dibenzotiazepina

Dibenzotiazepina to związek chemiczny należący do grupy leków przeciwpsychotycznych (neuroleptyków), charakteryzujący się budową trójpierścieniową, w której dwa pierścienie benzenowe są połączone z pierścieniem tiazepinowym. Jest to struktura chemiczna stanowiąca podstawę dla kilku ważnych leków stosowanych w psychiatrii.

Najbardziej znanym przedstawicielem dibenzotiazepiny jest klozapina – atypowy lek przeciwpsychotyczny stosowany głównie w leczeniu opornej na terapię schizofrenii. Do tej grupy należą również olanzapina i kwetiapina, które wykazują powinowactwo do różnych receptorów w mózgu, w tym dopaminergicznych, serotoninergicznych, histaminowych i adrenergicznych.

Mechanizm działania dibenzotiazepiny polega na blokowaniu receptorów dopaminowych D1, D2, D4 oraz serotoninowych 5-HT2A, 5-HT2C, co przekłada się na skuteczność w leczeniu objawów pozytywnych i negatywnych schizofrenii przy jednoczesnym niższym ryzyku wywoływania objawów pozapiramidowych w porównaniu do klasycznych neuroleptyków. Leki z tej grupy wymagają jednak monitorowania ze względu na możliwe działania niepożądane, w tym agranulocytozę (szczególnie w przypadku klozapiny), przyrost masy ciała oraz zaburzenia metaboliczne.

Powiązane wpisy

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl