angiopoetyna
Angiopoetyna to rodzina białek odgrywających kluczową rolę w procesach angiogenezy, czyli tworzenia nowych naczyń krwionośnych. Wyróżnia się kilka typów angiopoetyn (Ang-1, Ang-2, Ang-3, Ang-4), z których najlepiej poznane są Ang-1 i Ang-2, działające poprzez receptor Tie-2 obecny na komórkach śródbłonka naczyniowego.
Angiopoetyna-1 (Ang-1) działa jako agonista receptora Tie-2, promując stabilizację naczyń krwionośnych, ograniczając przepuszczalność śródbłonka i wspierając przeżycie komórek endotelialnych. Z kolei angiopoetyna-2 (Ang-2) działa antagonistycznie wobec Ang-1, zwiększając plastyczność naczyń i umożliwiając ich remodelowanie pod wpływem czynników proangiogennych, takich jak VEGF.
Zaburzenia równowagi między angiopoetynami mają znaczenie patogenetyczne w wielu chorobach, w tym w nowotworach, retinopatii cukrzycowej, chorobach zapalnych i sercowo-naczyniowych. Badania nad inhibitorami i aktywatorami szlaku angiopoetyn stanowią obiecujący kierunek w poszukiwaniu nowych strategii terapeutycznych w schorzeniach związanych z nieprawidłową angiogenezą.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Astma wysiłkowa – Patofizjologia i mechanizm
Astma wysiłkowa (EIA) lub skurcz oskrzeli wywołany wysiłkiem (EIB) to przejściowe zwężenie dróg oddechowych pojawiające się podczas lub po wysiłku fizycznym, objawiające się dusznością, kaszlem, świszczącym oddechem i produkcją śluzu. Patofizjologia EIB opiera się głównie na dwóch teoriach: osmotycznej, gdzie intensywna wentylacja powoduje odwodnienie nabłonka i wzrost osmolarności płynu oskrzelowego, co prowadzi do degranulacji komórek tucznych i uwolnienia mediatorów zapalnych (histamina, leukotrieny, prostaglandyny D2), oraz termicznej, zakładającej ochłodzenie i szybkie ogrzewanie dróg oddechowych, co wywołuje skurcz naczyń i obrzęk ścian oskrzeli. Dodatkowo, mikrourazy nabłonka i przewlekłe zapalenie dróg oddechowych, z udziałem eozynofilów, neutrofilów i mediatorów takich jak cysteinyl-leukotrieny i substancja P, odgrywają istotną rolę w rozwoju i utrzymaniu EIB. Dysregulacja autonomiczna, zwłaszcza wzrost aktywności przywspółczulnej, może nasilać skurcz oskrzeli.
angiopoetyna, astma wysiłkowa, atopia, beta-agoniści, czynnik wzrostu nerwów, dysregulacja autonomiczna, fenotypy astmy, histamina, komórki tuczne, kortykosteroidy wziewne, leukotrieny, mediatory zapalne, montelukast, nabłonek dróg oddechowych, nadreaktywność oskrzeli, obrzęk dróg oddechowych, prostaglandyny, prostaglandyny endogenne, skurcz oskrzeli, substancja P, teoria osmotyczna, tlenek azotu wydychany, uszkodzenie nabłonka, wentylacja minutowa, zapalenie eozynofilowe, zwężenie dróg oddechowych