pierścień pępkowy

Pierścień pępkowy (anulus umbilicalis) to anatomiczna struktura znajdująca się w powłokach brzusznych, będąca pozostałością po sznurze pępowinowym. Stanowi ona naturalne osłabienie ściany brzucha, przez które w życiu płodowym przechodzą naczynia pępowinowe.

W okresie rozwoju zarodkowego przez pierścień pępkowy przebiegają naczynia pępowinowe (dwie tętnice i jedna żyła pępowinowa) oraz przewód żółtkowy i pęcherzyk żółtkowy. Po urodzeniu struktury te zanikają, a pierścień pępkowy ulega fizjologicznemu zarośnięciu, tworząc bliznę pępkową.

Nieprawidłowe zamknięcie pierścienia pępkowego może prowadzić do powstania przepukliny pępkowej (hernia umbilicalis), która jest częstą wadą wrodzoną u noworodków. U większości dzieci przepuklina zamyka się samoistnie do 4-5 roku życia. W przypadku utrzymywania się przepukliny pępkowej u starszych dzieci lub dorosłych, może być konieczna interwencja chirurgiczna.

Pierścień pępkowy otoczony jest przez powięź poprzeczną brzucha i znajduje się w linii białej (linea alba). Jest to ważny punkt orientacyjny w chirurgii jamy brzusznej oraz w laparoskopii, gdzie często stanowi jedno z miejsc wprowadzania trokarów.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl