Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Miflonide Breezhaler 200 mcg
Przedkliniczne badania toksykologiczne budezonidu, substancji czynnej leku Miflonide Breezhaler (dawki inhalacyjne 200 µg i 400 µg), wykazały brak istotnego zagrożenia toksycznego przy stosowaniu wielokrotnym w dawkach terapeutycznych. Kompleksowa ocena mutagenności in vitro i in vivo potwierdziła brak właściwości mutagennych. W badaniach rakotwórczości zaobserwowano wzrost częstości guzów wątroby u samców szczurów przy dawkach ≥ 25 µg/kg mc./dobę podawanych doustnie, co jest efektem typowym dla glikokortykosteroidów i nie specyficznym dla budezonidu. Wpływ na reprodukcję i rozwój płodu był zależny od drogi podania i dawki: podskórne podawanie u szczurów i królików wiązało się z działaniem teratogennym i toksycznym, natomiast inhalacyjne podanie u szczurów w dawce 0,25 µg/kg mc. nie wykazało działania teratogennego.
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania budezonidu
Prezentowane dane przedkliniczne dotyczą substancji czynnej budezonid, zawartej w produkcie leczniczym Miflonide Breezhaler, dostępnym w dawkach 200 mikrogramów i 400 mikrogramów na dawkę inhalacyjną. Badania przedkliniczne obejmowały analizę toksyczności po podaniu wielokrotnym, ocenę potencjału mutagennego i rakotwórczego oraz wpływ na reprodukcję. Poniżej przedstawiono szczegółowe wyniki tych badań, istotne dla oceny bezpieczeństwa stosowania leku u ludzi.1
Toksyczność po podaniu wielokrotnym
Przeprowadzone badania niekliniczne oceniające toksyczność budezonidu po podaniu wielokrotnym nie wykazały szczególnego zagrożenia dla ludzi w przypadku stosowania leku w przewidzianych dawkach terapeutycznych. Profil bezpieczeństwa po wielokrotnym podaniu budezonidu jest zgodny z oczekiwanym profilem bezpieczeństwa dla kortykosteroidów wziewnych.2
Potencjał mutagenny
Budezonid został poddany kompleksowej ocenie potencjału mutagennego w zestawie testów przeprowadzonych zarówno w warunkach in vitro jak i in vivo. Wyniki wszystkich przeprowadzonych badań wykazały jednoznacznie, że budezonid nie wykazuje właściwości mutagennych, co stanowi ważny element oceny bezpieczeństwa długoterminowego stosowania leku.3
Potencjał rakotwórczy
W badaniach oceniających potencjał rakotwórczy budezonidu wykazano, że substancja podawana doustnie zwiększała częstość występowania guzów wątroby u samców szczura. Efekt ten obserwowano po zastosowaniu dawek wynoszących 25 mikrogramów/kg masy ciała/dobę lub wyższych. Należy podkreślić, że podobne działania obserwowano również w badaniach przedłużonej obserwacji z zastosowaniem innych kortykosteroidów, takich jak prednizolon i acetonid triamcynolonu. Dlatego uznaje się, że jest to działanie związane z ogólnym mechanizmem działania leków z grupy kortykosteroidów, a nie specyficzne dla budezonidu.4
Toksyczny wpływ na reprodukcję
Badania przedkliniczne wykazały, że budezonid, podobnie jak inne glikokortykosteroidy, może wywierać określone działania na rozwój płodu i reprodukcję u zwierząt doświadczalnych. Efekty te były zależne od drogi podania, dawki oraz gatunku zwierzęcia.5
Szczegółowe wyniki badań wykazały następujące efekty:
- Podanie podskórne budezonidu u szczurów wiązało się ze zmniejszoną przeżywalnością młodych oraz z toksycznym działaniem na ciężarne samice.6
- U królików obserwowano działanie teratogenne oraz wpływ na opóźnienie wzrostu i śmiertelność płodów.7
- Podobnie jak w przypadku innych glikokortykosteroidów, budezonid podawany podskórnie u szczurów wykazywał działanie teratogenne i toksyczne na płód, co przejawiało się zmniejszoną żywotnością młodych.8
Istotnym jest jednak fakt, że budezonid podawany wziewnie u szczurów w dawce 0,25 mikrogramów/kg masy ciała nie wykazywał działania teratogennego, co ma kluczowe znaczenie w kontekście drogi podania leku u ludzi.9
Dawki progowe dla efektów teratogennych
W przeprowadzonych badaniach określono również progi dawek, przy których obserwowano działania teratogenne:
| Gatunek | Droga podania | Dawka progowa działania teratogennego | Margines ekspozycji* |
|---|---|---|---|
| Szczury | Podskórna | ≥ 100 µg/kg mc./dobę | 2,4-krotność dawki ludzkiej** |
| Króliki | Podskórna | ≥ 5 µg/kg mc./dobę | 0,24-krotność dawki ludzkiej** |
| Szczury | Wziewna | 0,25 µg/kg mc. (brak działania teratogennego) | – |
* Margines ekspozycji u matki w porównaniu do maksymalnej dawki wziewnej u ludzi
** Odniesienie do maksymalnej dawki wziewnej 400 mikrogramów/dobę stosowanej u ludzi, w przeliczeniu na powierzchnię ciała
Należy podkreślić, że mimo obserwowanych efektów u zwierząt, nie ma dowodów potwierdzających, że budezonid wywiera jakiekolwiek działanie teratogenne lub ma jakikolwiek toksyczny wpływ na reprodukcję u ludzi.10
Wpływ na płodność
W badaniach oceniających wpływ budezonidu na płodność wykazano, że podskórne podawanie substancji nie wpływało negatywnie na płodność u szczurów. Jest to istotna informacja uzupełniająca profil bezpieczeństwa reprodukcyjnego budezonidu.11
Badania rozwoju przed- i pourodzeniowego
Przeprowadzono również badania wpływu budezonidu na rozwój przed- i pourodzeniowy u szczurów otrzymujących substancję podskórnie. W badaniach tych nie stwierdzono istotnego wpływu leku na ciężarne samice ani na ich potomstwo, co stanowi istotne uzupełnienie profilu bezpieczeństwa reprodukcyjnego budezonidu.12
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania