protokół kondycjonujący

Protokół kondycjonujący to precyzyjnie zaplanowany schemat przygotowania pacjenta do przeszczepu komórek krwiotwórczych lub przeszczepu szpiku kostnego. Jego głównym celem jest stworzenie odpowiednich warunków w organizmie biorcy poprzez eliminację komórek nowotworowych oraz supresję układu immunologicznego, co zapobiega odrzuceniu przeszczepu.

W zależności od choroby podstawowej, stanu pacjenta i rodzaju przeszczepu, protokoły kondycjonujące mogą być mieloablacyjne (wysokodawkowe) lub o zredukowanej intensywności. Klasyczne mieloablacyjne protokoły wykorzystują wysokie dawki chemioterapii (np. busulfan, cyklofosfamid, melfalan) często w połączeniu z napromienianiem całego ciała (TBI), prowadząc do głębokiej aplazji szpiku.

Protokoły o zredukowanej intensywności (RIC) stosowane są u pacjentów starszych lub obciążonych chorobami współistniejącymi. Wywołują one mniejszą toksyczność, opierając się bardziej na immunosupresji niż na mieloablacji, co umożliwia przeprowadzenie przeszczepu u pacjentów niekwalifikujących się do terapii wysokodawkowych.

Właściwy dobór protokołu kondycjonującego ma kluczowe znaczenie dla powodzenia przeszczepu, wpływając na ryzyko wznowy choroby podstawowej, prawdopodobieństwo wystąpienia choroby przeszczep przeciwko gospodarzowi (GvHD) oraz ogólną przeżywalność pacjentów po transplantacji.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl