schizofrenia niezróżnicowana

Schizofrenia niezróżnicowana (F20.3 wg ICD-10) to podtyp schizofrenii charakteryzujący się obecnością objawów psychotycznych, które spełniają ogólne kryteria diagnostyczne schizofrenii, ale nie odpowiadają w pełni kryteriom żadnego z klasycznych podtypów: paranoidalnego, hebefrenicznego czy katatonicznego, lub wykazują cechy więcej niż jednego z nich bez wyraźnej dominacji.

Pacjenci z tym rozpoznaniem prezentują różnorodne objawy psychopatologiczne – urojenia, halucynacje, zaburzenia myślenia, dezorganizację zachowania oraz objawy negatywne (spłycenie afektu, zubożenie mowy, apatia). Istotną cechą różnicującą od innych podtypów jest brak wyraźnej dominacji któregokolwiek z zespołów objawów, co utrudnia klasyfikację do bardziej specyficznych kategorii.

Diagnoza schizofrenii niezróżnicowanej wymaga wykluczenia organicznych przyczyn objawów oraz różnicowania z innymi zaburzeniami psychotycznymi, zaburzeniami afektywnymi z objawami psychotycznymi czy zaburzeniami osobowości. W leczeniu stosuje się podobne podejście jak w innych postaciach schizofrenii – farmakoterapię (głównie leki przeciwpsychotyczne) w połączeniu z interwencjami psychospołecznymi.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl