zatrucie leflunomidem
Zatrucie leflunomidem stanowi poważny stan kliniczny wymagający natychmiastowej interwencji medycznej. Leflunomid jest lekiem immunosupresyjnym stosowanym głównie w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów, działającym poprzez hamowanie syntezy pirymidyn i wpływającym na aktywację limfocytów T.
Objawy zatrucia leflunomidem mogą obejmować biegunkę, nudności, wymioty, bóle brzucha, żółtaczkę, leukocytopenię, trombocytopenię oraz podwyższone wartości enzymów wątrobowych. W ciężkich przypadkach może dojść do uszkodzenia wątroby, niewydolności szpiku kostnego oraz zwiększonego ryzyka infekcji oportunistycznych.
W przypadku zatrucia leflunomidem kluczowe znaczenie ma procedura eliminacji leku z organizmu przy użyciu cholestyraminy (8 g trzy razy dziennie) lub węgla aktywowanego, które przerywają krążenie wątrobowo-jelitowe aktywnego metabolitu leflunomidu. Procedura ta powinna być kontynuowana do czasu obniżenia stężenia leku poniżej 0,02 mg/l w dwóch pomiarach wykonanych w odstępie co najmniej 14 dni.
Monitorowanie pacjenta z zatruciem leflunomidem powinno obejmować regularne badania morfologii krwi, parametrów wątrobowych oraz nerkowych. Leczenie ma charakter objawowy i podtrzymujący, a w ciężkich przypadkach może być konieczna hospitalizacja i intensywna terapia. Ze względu na długi okres półtrwania aktywnego metabolitu leflunomidu (około 2 tygodnie), objawy zatrucia mogą utrzymywać się przez dłuższy czas.