przerzutowy nowotwór płuc
Przerzutowy nowotwór płuc to stan, w którym komórki nowotworowe z pierwotnego ogniska w płucach rozprzestrzeniają się do innych części ciała poprzez krwiobieg lub układ limfatyczny. Jest to zaawansowane stadium choroby nowotworowej, klasyfikowane jako IV stadium raka płuca według systemu TNM.
Najczęstsze miejsca przerzutów raka płuca obejmują mózg, kości, wątrobę i nadnercza, choć mogą wystąpić również w innych narządach. Objawy zależą od lokalizacji przerzutów i mogą obejmować ból kości, duszność, utratę masy ciała, zmęczenie, bóle głowy czy zaburzenia neurologiczne w przypadku przerzutów do mózgu.
Diagnostyka przerzutowego raka płuc opiera się na badaniach obrazowych (TK, PET-CT, MRI, scyntygrafia kości), badaniach laboratoryjnych oraz biopsji zmian w celu potwierdzenia rozpoznania i określenia profilu molekularnego nowotworu. Współczesne leczenie obejmuje terapię systemową (chemioterapia, leczenie ukierunkowane molekularnie, immunoterapia), radioterapię oraz w wybranych przypadkach leczenie chirurgiczne.
Rokowanie w przerzutowym raku płuc jest poważne, jednak w ostatnich latach dzięki postępom w terapiach celowanych i immunoterapii znacząco wydłużył się czas przeżycia pacjentów. Szczególnie korzystne wyniki obserwuje się u chorych z obecnością określonych biomarkerów (np. mutacje EGFR, ALK, ROS1, ekspresja PD-L1), które kwalifikują do nowoczesnych terapii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Remifemin 0,018 – 0,026 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Remifemin, zawierającego izopropanolowy wyciąg z kłącza pluskwicy groniastej (Cimicifugae racemosae rhizomae extractum), obejmują toksyczność przewlekłą, potencjalny wpływ na nowotwory oraz genotoksyczność. W 6-miesięcznym badaniu toksyczności przewlekłej na samicach szczurów ustalono dawkę NOEL na poziomie 21,06 mg/kg masy ciała. Badania farmakologiczne in vitro i in vivo nie wykazały wpływu wyciągu na rozwój nowotworów piersi, choć niektóre wyniki in vitro były sprzeczne. W modelu transgenicznych myszy z guzami nowotworowymi, przy dawce odpowiadającej 40 mg korzenia i kłącza, zaobserwowano zwiększoną liczbę przerzutów do płuc, bez wzrostu pierwotnego guza piersi, co nie pozwala na całkowite wykluczenie wpływu preparatu na nowotwory zależne od hormonów.
badanie farmakologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie rakotwórcze, ekstrakt z pluskwicy groniastej, genotoksyczność, mysz transgeniczna, NOEL, nowotwór hormonozależny, nowotwór piersi, przerzutowy nowotwór płuc, test Amesa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wyciąg z pluskwicy groniastej - Leksykon substancji czynnych
Kłącze pluskwicy groniastej – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kłącza pluskwicy groniastej (Cimicifugae racemosae rhizoma), stosowanego m.in. w preparacie Remifemin, obejmują toksykologię przewlekłą, genotoksyczność oraz wpływ na nowotwory. W 6-miesięcznym badaniu toksyczności przewlekłej u samic szczurów ustalono NOEL dla izopropanolowego wyciągu na poziomie 21,06 mg/kg masy ciała. Test Amesa z etanolowym wyciągiem (1 mg/płytkę) nie spełniał aktualnych standardów metodologicznych, co ogranicza jego wartość w ocenie genotoksyczności. Brak jest jednoznacznych danych dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na układ rozrodczy, co wskazuje na konieczność dalszych badań w tych obszarach.
badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, Cimicifuga racemosa, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, kłącze pluskwicy groniastej, mysz transgeniczna, NOEL, nowotwór hormonozależny, nowotwór piersi, pluskwica groniasta, poziom dawkowania bez obserwowanego efektu, przerzutowy nowotwór płuc, test Amesa, toksyczność, toksyczność przewlekła, wyciąg etanolowy, wyciąg izopropanolowy, wyciąg z pluskwicy