poliglikol etylenowy
Poliglikol etylenowy (PEG) to polimer syntetyczny szeroko stosowany w medycynie i farmacji. Jest substancją obojętną biologicznie, rozpuszczalną w wodzie, o różnej masie cząsteczkowej, co determinuje jego właściwości fizykochemiczne oraz zastosowanie kliniczne.
W gastroenterologii PEG jest podstawowym składnikiem preparatów do oczyszczania jelita przed kolonoskopią. Działa osmotycznie, zatrzymując wodę w świetle jelita, co ułatwia wypróżnienie bez znaczącego wpływu na równowagę wodno-elektrolitową organizmu. Wykazuje minimalną absorpcję z przewodu pokarmowego, co zwiększa jego bezpieczeństwo.
W farmakologii poliglikol etylenowy stosowany jest jako nośnik leków, przedłużający ich czas działania (pegylacja). Taka modyfikacja zmniejsza immunogenność substancji leczniczych, opóźnia ich eliminację z organizmu oraz poprawia rozpuszczalność, czego przykładem są pegylowane interferony stosowane w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C.
W chirurgii i procedurach zabiegowych PEG wykorzystywany jest jako składnik żeli i substancji wspomagających gojenie ran, środków zabezpieczających przed przywieraniem tkanek oraz materiałów do embolizacji naczyń. Jest również składnikiem kropli do oczu, gdzie działa jako substancja nawilżająca i przedłużająca czas kontaktu leku z powierzchnią gałki ocznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Pegorion Junior 6 g
Pegorion Junior to osmotyczny środek przeczyszczający z grupy leków stosowanych w zaparciu, zawierający 6 g makrogolu 4000 (poliglikolu etylenowego) w każdej saszetce. Makrogol 4000 działa poprzez zwiększenie zawartości płynu w jelitach, co prowadzi do zmiękczenia stolca przy mniejszych dawkach lub wywołania biegunki przy dawkach wyższych. Substancja ta nie ulega wchłanianiu z przewodu pokarmowego i nie wpływa na funkcje neurologiczne jelit, co jest istotne w kontekście długotrwałej terapii, zwłaszcza u pacjentów pediatrycznych, choć brak jest dedykowanych badań klinicznych potwierdzających ten aspekt.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Pegorion 12 g
Pegorion to lek z grupy osmotycznych środków przeczyszczających, stosowany w terapii zaparć, zawierający 12 g makrogolu 4000 (poliglikolu etylenowego) w jednej saszetce. Substancja czynna działa poprzez zwiększenie osmotycznej zawartości płynu w świetle jelita, co prowadzi do zmiany konsystencji stolca – od jego zmiękczenia przy mniejszych dawkach do wywołania biegunki przy dawkach wyższych. Makrogol 4000 nie ulega wchłanianiu z przewodu pokarmowego, co ogranicza systemowe działanie leku. Preparat dostępny jest w postaci białego lub prawie białego proszku do sporządzania roztworu doustnego, kod ATC: A06AD15.
- Leksykon substancji czynnych
Makrogol – Właściwości farmakokinetyczne
Makrogol (glikol polietylenowy, PEG), w postaciach makrogol 3350 i 4000, charakteryzuje się minimalnym wchłanianiem z przewodu pokarmowego (>99,7% dawki makrogolu 3350 wydalane z kałem w postaci niezmienionej) oraz brakiem metabolizmu, co potwierdzają liczne badania farmakokinetyczne. Substancja ta działa lokalnie w świetle jelita, wywołując efekt osmotyczny poprzez przyciąganie wody i zwiększenie objętości treści jelitowej, bez istotnego wpływu na funkcje innych narządów. Wchłonięte w niewielkim stopniu ilości makrogolu są wydalane z moczem w formie niezmienionej, co dotyczy zarówno makrogolu 3350, jak i 4000. Ze względu na brak metabolizmu i minimalne wchłanianie, makrogol wykazuje niski potencjał do interakcji farmakokinetycznych, co jest korzystne u pacjentów polipragmatycznych. Farmakokinetyka makrogolu nie powinna ulegać istotnym zmianom u chorych z niewydolnością wątroby czy nerek, choć brak jest dedykowanych badań w tych populacjach.
biotransformacja, dystrybucja tkankowa, działanie osmotyczne, farmakokinetyka, glikol polietylenowy, inertność biologiczna, interakcja farmakokinetyczna, makrogol, makrogol 3350, makrogol 4000, masa cząsteczkowa, obniżenie stężenia sodu, poliglikol etylenowy, praktyka kliniczna, preparat leczniczy, treść jelitowa, wchłanianie z przewodu pokarmowego, właściwości farmakokinetyczne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie równowagi elektrolitowej