bąblowica pęcherzykowa

Bąblowica pęcherzykowa to choroba pasożytnicza wywołana przez larwalną postać tasiemca Echinococcus multilocularis. W przeciwieństwie do bąblowicy jednojamowej (wywoływanej przez E. granulosus), ma charakter naciekający, przypominający proces nowotworowy, co sprawia, że jest znacznie trudniejsza w leczeniu i ma gorsze rokowanie.

Głównym miejscem rozwoju pasożyta jest wątroba, gdzie tworzy on wielokomorowe, naciekające struktury wypełnione płynem. Z czasem zmiany mogą rozprzestrzeniać się na okoliczne tkanki i narządy, a nawet dawać przerzuty odległe. Choroba rozwija się powoli, a objawy pojawiają się często dopiero po wielu latach od zarażenia.

Diagnostyka opiera się na badaniach obrazowych (USG, TK, MRI), testach serologicznych oraz badaniu histopatologicznym. Leczeniem z wyboru jest radykalna resekcja chirurgiczna zmian, często połączona z długotrwałą farmakoterapią przeciwpasożytniczą (albendazol). W przypadkach zaawansowanych rozważa się przeszczepienie wątroby.

Profilaktyka obejmuje unikanie kontaktu z odchodami lisów i innych zwierząt mięsożernych, które są żywicielami ostatecznymi pasożyta, oraz dokładne mycie owoców leśnych i warzyw mogących być zanieczyszczonymi jajami tasiemca.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl