zakażenie mieszka włosowego
Wskazanie

Zakażenie mieszka włosowego, znane również jako zapalenie mieszka włosowego (folliculitis), to częste schorzenie skórne charakteryzujące się stanem zapalnym wokół mieszków włosowych. Najczęściej wywołane jest przez bakterie, szczególnie Staphylococcus aureus, choć może być też spowodowane przez grzyby, wirusy czy pasożyty. Zakażenie objawia się małymi, czerwonymi guzkami lub krostkami wokół mieszków włosowych, które mogą być bolesne, swędzące i czasem wypełnione ropą.

Zakażenia mieszków włosowych występują najczęściej w miejscach narażonych na tarcie, pocenie się, okluzję lub urazy skóry. Szczególnie narażone są obszary takie jak skóra głowy, broda, pachy, pośladki i kończyny. Czynnikami ryzyka są golenie, depilacja, noszenie obcisłej odzieży, nadmierna potliwość, osłabiony układ odpornościowy oraz długotrwałe stosowanie kortykosteroidów.

W leczeniu zapalenia mieszków włosowych stosuje się przede wszystkim preparaty miejscowe. W przypadku zakażeń bakteryjnych skuteczne są maści i kremy z antybiotykami, takie jak Mupirox (mupirocyna), Fucidin (kwas fusydowy) czy Altabactin (neomycyna z bacytracyną). Przy łagodnych stanach pomocne są preparaty odkażające zawierające oktenidynę (Octenisept) lub chlorheksydynę (Hibiscrub). W przypadku rozległych lub nawracających zakażeń bakteryjnych lekarz może zalecić antybiotyki doustne, np. Duracef (cefadroksyl), Augmentin (amoksycylina z kwasem klawulanowym) lub Zinnat (cefuroksym).

Przy zakażeniach o podłożu grzybiczym stosuje się miejscowe leki przeciwgrzybicze, takie jak Lamisil (terbinafina), Clotrimazolum (klotrymazol) czy Nizoral (ketokonazol). W cięższych przypadkach zakażeń grzybiczych mogą być potrzebne leki doustne, np. Fluconazole (flukonazol) lub Itraconazole (itrakonazol).

Największą trudnością w leczeniu zakażeń mieszków włosowych jest ich nawrotowy charakter, szczególnie u pacjentów z czynnikami predysponującymi, takimi jak cukrzyca, otyłość czy zaburzenia odporności. Wyzwaniem jest również rosnąca oporność bakterii na antybiotyki, co może utrudniać skuteczne leczenie, zwłaszcza w przypadku zakażeń wywołanych przez szczepy MRSA (metycylinooporne S. aureus). Dodatkowo, niektórzy pacjenci mają tendencję do rozwijania głębszych postaci zakażenia, takich jak czyraki czy ropnie, które mogą wymagać interwencji chirurgicznej.