kriokonserwacja tkanki jajnikowej
Kriokonserwacja tkanki jajnikowej to metoda zachowania płodności, polegająca na pobraniu, zamrożeniu i przechowywaniu fragmentów kory jajnika w niskich temperaturach (zwykle w ciekłym azocie w temperaturze -196°C). Procedura ta umożliwia późniejsze wykorzystanie zamrożonej tkanki poprzez jej autotransplantację, co może przywrócić funkcję hormonalną jajnika oraz umożliwić naturalne poczęcie.
Technika ta jest szczególnie wartościowa dla pacjentek onkologicznych przed leczeniem gonadotoksycznym, dziewczynek przed okresem dojrzewania oraz kobiet z chorobami autoimmunologicznymi. W przeciwieństwie do kriokonserwacji oocytów, nie wymaga stymulacji hormonalnej ani dojrzałości płciowej pacjentki, co czyni ją jedyną dostępną opcją zachowania płodności dla młodszych pacjentek.
Procedura kriokonserwacji obejmuje laparoskopowe lub laparotomijne pobranie fragmentów kory jajnika, ich preparację na cienkie skrawki (1-2 mm grubości), a następnie zabezpieczenie środkami krioochronnymi i kontrolowane zamrożenie. Obecnie stosuje się głównie techniki witryfikacji, które wykazują lepsze wskaźniki przeżywalności tkanki niż klasyczne powolne zamrażanie.
Skuteczność metody potwierdza ponad 200 udokumentowanych urodzeń na świecie po autotransplantacji kriokonserwowanej tkanki jajnikowej. Wyzwaniami pozostają: ryzyko reintrodukcji komórek nowotworowych przy autotransplantacji u pacjentek onkologicznych, ograniczony czas funkcjonowania przeszczepu (średnio 4-5 lat) oraz zróżnicowana efektywność w zależności od wieku pacjentki i rodzaju wcześniejszego leczenia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Vinorelbine Accord 10 mg/ml
Winorelbinę (Vinorelbine Accord 10 mg/ml) należy bezwzględnie unikać u kobiet w ciąży ze względu na brak wystarczających danych klinicznych oraz udokumentowane działanie embriotoksyczne i teratogenne w badaniach na zwierzętach. Lek może powodować poważne wady wrodzone płodu, dlatego kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję podczas terapii oraz przez co najmniej 3 miesiące po jej zakończeniu. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykonać test ciążowy. W przypadku zajścia w ciążę podczas terapii konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia i konsultacja genetyczna. Winorelbinę należy również bezwzględnie odradzać kobietom karmiącym piersią, gdyż brak jest danych o przenikaniu leku do mleka i potencjalnym ryzyku dla dziecka, co wymaga przerwania laktacji przed rozpoczęciem terapii.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Bendamustyna medac 2,5 mg/ml
Bendamustyna chlorowodorek, stosowana w preparacie Bendamustyna medac (2,5 mg/ml, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji), wykazuje istotne działanie genotoksyczne i teratogenne, co przekłada się na wysokie ryzyko uszkodzenia materiału genetycznego komórek rozrodczych oraz rozwijającego się płodu. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję podczas terapii oraz przez 6 miesięcy po jej zakończeniu, natomiast mężczyźni przez co najmniej 3 miesiące po terapii, ze względu na czas regeneracji materiału genetycznego w komórkach rozrodczych. Stosowanie bendamustyny u kobiet w ciąży jest przeciwwskazane, chyba że jest to bezwzględnie konieczne dla ratowania życia lub zdrowia matki, a w takich przypadkach wymagana jest ścisła kontrola rozwoju płodu oraz konsultacja genetyczna. Ponadto, ze względu na brak danych dotyczących przenikania leku do mleka kobiecego, karmienie piersią podczas terapii jest przeciwwskazane.
antykoncepcja, badanie przedkliniczne, bendamustyna, chlorowodorek bendamustyny, diagnostyka prenatalna, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, koncentrat do infuzji, kriokonserwacja nasienia, kriokonserwacja oocytów, kriokonserwacja tkanki jajnikowej, nieodwracalna bezpłodność, obumarcie wewnątrzmaciczne płodu, obumieranie zarodka, poronienie, powikłanie rozwojowe, przenikanie leku do mleka, wada rozwojowa, wada wrodzona