choroby naczyniowe mózgu
Choroby naczyniowe mózgu obejmują grupę zaburzeń, które dotyczą naczyń krwionośnych zaopatrujących mózg. Do najczęstszych należą udary niedokrwienne (ok. 80% przypadków), udary krwotoczne (15-20%) oraz przemijające ataki niedokrwienne (TIA). Udar mózgu stanowi drugą najczęstszą przyczynę zgonów na świecie i główną przyczynę trwałej niepełnosprawności u dorosłych.
Czynniki ryzyka chorób naczyniowych mózgu dzielą się na niemodyfikowalne (wiek, płeć, predyspozycje genetyczne) oraz modyfikowalne (nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, dyslipidemie, migotanie przedsionków, palenie tytoniu, otyłość, siedzący tryb życia). Nadciśnienie tętnicze pozostaje najsilniejszym pojedynczym czynnikiem ryzyka, zwiększając prawdopodobieństwo udaru 3-5 krotnie.
Diagnostyka chorób naczyniowych mózgu opiera się na badaniach neuroobrazowych (TK, MRI, angiografia), badaniach ultrasonograficznych naczyń dogłowowych i wewnątrzczaszkowych, ocenie kardiologicznej oraz badaniach laboratoryjnych. Postępowanie w ostrym udarze niedokrwiennym obejmuje trombolizę dożylną (w oknie czasowym do 4,5h) oraz trombektomię mechaniczną (do 24h u wybranych pacjentów).
Profilaktyka wtórna chorób naczyniowych mózgu polega na modyfikacji czynników ryzyka, stosowaniu leków przeciwpłytkowych lub przeciwzakrzepowych (w zależności od etiologii), leczeniu hipolipemizującym oraz, w wybranych przypadkach, leczeniu zabiegowym (endarterektomia, stentowanie tętnic szyjnych). Rehabilitacja neurologiczna stanowi kluczowy element powrotu do sprawności po przebytym udarze mózgu.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Peryndopryl – Wskazania do stosowania
Peryndopryl, inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE), wykazuje długotrwałe działanie i wysoką tkankową aktywność hamowania ACE, co czyni go skutecznym w leczeniu nadciśnienia tętniczego (dawki 5-10 mg/dobę w przeliczeniu na sól argininową), objawowej niewydolności serca (2,5-5 mg sól argininowa lub 4 mg sól tert-butyloaminowa) oraz stabilnej choroby wieńcowej (5-10 mg sól argininowa lub 4-8 mg sól tert-butyloaminowa). Preparaty złożone z peryndoprylem i indapamidem (np. Co-Prenessa 2 mg/0,625 mg, Noliprel Forte 5 mg/1,25 mg) lub amlodypiną (np. Amlessa 4-8 mg/5-10 mg) są szeroko stosowane w terapii nadciśnienia tętniczego, zwłaszcza gdy monoterapia jest niewystarczająca. Dostępne są także preparaty trójlekowe (peryndopryl, amlodypina, indapamid) oraz kombinacje z rozuwastatyną lub bisoprololem, umożliwiające kompleksowe podejście do pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego i współistniejącymi schorzeniami metabolicznymi.
antagonista wapnia, beta-adrenolityk, choroby naczyniowe mózgu, diuretyk tiazydopodobny, dysfunkcja skurczowa lewej komory, hipotensja, inhibitor konwertazy angiotensyny, leczenie skojarzone, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie tętnicze samoistne, niewydolność nerek, niewydolność serca, peryndopryl z amlodypiną, peryndopryl z indapamidem, przewlekła niewydolność serca, rewaskularyzacja, stabilna choroba wieńcowa, stenoza tętnicy nerkowej, terapia trójlekowa, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenia lipidowe, zawał mięśnia sercowego