niewydolność obwodowa krążenia

Niewydolność obwodowa krążenia (nazywana też niewydolnością naczyniową) to stan patologiczny, w którym dochodzi do zaburzenia perfuzji tkankowej na skutek niedostatecznego przepływu krwi przez naczynia obwodowe. Główną przyczyną tego zaburzenia jest nieadekwatna pojemność łożyska naczyniowego w stosunku do objętości krążącej krwi, co prowadzi do hipoperfuzji tkanek i narządów.

Etiologia niewydolności obwodowej jest zróżnicowana i obejmuje m.in. wstrząs (septyczny, kardiogenny, hipowolemiczny), reakcje anafilaktyczne, zaawansowaną niewydolność serca, ciężkie infekcje, a także stosowanie niektórych leków naczynioaktywnych. Klinicznie objawia się bladością lub sinicą obwodową, ochłodzeniem dystalnych części ciała, wydłużonym czasem powrotu kapilarnego, obniżeniem ciśnienia tętniczego oraz tachykardią kompensacyjną.

Diagnostyka niewydolności obwodowej opiera się na ocenie klinicznej pacjenta, pomiarach hemodynamicznych (ciśnienie tętnicze, ośrodkowe ciśnienie żylne), badaniach laboratoryjnych (markery uszkodzenia narządowego, parametry równowagi kwasowo-zasadowej) oraz obrazowych. Leczenie ukierunkowane jest na przyczynę podstawową oraz obejmuje płynoterapię, leki wazoaktywne, tlenoterapię i w ciężkich przypadkach metody wspomagania krążenia.

Właściwe rozpoznanie i szybkie wdrożenie odpowiedniego leczenia niewydolności obwodowej krążenia ma kluczowe znaczenie dla zapobiegania rozwojowi niewydolności wielonarządowej i poprawy rokowania pacjentów. Postępowanie terapeutyczne powinno być zindywidualizowane i dostosowane do konkretnej przyczyny zaburzeń hemodynamicznych.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl