napromienianie skóry
Napromienianie skóry to metoda terapeutyczna stosowana w radioterapii, polegająca na wykorzystaniu promieniowania jonizującego (najczęściej promieniowania X, gamma lub elektronów) do leczenia różnych schorzeń skórnych, w tym nowotworów.
W onkologii napromienianie skóry stosowane jest przede wszystkim w leczeniu nowotworów skóry (raka podstawnokomórkowego, raka kolczystokomórkowego, chłoniaków skóry, mięsaka Kaposiego), a także jako metoda uzupełniająca po zabiegach chirurgicznych w przypadku raka piersi, mięsaków tkanek miękkich czy nowotworów głowy i szyi. Efekt terapeutyczny polega na uszkodzeniu DNA komórek nowotworowych, co prowadzi do zahamowania ich podziałów i śmierci komórkowej.
Do skutków ubocznych napromieniania skóry należą: rumień, złuszczanie naskórka, zwiększona pigmentacja, obrzęk, owrzodzenia, a w późniejszym okresie – zwłóknienie, teleangiektazje i atrofia skóry. Nowoczesne techniki radioterapii (np. IMRT – radioterapia z modulacją intensywności wiązki) pozwalają na precyzyjne dostarczenie promieniowania do obszaru docelowego przy jednoczesnym ograniczeniu narażenia zdrowych tkanek, minimalizując działania niepożądane.
Poza zastosowaniami onkologicznymi, napromienianie skóry w mniejszych dawkach stosowane jest również w leczeniu niektórych nieonkologicznych chorób skóry, takich jak łuszczyca, egzema czy ziarniniaki.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Aescin (20 mg + 50 mg + 50 j.m.)/g
Przed zastosowaniem żelu Aescin o składzie alfa-escyna 20 mg/g, salicylan dwuetyloaminy 50 mg/g oraz heparyna 50 j.m./g, konieczna jest dokładna ocena przeciwwskazań. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu, a także stosowanie na błony śluzowe, otwarte rany, obszary martwicy skóry oraz skórę po napromienianiu radioterapeutycznym. Preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek i niewydolnością nerek ze względu na ryzyko kumulacji substancji czynnych. U kobiet w pierwszym trymestrze ciąży stosowanie jest zabronione, natomiast w drugim i trzecim trymestrze oraz u kobiet karmiących wymagana jest ostrożność i indywidualna ocena korzyści i ryzyka.
alfa-escyna, błona śluzowa, drugi i trzeci trymestr ciąży, dysfagia, heparyna, infekcja skórna, karmienie piersią, łagodne zaburzenie czynności nerek, martwica skóry, napromienianie skóry, niewydolność nerek, otwarta rana, pierwszy trymestr ciąży, przewlekła choroba nerek, radioterapia, salicylan dwuetyloaminy, salicylany, skłonność do alergii, zaburzenie krzepnięcia krwi, zmiana zapalna - Leksykon substancji czynnych
Beta-escyna – Przeciwwskazania stosowania
Beta-escyna, będąca substancją czynną w preparatach Reparil (tabletki dojelitowe 20 mg oraz Reparil Gel N 10 mg + 50 mg/g), posiada szereg istotnych przeciwwskazań, które należy uwzględnić podczas kwalifikacji pacjenta do terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na beta-escynę lub substancje pomocnicze, a w przypadku Reparil Gel N także na salicylany (salicylan dietyloaminy). Preparaty te są przeciwwskazane u pacjentów z niewydolnością lub zaburzeniami czynności nerek, w tym przewlekłą chorobą nerek. Tabletki Reparil są całkowicie przeciwwskazane w ciąży i podczas karmienia piersią oraz u dzieci poniżej 7 lat, natomiast Reparil Gel N jest przeciwwskazany jedynie w I trymestrze ciąży. Dodatkowo, preparat miejscowy nie powinien być stosowany na otwarte rany, błony śluzowe oraz obszary skóry poddane napromienianiu.
beta-escyna, błona śluzowa, farnezol, karmienie piersią, laktoza jednowodna, limonen, linalol, nadwrażliwość na leki, napromienianie skóry, nietolerancja cukrów, niewydolność nerek, otwarta rana, przewlekła choroba nerek, reakcja alergiczna, sacharoza, salicylan dietyloaminy, salicylany, tabletki dojelitowe, trymestr ciąży, żel leczniczy