rozwój przedpourodzeniowy
Rozwój przedpourodzeniowy (rozwój prenatalny) to wieloetapowy proces rozpoczynający się od zapłodnienia i trwający do momentu narodzin. W tym czasie z pojedynczej komórki jajowej po zapłodnieniu rozwija się pełny organizm ludzki. Proces ten dzieli się na trzy główne okresy: przedzarodkowy (pierwsze 3 tygodnie), zarodkowy (od 4 do 8 tygodnia) oraz płodowy (od 9 tygodnia do narodzin).
W okresie przedzarodkowym dochodzi do zapłodnienia, implantacji blastocysty w ścianie macicy oraz różnicowania się komórek na te, które utworzą zarodek i te, które będą tworzyć łożysko. Okres zarodkowy charakteryzuje się intensywnym rozwojem narządów i układów, podczas którego formują się wszystkie podstawowe struktury organizmu. W tym czasie zarodek jest najbardziej wrażliwy na działanie czynników teratogennych.
Okres płodowy to czas wzrostu i dojrzewania wcześniej utworzonych struktur. W pierwszym trymestrze kształtują się zarysy twarzy, rozwijają się kończyny i narządy wewnętrzne. W drugim trymestrze płód zaczyna wykonywać ruchy, które matka może odczuwać, a w trzecim następuje intensywny przyrost masy ciała i dojrzewanie płuc do podjęcia funkcji oddechowej po porodzie. Prawidłowy rozwój prenatalny jest kluczowy dla zdrowia noworodka i może mieć długofalowe konsekwencje dla zdrowia w dorosłym życiu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Miflonide Breezhaler 200 mcg
Przedkliniczne badania toksykologiczne budezonidu, substancji czynnej leku Miflonide Breezhaler (dawki inhalacyjne 200 µg i 400 µg), wykazały brak istotnego zagrożenia toksycznego przy stosowaniu wielokrotnym w dawkach terapeutycznych. Kompleksowa ocena mutagenności in vitro i in vivo potwierdziła brak właściwości mutagennych. W badaniach rakotwórczości zaobserwowano wzrost częstości guzów wątroby u samców szczurów przy dawkach ≥ 25 µg/kg mc./dobę podawanych doustnie, co jest efektem typowym dla glikokortykosteroidów i nie specyficznym dla budezonidu. Wpływ na reprodukcję i rozwój płodu był zależny od drogi podania i dawki: podskórne podawanie u szczurów i królików wiązało się z działaniem teratogennym i toksycznym, natomiast inhalacyjne podanie u szczurów w dawce 0,25 µg/kg mc. nie wykazało działania teratogennego.
acetonid triamcynolonu, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo reprodukcyjne, budezonid, dawka mikrogramowa, dawka progowa, działanie teratogenne, glikokortykosteroid, guz wątroby, in vitro, in vivo, kortykosteroid wziewny, margines ekspozycji, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, prednizolon, rozwój przedpourodzeniowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – PHINGROUM 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sytagliptyny, substancji czynnej produktu PHINGROUM, wykazały toksyczne działanie na wątrobę i nerki u gryzoni przy ekspozycji przekraczającej 58-krotność dawek klinicznych, przy czym brak efektów toksycznych obserwowano do 19-krotnego narażenia, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. U szczurów stwierdzono nieprawidłowości siekaczy przy ekspozycji >67-krotnej, jednak przy 58-krotnym narażeniu nie odnotowano wpływu na zęby. U psów przy około 23-krotnym narażeniu pojawiły się przemijające objawy neurotoksyczne (m.in. ataksja, drżenie, nadmierne ślinienie), a także niewielkie zwyrodnienie mięśni szkieletowych, natomiast przy 6-krotnym narażeniu nie zaobserwowano tych efektów. Badania genotoksyczności i rakotwórczości wykazały brak działania genotoksycznego oraz karcynogennego u myszy, natomiast u szczurów przy ekspozycji >58-krotnej zaobserwowano wzrost częstości gruczolaków i raków wątroby, prawdopodobnie wtórny do przewlekłej hepatotoksyczności. Margines bezpieczeństwa dla tych efektów wynosi 19-krotność narażenia klinicznego, co ogranicza ich znaczenie kliniczne.
ataksja, badanie histopatologiczne, badanie toksykologiczne, działanie hepatotoksyczne, genotoksyczność sytagliptyny, margines bezpieczeństwa, neurotoksyczność, nieprawidłowości siekaczy, nowotwory wątroby, objaw neurologiczny, płodność, potencjał rakotwórczy, przenikanie sytagliptyny do mleka, rakotwórczość, rozwój przedpourodzeniowy, sytagliptyna, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność sytagliptyny, toksyczność wątrobowo-nerkowa, zniekształcenie żeber, zwyrodnienie mięśni szkieletowych