zdolność ultrafiltracyjna

Zdolność ultrafiltracyjna to parametr określający efektywność przenikania płynów przez błony półprzepuszczalne, mający kluczowe znaczenie w procesach fizjologicznych oraz zabiegach terapeutycznych, szczególnie w dializoterapii. Ultrafiltracja to proces, podczas którego płyn wraz z rozpuszczonymi w nim drobnocząsteczkowymi substancjami jest przesuwany przez błonę półprzepuszczalną pod wpływem gradientu ciśnienia hydrostatycznego lub osmotycznego.

W kontekście klinicznym zdolność ultrafiltracyjna jest szczególnie istotna podczas hemodializy i dializy otrzewnowej. Określa ona efektywność usuwania nadmiaru płynów z organizmu pacjenta, co jest niezbędne u osób z niewydolnością nerek. Obniżona zdolność ultrafiltracyjna może prowadzić do przewodnienia, nadciśnienia i innych powikłań związanych z retencją płynów.

Zdolność ultrafiltracyjna błony otrzewnowej może ulegać pogorszeniu z czasem trwania dializy otrzewnowej, co jest jednym z głównych ograniczeń tej metody leczenia nerkozastępczego. Na jej spadek wpływają czynniki takie jak zapalenie otrzewnej, ekspozycja na niezgodne biokompatybilnie płyny dializacyjne czy zmiany strukturalne w błonie otrzewnowej. Monitorowanie zdolności ultrafiltracyjnej jest niezbędnym elementem opieki nad pacjentem dializowanym, pozwalającym na optymalizację terapii i wczesne wykrywanie powikłań.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl