obrót zewnętrzny płodu

Obrót zewnętrzny płodu (tzw. wersja zewnętrzna) to procedura położnicza, podczas której położnik próbuje zmienić pozycję płodu z położenia miednicowego (pośladkowego) na położenie główkowe poprzez manipulacje wykonywane na powierzchni brzucha ciężarnej. Zabieg ten jest zazwyczaj wykonywany po 36. tygodniu ciąży, gdy płód ma już wystarczającą dojrzałość, a jednocześnie wciąż posiada odpowiednią ruchomość w macicy.

Procedura ta zwiększa szanse na poród drogami naturalnymi, redukując potrzebę wykonania cesarskiego cięcia, które często jest zalecane przy położeniu miednicowym płodu. Skuteczność obrotu zewnętrznego wynosi około 58-77%, a ryzyko powikłań jest stosunkowo niskie. Przed przeprowadzeniem zabiegu konieczna jest ocena ultrasonograficzna, badanie położnicze oraz monitorowanie czynności serca płodu.

Przeciwwskazania do wykonania obrotu zewnętrznego obejmują m.in.: wielopłodową ciążę, nieprawidłowości macicy, ciężką nadciśnienie ciążowe, nieprawidłowości łożyska, zaburzenia krzepnięcia u matki oraz wcześniejsze cesarskie cięcie. Procedura powinna być wykonywana w warunkach szpitalnych, z możliwością natychmiastowego przeprowadzenia cesarskiego cięcia w przypadku wystąpienia powikłań, takich jak przedwczesne oddzielenie łożyska czy bradykardia płodu.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl