komórki drożdży
Komórki drożdży to jednokomórkowe grzyby należące do królestwa Fungi, najczęściej z rodzaju Saccharomyces. W medycynie i mikrobiologii klinicznej mają znaczenie zarówno jako czynniki chorobotwórcze, jak i jako modele badawcze oraz organizmy wykorzystywane w biotechnologii medycznej.
Z perspektywy klinicznej, niektóre gatunki drożdży, takie jak Candida albicans, mogą wywoływać infekcje określane jako kandydozy. Występują one szczególnie u pacjentów z obniżoną odpornością, długotrwale hospitalizowanych, poddawanych antybiotykoterapii lub z zaburzeniami metabolicznymi jak cukrzyca. Kandydoza może przyjmować formy powierzchowne (skórne, błon śluzowych) lub inwazyjne, penetrujące do krwiobiegu i narządów wewnętrznych.
Komórki drożdży Saccharomyces cerevisiae stanowią cenny model w badaniach biomedycznych dzięki podobieństwu ich podstawowych procesów komórkowych do komórek ludzkich. Wykorzystywane są w badaniach nad cyklem komórkowym, starzeniem, apoptozą, regulacją ekspresji genów czy transportem wewnątrzkomórkowym. Genomika funkcjonalna drożdży przyczyniła się do zrozumienia mechanizmów wielu chorób człowieka, w tym nowotworów i zaburzeń neurodegeneracyjnych.
W biotechnologii medycznej komórki drożdży służą jako fabryki do produkcji białek terapeutycznych, w tym insuliny, szczepionek (np. przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B), czynników wzrostu i przeciwciał. Dzięki zdolności do przeprowadzania posttranslacyjnych modyfikacji białek, drożdże stanowią alternatywę dla systemów bakteryjnych w produkcji złożonych białek eukariotycznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Antygen powierzchniowy wirusa zapalenia wątroby typu B – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące antygenu powierzchniowego wirusa zapalenia wątroby typu B (HBsAg), stosowanego w szczepionkach takich jak Engerix B i Euvax B, potwierdzają brak istotnych zagrożeń toksykologicznych. Badania obejmowały toksyczność po podaniu pojedynczej dawki oraz dawek wielokrotnych, przeprowadzone zgodnie z międzynarodowymi standardami, w tym wymaganiami WHO. Szczepionka Engerix B zawiera 10 mikrogramów HBsAg w dawce 0,5 ml adsorbowanego na 0,25 mg Al³⁺, natomiast Euvax B w dawce pediatrycznej (0,5 ml) zawiera 10 mikrogramów antygenu na 0,25 mg Al³⁺, a w dawce dla dorosłych (1 ml) 20 mikrogramów na 0,5 mg Al³⁺. Wyniki badań potwierdzają odpowiedni profil bezpieczeństwa tych preparatów przed ich zastosowaniem klinicznym.
antygen powierzchniowy wirusa zapalenia wątroby typu B, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dawka pediatryczna, HBsAg, komórki drożdży, rekombinacja DNA, Saccharomyces cerevisiae, Światowa Organizacja Zdrowia, szczepionka Engerix B, szczepionka EUVAX B, technologia rekombinacji DNA, toksyczność, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wodorotlenek glinu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Edronax 4 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa reboksetyny, substancji czynnej leku Edronax, wykazały brak mutagenności w testach in vitro na komórkach bakterii i ssaków oraz brak uszkodzeń DNA w komórkach drożdży i hepatocytach szczura. Mimo indukcji aberracji chromosomowych w ludzkich limfocytach in vitro, test mikrojądrowy na myszach in vivo nie potwierdził uszkodzeń chromosomów. Długoterminowe badania rakotwórczości na myszach i szczurach nie wykazały zwiększonej częstości nowotworów, co wskazuje na brak potencjału rakotwórczego. W badaniach toksyczności ogólnej u szczurów zaobserwowano hemosyderozę, specyficzną dla tego gatunku. Reboksetyna nie wykazywała teratogenności ani negatywnego wpływu na płodność szczurów przy dawkach do 90 mg/kg/dobę, nie zaburzając zachowań godowych ani zdolności reprodukcyjnej.
aberracja chromosomowa, genotoksyczność, hemosyderoza, hepatocyt szczura, indukcja mutacji, komórki drożdży, limfocyt ludzki, mutacja genowa, płodność, potencjał rakotwórczy, przenikanie do mleka, reboksetyna, stężenie osoczowe, test mikrojądrowy, toksyczność ogólna, uszkodzenie DNA, wpływ teratogenny, zdolność reprodukcyjna