przewodzenie bodźców nerwowych
Przewodzenie bodźców nerwowych to fundamentalny proces w układzie nerwowym, polegający na przekazywaniu informacji w postaci impulsów elektrycznych wzdłuż neuronów i pomiędzy nimi. Mechanizm ten opiera się na zmianie potencjału błonowego komórki nerwowej, który w stanie spoczynkowym wynosi około -70 mV. Gdy bodziec przekroczy próg pobudliwości, dochodzi do depolaryzacji błony i powstania potencjału czynnościowego.
W procesie przewodzenia bodźców kluczową rolę odgrywają kanały jonowe zależne od napięcia, szczególnie kanały sodowe i potasowe. Depolaryzacja błony powoduje otwarcie kanałów sodowych i napływ jonów Na+ do wnętrza komórki, co prowadzi do gwałtownej zmiany potencjału błonowego. Następnie dochodzi do repolaryzacji poprzez odpływ jonów K+ na zewnątrz komórki. Ten potencjał czynnościowy przemieszcza się wzdłuż aksonu.
Szybkość przewodzenia impulsów nerwowych zależy od kilku czynników, przede wszystkim od średnicy włókna nerwowego oraz obecności osłonki mielinowej. W włóknach mielinowych przewodzenie ma charakter skokowy (saltatoryczny) – impuls „przeskakuje” między przewężeniami Ranviera, co znacząco zwiększa szybkość przekazywania informacji, osiągającą nawet 120 m/s w najszybszych włóknach.
Między neuronami bodźce przekazywane są przez synapsy – najczęściej chemiczne, gdzie neurotransmiter uwolniony z zakończenia presynaptycznego wiąże się z receptorami na błonie postsynaptycznej, generując potencjał pobudzający lub hamujący. Integracja tych potencjałów na wzgórku aksonalnym decyduje o powstaniu nowego potencjału czynnościowego w kolejnym neuronie.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Galantamina – Wskazania do stosowania
Galantamina, dostępna w formie bromowodorku, jest inhibitorem acetylocholinesterazy stosowanym w leczeniu otępienia typu alzheimerowskiego oraz chorób nerwowo-mięśniowych. W postaci doustnych kapsułek o przedłużonym uwalnianiu (Galsya SR) dostępnych w dawkach 8 mg, 16 mg i 24 mg, galantamina jest wskazana do objawowego leczenia łagodnej do umiarkowanie ciężkiej postaci choroby Alzheimera. Mechanizm działania polega na zwiększeniu stężenia acetylocholiny w mózgu poprzez hamowanie jej rozkładu, co poprawia funkcje poznawcze, codzienne funkcjonowanie oraz objawy behawioralne. System przedłużonego uwalniania kapsułek zapewnia stabilne stężenie leku i lepszą tolerancję terapii.
acetylocholinesteraza, bromowodorek galantaminy, choroba Alzheimera, choroby nerwowo-mięśniowe, dystrofia mięśniowa, działanie cholinergiczne, funkcja poznawcza, galantamina, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, miastenia gravis, objaw behawioralny, otępienie typu alzheimerowskiego, podanie parenteralne, porażenie wiotkie, proces poznawczy, przedłużone uwalnianie leku, przewodzenie bodźców nerwowych, schorzenie neurodegeneracyjne, zaburzenie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, zespół miasteniczny, złącze nerwowo-mięśniowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lignocainum 2% c. noradrenalino 0,00125% WZF (20 mg + 0,025 mg)/ml
Lignocainum 2% c. noradrenalino 0,00125% WZF to roztwór do wstrzykiwań zawierający 20 mg/ml lidokainy chlorowodorku jednowodnego oraz 0,025 mg/ml noradrenaliny winianu. Lidokaina, będąca amidowym środkiem miejscowo znieczulającym, działa poprzez blokadę kanałów sodowych w błonach komórek nerwowych, co hamuje generowanie i przewodzenie impulsów nerwowych. Preferencyjnie blokuje cienkie włókna bólowe typu C, następnie włókna czuciowe, a w najwyższych stężeniach włókna ruchowe. Noradrenalina pełni funkcję sympatykomimetycznego środka naczyniozwężającego, zmniejszając wchłanianie lidokainy z miejsca iniekcji, co przedłuża jej działanie znieczulające i redukuje ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych lidokainy.
blokada kanału sodowego, działanie naczyniozwężające, działanie ogólnoustrojowe, działanie przeciwarytmiczne, kanał sodowy, lek sympatykomimetyczny, lidokaina, lidokainy chlorowodorek, Lignocainum, noradrenalina, noradrenaliny winian, przewodzenie bodźców nerwowych, selektywność działania leku, sodu pirosiarczyn, środek miejscowo znieczulający, włókno bólowe, włókno czuciowe, włókno ruchowe