zawał sieci większej
Zawał sieci większej (infarctus omenti majoris) to stan patologiczny polegający na niedokrwieniu i martwicy fragmentu sieci większej – struktury otrzewnowej bogato unaczynionej, która zwisa z krzywizny większej żołądka i przykrywa narządy jamy brzusznej. Schorzenie to może wystąpić jako pierwotne (idiopatyczne) lub wtórne do innych chorób.
Główną przyczyną zawału sieci większej jest zakrzepica naczyń lub skręcenie sieci prowadzące do zaburzeń w ukrwieniu. Czynnikami ryzyka są otyłość, urazy jamy brzusznej, stany zapalne w obrębie jamy brzusznej oraz nadkrzepliwość krwi. Klinicznie objawia się ostrym bólem brzucha, często w prawym dolnym kwadrancie, co może imitować zapalenie wyrostka robaczkowego.
Diagnostyka zawału sieci większej opiera się głównie na badaniach obrazowych – tomografii komputerowej jamy brzusznej z kontrastem, która uwidacznia obszar zawałowy w sieci większej. Leczenie może być zachowawcze (przeciwbólowe, przeciwzapalne) lub chirurgiczne (resekcja zmienionej martwiczo części sieci), w zależności od nasilenia objawów i stanu klinicznego pacjenta.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Naprawa przepukliny pępkowej – Patofizjologia i mechanizm
Przepuklina pępkowa u dorosłych jest najczęściej schorzeniem nabytym, wynikającym z osłabienia powłok brzusznych w okolicy pępka, spowodowanym przewlekłym wzrostem ciśnienia wewnątrzbrzusznego. Do głównych czynników ryzyka należą otyłość, ciąże mnogie, wodobrzusze, przewlekły kaszel, zaparcia oraz wcześniejsze operacje brzuszne. Patofizjologia obejmuje uwypuklenie się jelita cienkiego, tkanki tłuszczowej lub płynu przez osłabione miejsce w mięśniach brzucha, najczęściej w obszarze linea alba lub miejscach przejścia naczyń pępkowych. Przepukliny pępkowe dzielimy na wrodzone (około 20% noworodków) oraz nabyte, z których te drugie dominują u dorosłych. Ryzyko powikłań, takich jak uwięźnięcie (1-3%) i zadzierzgnięcie, jest istotne, co uzasadnia wskazania do leczenia chirurgicznego, zwłaszcza przy ubytkach >1 cm, bólu, owrzodzeniu czy pęknięciu przepukliny.
ciśnienie wewnątrzbrzuszne, dializa otrzewnowa, dopływ tętniczy, drenaż żylny, infekcja pooperacyjna, jama brzuszna, jelito cienkie, laparoskop, laparoskopia, linea alba, martwica tkanek, naprawa przepukliny pępkowej, niedokrwienie, niedrożność jelita, pierścień pępkowy, przepuklina pępkowa, rozciąganie mięśni brzucha, tętnica, układ pokarmowy, uwięźnięcie przepukliny, wodobrzusze, wskaźnik masy ciała, zadzierzgnięcie przepukliny, zawał sieci większej, żyła pępkowa - Leksykon chorób i schorzeń
Przepuklina pępkowa – Objawy
Przepuklina pępkowa charakteryzuje się uwypukleniem w okolicy pępka spowodowanym przedostawaniem się tkanki tłuszczowej, płynu lub fragmentu jelita przez osłabioną ścianę brzucha. U niemowląt i dzieci objawia się najczęściej bezbolesnym, miękkim wybrzuszeniem, które może się zmniejszać lub znikać w spoczynku, a samoistne zamknięcie następuje u około 90% przypadków przed 5. rokiem życia. Wskazaniem do interwencji chirurgicznej u dzieci jest przepuklina większa niż 1,5 cm, utrzymująca się po 4-5 roku życia lub powodująca dolegliwości bólowe. U dorosłych przepuklina pępkowa zwykle powoduje dyskomfort, ból i uczucie ucisku, nie ulega samoistnemu zamknięciu i wymaga leczenia chirurgicznego, gdyż około 65% pacjentów będzie wymagało operacji ze względu na ryzyko powiększania się przepukliny i powikłań.
ciśnienie w jamie brzusznej, dopływ tętniczy, kolka niemowlęca, niedociśnienie, obrzęk, odprowadzenie przepukliny, operacja przepukliny, przepuklina pępkowa, tachykardia, uwięźnięcie przepukliny, uwięźnięta przepuklina, uwypuklenie pępka, worek przepuklinowy, wzdęcie brzucha, zadzierzgnięcie przepukliny, zawał sieci większej