość redukcji wgłobienia. Wlew powietrzny lub kontrastowy pełni funkcję diagnostyczno-terapeutyczną, z powodzeniem redukcji na poziomie 70-90% u dzieci bez przeciwwskazań. U dorosłych, gdzie wgłobienie jest rzadsze (1-5% przyczyn niedrożności), preferowaną metodą diagnostyczną jest tomografia komputerowa (TK) o dokładności 58-100%, umożliwiająca identyfikację punktu wiodącego i powikłań.
algorytm głębokiego uczenia, czułość diagnostyczna, krwisty stolec, krzywa ROC, martwica ściany jelita, niedokrwienie jelita, objaw Dance’a, objaw tarczy, objawy otrzewnowe, patologiczny punkt wiodący, perforacja jelita, plamica Schönleina-Henocha, POCUS, posocznica, rezonans magnetyczny, skręt esicy, tomografia komputerowa, ultrasonografia, USG dopplerowskie, wgłobienie jelita, wlew kontrastowy, wlew powietrzny, wstrząs, zapalenie otrzewnej, zdjęcie przeglądowe jamy brzusznej, zespół hemolityczno-mocznicowy