zaburzenie układu nerwowo-mięśniowego

Zaburzenia układu nerwowo-mięśniowego to grupa schorzeń dotyczących mięśni oraz ich unerwienia, prowadzących do osłabienia mięśniowego, zmęczenia, zaników mięśni oraz zaburzeń funkcji motorycznych. Obejmują one zarówno choroby pierwotnie mięśniowe (miopatie), jak i schorzenia dotyczące nerwów obwodowych, złącza nerwowo-mięśniowego oraz neuronów ruchowych.

W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić dystrofie mięśniowe (np. Duchenne’a, Beckera), miastenię, zespół Lamberta-Eatona, stwardnienie zanikowe boczne (SLA), polineuropatie, miopatie zapalne oraz choroby spichrzeniowe. Kluczowe znaczenie diagnostyczne mają badania elektrofizjologiczne (EMG, elektroneurografia), oznaczenia enzymów mięśniowych (CK, LDH), badania obrazowe (MRI mięśni) oraz biopsja mięśnia.

Leczenie zaburzeń nerwowo-mięśniowych jest zazwyczaj wielokierunkowe i zależy od przyczyny podstawowej. Obejmuje farmakoterapię (kortykosteroidy, leki immunosupresyjne, enzymatyczne), fizjoterapię, leczenie chirurgiczne oraz nowoczesne terapie, takie jak terapie genowe czy leczenie enzymatyczne. Istotnym elementem postępowania jest profilaktyka powikłań oddechowych i kardiologicznych, które często towarzyszą tym schorzeniom.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl