Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Bactroban

Badania przedkliniczne nad mupirocyną wykazały działania niepożądane tylko przy narażeniu na stężenia znacznie przekraczające te, które uzyskuje się w warunkach klinicznych. Wyniki badań nad potencjałem mutagennym mupirocyny wskazują, że nie powoduje ona u ludzi ryzyka uszkodzeń genetycznych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania produktu leczniczego Bactroban.¹

Działanie rakotwórcze

Należy odnotować, że nie przeprowadzono badań dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego mupirocyny.²

Ocena potencjału genotoksycznego

Przeprowadzono szereg testów oceniających potencjał genotoksyczny mupirocyny. W teście Amesa nie wykazano mutagenności mupirocyny u bakterii Salmonella typhimurium i Escherichia coli. W próbie Yahagiego odnotowano niewielki wzrost odmiany TA98 Salmonella typhimurium, jednak wyłącznie przy stężeniach silnie cytotoksycznych.³

W badaniu in vitro mutacji genowych ssaków (MLA), przy braku aktywacji metabolicznej nie zaobserwowano wzrostu częstości mutacji. Natomiast przy udziale aktywacji metabolicznej zanotowano niewielki wzrost częstości występowania mutacji, ale ponownie tylko przy stężeniach silnie cytotoksycznych.⁴

Co istotne, nie zaobserwowano żadnych zmian w następujących badaniach:⁵

• Badanie na komórkach drożdży dotyczące konwersji/mutacji genowej
• Test in vitro na ludzkich limfocytach
• Test nieplanowanej syntezy DNA (UDS)

Test mikrojądrowy in vivo przeprowadzony na myszach (oceniający uszkodzenia chromosomów) oraz badanie Comet u szczurów (wykrywające zrywanie nici DNA) dały wyniki negatywne. Wyniki te wskazują, że niewielkie wzrosty częstości występowania mutacji zaobserwowane in vitro przy stężeniach cytotoksycznych nie przekładają się na sytuację in vivo, co stanowi istotne potwierdzenie bezpieczeństwa mupirocyny.⁶

Toksyczny wpływ na rozród

Wpływ na płodność

Mupirocyna podawana podskórnie samcom szczurów przez 10 tygodni przed kryciem oraz samicom szczurów przez okres od 15 dni przed do 20 dni po kryciu w dawkach do 100 mg/kg masy ciała na dobę nie wykazała negatywnego wpływu na płodność.⁷

Wpływ na ciążę

W badaniu nad rozwojem embrionalno-płodowym przeprowadzonym na szczurach nie wykazano toksycznego wpływu mupirocyny na rozród po podskórnym podawaniu dawek do 375 mg/kg masy ciała na dobę.⁸

W badaniu rozwoju embrionalno-płodowego przeprowadzonym na królikach z podskórnym podawaniem dawek do 160 mg/kg masy ciała na dobę zaobserwowano toksyczność u matek otrzymujących wysokie dawki, która objawiała się:

• Upośledzeniem przyrostu wagi
• Silnym podrażnieniem w miejscu wstrzyknięcia mupirocyny

Ta toksyczność u matek powodowała utratę lub zmniejszoną żywotność miotu. Jednakże, istotne jest, że nie wykazano toksyczności rozwojowej u płodów królików, których matki donosiły ciążę do momentu rozwiązania.⁹

Zestawienie badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa mupirocyny