opóźniony odczyn nadwrażliwości

Opóźniony odczyn nadwrażliwości (ang. delayed-type hypersensitivity, DTH) jest manifestacją komórkowej odpowiedzi immunologicznej, w której główną rolę odgrywają limfocyty T. W przeciwieństwie do natychmiastowych reakcji alergicznych mediowanych przez przeciwciała IgE, opóźniony odczyn nadwrażliwości rozwija się w ciągu 24-72 godzin od kontaktu z antygenem.

Mechanizm reakcji opiera się na aktywacji limfocytów T pomocniczych (CD4+), głównie subpopulacji Th1, które rozpoznają antygen prezentowany przez komórki dendrytyczne lub makrofagi. W odpowiedzi limfocyty uwalniają cytokiny prozapalne, takie jak interferon gamma (IFN-γ), interleukina-2 (IL-2) i czynnik martwicy nowotworów (TNF), co prowadzi do rekrutacji i aktywacji makrofagów oraz innych komórek zapalnych w miejscu kontaktu z antygenem.

Klinicznie opóźniony odczyn nadwrażliwości manifestuje się jako zaczerwienienie, obrzęk i stwardnienie skóry w miejscu ekspozycji na antygen. Przykładami są reakcja na próbę tuberkulinową (test Mantoux), alergiczne kontaktowe zapalenie skóry (np. po kontakcie z niklem czy lateksem), oraz reakcje na niektóre leki. DTH odgrywa również istotną rolę w patogenezie chorób autoimmunologicznych, takich jak łuszczyca czy reumatoidalne zapalenie stawów.

Diagnostyka opóźnionego odczynu nadwrażliwości obejmuje przede wszystkim testy skórne płatkowe i śródskórne, z odczytem po 48-72 godzinach. Leczenie zależy od przyczyny i obejmuje unikanie alergenu oraz stosowanie leków przeciwzapalnych, w tym kortykosteroidów miejscowych lub ogólnoustrojowych w cięższych przypadkach.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl