malformacja tętniczo-żylna rdzenia
Malformacja tętniczo-żylna rdzenia (spinal arteriovenous malformation, AVM) to rzadka, wrodzona anomalia naczyniowa polegająca na nieprawidłowym połączeniu tętnic i żył w obrębie rdzenia kręgowego. W warunkach prawidłowych krew przepływa z tętnic poprzez naczynia włosowate do żył, natomiast w przypadku AVM krew z tętnic przedostaje się bezpośrednio do żył, omijając łożysko włośniczkowe.
Malformacje tętniczo-żylne rdzenia kręgowego można podzielić na kilka typów: przetoki opony twardej rdzenia kręgowego (typ I), malformacje wewnątrzrdzeniowe (typ II), malformacje rdzeniowo-opony pajęczej (typ III) oraz przetoki okołordzeniowe (typ IV). Klasyfikacja ta ma istotne znaczenie dla planowania leczenia i rokowania.
Objawy kliniczne malformacji tętniczo-żylnej rdzenia wynikają z zaburzeń ukrwienia rdzenia kręgowego, zjawiska „podkradania” krwi oraz ucisku mechanicznego na struktury nerwowe. Pacjenci mogą zgłaszać bóle pleców, postępujące osłabienie kończyn, zaburzenia czucia, dysfunkcje zwieraczy oraz w niektórych przypadkach nagłe objawy wynikające z krwotoku śródrdzeniowego.
Diagnostyka malformacji tętniczo-żylnych rdzenia opiera się na badaniach obrazowych, przede wszystkim na rezonansie magnetycznym (MRI) oraz angiografii rdzenia kręgowego, która pozostaje złotym standardem diagnostycznym. Badania te pozwalają na dokładne określenie lokalizacji, rozległości oraz typu malformacji.
Leczenie malformacji tętniczo-żylnych rdzenia może być prowadzone metodami endowaskularnymi (embolizacja), mikrochirurgicznymi lub z zastosowaniem radiochirurgii. Wybór metody zależy od typu malformacji, jej lokalizacji, stanu klinicznego pacjenta oraz doświadczenia ośrodka. Celem leczenia jest całkowite wyłączenie malformacji z krążenia przy jednoczesnym zachowaniu prawidłowej funkcji rdzenia kręgowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Malformacja tętniczo-żylna rdzenia kręgowego – Objawy
Malformacja tętniczo-żylna rdzenia kręgowego (spinal AVM) to patologiczne bezpośrednie połączenia tętniczo-żylne w obrębie lub w pobliżu rdzenia kręgowego, pomijające naczynia włosowate, co prowadzi do zaburzeń hemodynamicznych, takich jak zastój żylny, nadciśnienie żylne i efekt „podkradania” krwi z segmentów rdzenia. Objawy kliniczne są zróżnicowane i zależą od lokalizacji oraz typu AVM, obejmując zaburzenia motoryczne (osłabienie mięśni, paraliż), czuciowe (parestezje, ból), zaburzenia zwieraczy oraz ból pleców i korzeniowy. Występują dwie główne formy prezentacji: stopniowa progresja objawów (80-85% przypadków) oraz ostra manifestacja związana z krwawieniem (10-20%). Ryzyko krwawienia szacuje się na 2-4% rocznie, a u dzieci może sięgać 24% rocznie, z poważnymi konsekwencjami neurologicznymi, w tym paraliżem i śmiercią. Diagnostyka opiera się na obrazowaniu MRI, gdzie widoczny jest obrzęk rdzenia jako hiperintensywny sygnał w sekwencji T2, oraz angiografii. Typy AVM (I-IV) różnią się lokalizacją i obrazem klinicznym, co wpływa na rokowanie i strategię leczenia.
ataksja, ból korzeniowy, deficyt czuciowy, deficyt motoryczny, dysfagia, embolizacja wewnątrznaczyniowa, hiperintensywny sygnał, inkontynencja, krwotok podpajęczynówkowy, malformacja tętniczo-żylna rdzenia, malformacja tętniczo-żylna rdzenia kręgowego, mielopatia, nadciśnienie żylne, napad drgawkowy, obrazowanie MRI, paraplegia, parestezja, przetoka okołordzeniowa, przetoka tętniczo-żylna, radikulopatia, skurcz mięśniowy, zaburzenie czuciowe, zaburzenie oddawania moczu, zastój żylny, zawał rdzenia kręgowego