dławica oporna
Dławica oporna, znana również jako dławica oporna na leczenie, to przewlekły zespół bólowy w klatce piersiowej spowodowany niedokrwieniem mięśnia sercowego, który utrzymuje się pomimo optymalnej terapii farmakologicznej i rewaskularyzacji.
Choroba charakteryzuje się występowaniem dolegliwości dławicowych (ból lub dyskomfort w klatce piersiowej) mimo stosowania maksymalnych tolerowanych dawek co najmniej dwóch leków przeciwdławicowych, w tym beta-adrenolityków. U pacjentów z dławicą oporną często obserwuje się zaawansowaną chorobę wieńcową, która nie kwalifikuje się do dalszych interwencji przezskórnych czy chirurgicznych lub występuje po wyczerpaniu możliwości rewaskularyzacji.
W leczeniu dławicy opornej stosuje się zaawansowane metody farmakologiczne (iwabradyna, ranolazyna, trimetazydyna), a także techniki niefarmakologiczne, takie jak kontrapulsacja zewnętrzna, neuromodulacja czy przezskórna stymulacja nerwów. W skrajnych przypadkach rozważa się sympatektomię piersiową lub wszczepienie stymulatora rdzenia kręgowego. Rokowanie pacjentów z dławicą oporną jest gorsze niż u chorych z dobrze kontrolowaną chorobą wieńcową.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Agen 5 5 mg
Lek Agen zawierający amlodypinę bezylan w dawkach 5 mg i 10 mg jest wskazany do leczenia nadciśnienia tętniczego oraz dławicy piersiowej u dorosłych, z dawką początkową 5 mg raz na dobę, którą można zwiększyć do 10 mg w zależności od odpowiedzi pacjenta. U pacjentów w podeszłym wieku stosuje się standardowe dawkowanie, jednak z zachowaniem ostrożności przy zwiększaniu dawki. U osób z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby zaleca się rozpoczęcie terapii od najmniejszej dawki, a u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowywane i stopniowo zwiększane pod ścisłym nadzorem. W przypadku zaburzeń czynności nerek nie jest konieczna modyfikacja dawki, a amlodypina nie jest usuwana podczas dializy. Lek może być stosowany w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, takimi jak tiazydowe diuretyki, alfa- i beta-adrenolityki oraz inhibitory ACE, bez konieczności zmiany dawki amlodypiny.
amlodipin bezylan, amlodypina, azotan, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dławica oporna, dławica piersiowa, farmakokinetyka amlodypiny, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek alfa-adrenolityczny, lek beta-adrenolityczny, lek blokujący, lek przeciwdławicowy, lek przeciwnadciśnieniowy, nadciśnienie tętnicze, receptor beta-adrenergiczny, stężenie amlodypiny, tiazydowy lek moczopędny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Amlodipine Medreg 10 mg
Amlodipine Medreg jest dostępny w tabletkach zawierających 5 mg lub 10 mg amlodypiny (w postaci bezylanu). Standardowa dawka początkowa u dorosłych z nadciśnieniem tętniczym lub dławicą piersiową wynosi 5 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 10 mg na dobę w zależności od odpowiedzi klinicznej. U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby zaleca się rozpoczęcie terapii od najmniejszej dawki, z ostrożnym jej zwiększaniem, natomiast u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane i monitorowane. W przypadku niewydolności nerek stosuje się standardowe dawkowanie, gdyż stężenie amlodypiny w surowicy nie koreluje z funkcją nerek, a lek nie jest usuwany podczas dializy. U osób starszych stosuje się dawki standardowe, jednak z zachowaniem ostrożności przy zwiększaniu dawki ze względu na zmiany farmakokinetyczne związane z wiekiem.
amlodypina bezylan, azotan, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dializa, dławica oporna, dławica piersiowa, farmakokinetyka amlodypiny, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek alfa-adrenolityczny, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwdławicowy, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, pacjent dializowany, receptor beta-adrenergiczny, stężenie amlodypiny, terapia skojarzona, tiazydowy lek moczopędny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon substancji czynnych
Amlodypina – Dawkowanie i sposób podawania
Amlodypina jest stosowana w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz stabilnej dławicy piersiowej u dorosłych, dzieci (6-17 lat) oraz osób w podeszłym wieku. Dawka początkowa u dorosłych wynosi zwykle 5 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do maksymalnie 10 mg/dobę w zależności od efektu klinicznego. U pacjentów w podeszłym wieku oraz z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby zaleca się rozpoczęcie terapii od dawki 2,5 mg raz na dobę, z ostrożnym stopniowym zwiększaniem dawki. U dzieci w wieku 6-17 lat dawka początkowa to 2,5 mg raz na dobę, którą można zwiększyć do 5 mg po 4 tygodniach, natomiast brak jest danych dotyczących stosowania u dzieci poniżej 6 lat. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczna modyfikacja dawki, gdyż amlodypina nie jest eliminowana podczas dializy. W leczeniu dławicy piersiowej amlodypinę można stosować zarówno w monoterapii, jak i w skojarzeniu z innymi lekami przeciwdławicowymi, w tym beta-adrenolitykami i azotanami.
amlodypina, atorwastatyna, beta-adrenolityk, choroba niedokrwienna serca, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dializa, dializoterapia, dławica oporna, dławica piersiowa, długo działający azotan, farmakokinetyka amlodypiny, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, kandesartan, lek alfa-adrenolityczny, lek przeciwdławicowy, lek β-adrenolityczny, nadciśnienie tętnicze, niewydolność wątroby, nitrogliceryna podjęzykowa, peryndopryl, ramipryl, receptor beta-adrenergiczny, stabilna dławica piersiowa, tiazydowy lek moczopędny, uszkodzenie nerek, walsartan, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Amlopin 5 mg 5 mg
Amlodypina, dostępna w tabletkach o dawkach 5 mg i 10 mg, jest stosowana w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz dławicy piersiowej u dorosłych. Standardowa dawka początkowa wynosi 5 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 10 mg w zależności od odpowiedzi pacjenta. Lek może być stosowany zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej z tiazydowymi diuretykami, alfa- i beta-adrenolitykami oraz inhibitorami ACE. U dzieci i młodzieży (6-17 lat) z nadciśnieniem początkowa dawka to 2,5 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 5 mg po 4 tygodniach, natomiast brak jest danych dla dzieci poniżej 6 lat. U osób starszych oraz pacjentów z niewydolnością nerek stosuje się standardowe dawkowanie, jednak u osób w podeszłym wieku zaleca się ostrożność przy zwiększaniu dawki.
amlodypina bezylan, azotan, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dławica oporna, dławica piersiowa, farmakokinetyka amlodypiny, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek alfa-adrenolityczny, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwdławicowy, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, terapia skojarzona, tiazydowy lek moczopędny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby