naciągnięcie ścięgna

Naciągnięcie ścięgna to uraz polegający na nadmiernym rozciągnięciu lub częściowym uszkodzeniu włókien ścięgnistych, które łączą mięśnie z kośćmi. W przeciwieństwie do zerwania ścięgna, gdzie dochodzi do całkowitego przerwania ciągłości struktury, naciągnięcie charakteryzuje się mikrouszkodzeniami w obrębie włókien kolagenowych.

Najczęstszymi lokalizacjami naciągnięć ścięgien są okolice stawów: ścięgno Achillesa, ścięgna w obrębie stawu kolanowego, łokciowego oraz barkowego. Do urazu dochodzi zazwyczaj wskutek nagłego przeciążenia, powtarzających się mikrourazów lub nieprawidłowej techniki wykonywania czynności, szczególnie w trakcie aktywności sportowej.

Diagnostyka obejmuje badanie kliniczne oraz badania obrazowe – USG pozwala na ocenę ciągłości ścięgna i stopnia uszkodzenia, a w wybranych przypadkach wykonuje się rezonans magnetyczny. Klasyfikacja uwzględnia trzy stopnie ciężkości: I stopień (lekkie naciągnięcie), II stopień (częściowe uszkodzenie) oraz III stopień (całkowite przerwanie).

Leczenie naciągnięcia ścięgna opiera się na protokole PRICE (Protection, Rest, Ice, Compression, Elevation), stosowaniu leków przeciwzapalnych oraz rehabilitacji. W pierwszej fazie kluczowe jest ograniczenie aktywności i przeciwdziałanie stanom zapalnym, następnie wprowadza się ćwiczenia przywracające elastyczność i siłę. W przypadkach ciężkich uszkodzeń może być konieczna interwencja chirurgiczna.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl