odcinek QTcF
QTcF to skorygowany odstęp QT według formuły Fridericia, kluczowy parametr elektrokardiograficzny oceniający repolaryzację komór serca. Formuła Fridericia (QTcF = QT/RR^0.33) jest jedną z najbardziej wiarygodnych metod korekcji odstępu QT względem częstości rytmu serca, szczególnie przy wyższych wartościach tętna.
Wartość QTcF uznawana jest za bardziej precyzyjną niż tradycyjna korekta według wzoru Bazetta, zwłaszcza w badaniach klinicznych oceniających leki pod kątem potencjalnego wpływu na repolaryzację mięśnia sercowego. Normy QTcF wynoszą zazwyczaj poniżej 450 ms dla mężczyzn i poniżej 460 ms dla kobiet. Wydłużenie QTcF powyżej 500 ms stanowi istotny czynnik ryzyka wystąpienia groźnych arytmii komorowych, w tym torsade de pointes.
Monitorowanie QTcF jest szczególnie istotne przy stosowaniu leków mogących wydłużać odstęp QT, takich jak niektóre antybiotyki (makrolidy, fluorochinolony), leki przeciwpsychotyczne, przeciwarytmiczne klasy IA i III czy przeciwhistaminowe. Europejska Agencja Leków i FDA zalecają stosowanie formuły Fridericia do oceny bezpieczeństwa kardiologicznego nowych leków w badaniach klinicznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Moreme 150 mg
Bupropion, substancja czynna leku Moreme, jest selektywnym inhibitorem neuronalnego wychwytu zwrotnego noradrenaliny i dopaminy, z minimalnym wpływem na wychwyt serotoniny oraz bez hamowania monoaminooksydazy. W badaniach klinicznych obejmujących 1155 pacjentów leczonych tabletkami o zmodyfikowanym uwalnianiu (dawki 150-300 mg/dobę w UE oraz do 450 mg/dobę w USA) oraz 1868 pacjentów stosujących tabletki o przedłużonym uwalnianiu, potwierdzono skuteczność bupropionu w leczeniu ciężkiego epizodu depresji (MDD). W badaniach europejskich wykazano statystycznie istotną poprawę w skali MADRS oraz wyższe wskaźniki odpowiedzi i remisji w porównaniu z placebo. W badaniu zapobiegania nawrotom depresji, kontynuacja leczenia bupropionem (300 mg/dobę) przez 44 tygodnie wykazała skuteczność na poziomie 64% w porównaniu do 48% w grupie placebo (p<0,05).
analiza LOCF, badanie kliniczne, bupropion, ciężki epizod depresji, istotność statystyczna, major depressive disorder, mechanizm noradrenergiczny, monoaminooksydaza, monoterapia, noradrenalina i dopamina, odcinek QTcF, remisja, serotonina, skala Montgomery-Åsberg, stan stacjonarny, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu, układ serotoninergiczny, wada odpływu lewokomorowego, wada przegrody międzykomorowej, wada wrodzona, wrodzona wada układu sercowo-naczyniowego, wychwyt zwrotny indoloamin, zapobieganie nawrotom depresji - Leksykon substancji czynnych
Bupropion – Właściwości farmakodynamiczne
Bupropion jest selektywnym inhibitorem neuronalnego wychwytu zwrotnego noradrenaliny i dopaminy, z minimalnym wpływem na wychwyt serotoniny oraz bez hamowania monoaminooksydazy, co odróżnia go od innych leków przeciwdepresyjnych. Jego działanie przeciwdepresyjne potwierdzono w badaniach klinicznych obejmujących 1155 pacjentów leczonych tabletkami o zmodyfikowanym uwalnianiu (dawki do 450 mg/dobę) oraz 1868 pacjentów stosujących tabletki o przedłużonym uwalnianiu (300 mg/dobę). W badaniach europejskich i amerykańskich wykazano statystyczną przewagę bupropionu nad placebo w poprawie wyników skali MADRS oraz wskaźników odpowiedzi i remisji, choć efekty u osób starszych były mniej jednoznaczne. Długoterminowa terapia podtrzymująca (44 tygodnie) z zastosowaniem 300 mg/dobę tabletek o przedłużonym uwalnianiu wykazała istotne zmniejszenie ryzyka nawrotu depresji (64% skuteczności vs. 48% placebo, p<0,05).
aminy katecholowe, ciężki epizod depresji, działanie przeciwdepresyjne, elektrokardiogram, indoloaminy, inhibitor wychwytu zwrotnego amin katecholowych, MDD, mechanizm noradrenergiczny, monoaminooksydaza, nawrót depresji, noradrenalina, odcinek QTcF, odstęp QT, przekaźnictwo serotoninergiczne, remisja depresji, skala MADRS, skuteczność terapeutyczna, SSRI, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu, TLPD, uzależnienie od nikotyny, wada odpływu lewokomorowego, wada przegrody międzykomorowej, Zyban - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Pixigan 300 mg
Bupropion chlorowodorek, substancja czynna leku Pixigan 300 mg w formie tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu, jest selektywnym inhibitorem neuronalnego wychwytu zwrotnego noradrenaliny i dopaminy, z minimalnym wpływem na wychwyt zwrotny serotoniny oraz bez hamowania monoaminooksydazy. Jego skuteczność w leczeniu ciężkiego epizodu depresji (MDD) została potwierdzona w rozbudowanym programie badań klinicznych obejmującym 3023 pacjentów, z dawkami do 300 mg/dobę w Europie oraz do 450 mg/dobę w USA. W badaniach oceniających skuteczność w skali MADRS wykazano statystycznie istotną przewagę bupropionu nad placebo, zarówno w zakresie wskaźników odpowiedzi, jak i remisji. Ponadto, w badaniu zapobiegania nawrotom depresji, kontynuacja leczenia bupropionem (300 mg/dobę) przez 44 tygodnie wykazała istotną przewagę nad placebo (p < 0,05), z utrzymaniem skuteczności terapeutycznej na poziomie 64% w porównaniu do 48% dla placebo.
bezpieczeństwo kardiologiczne, bupropion chlorowodorek, ciężki epizod depresji, lek przeciwdepresyjny, mechanizm noradrenergiczny, monoaminooksydaza, nawrót depresji, noradrenalina i dopamina, odcinek QTcF, odpływ lewokomorowy, podwójnie ślepa próba, remisja depresji, skala MADRS, skala Montgomery-Åsberg, skuteczność terapeutyczna, stan stacjonarny leku, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, wada przegrody międzykomorowej, wada wrodzona płodu, wrodzona wada sercowo-naczyniowa, wychwyt zwrotny indoloamin - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Pixigan 150 mg
Bupropion chlorowodorek, substancja czynna Pixigan, jest psychoanaleptykiem o mechanizmie działania polegającym na selektywnym hamowaniu neuronalnego wychwytu zwrotnego noradrenaliny i dopaminy, z minimalnym wpływem na wychwyt serotoniny i bez hamowania monoaminooksydazy. Jego skuteczność w leczeniu ciężkiego epizodu depresji (MDD) została potwierdzona w licznych badaniach klinicznych obejmujących 1155 pacjentów leczonych tabletkami o zmodyfikowanym uwalnianiu (dawki do 300 mg/dobę w UE i do 450 mg/dobę w USA) oraz 1868 pacjentów stosujących tabletki o przedłużonym uwalnianiu. W badaniach wykazano statystycznie istotną poprawę w skali MADRS, wyższe wskaźniki odpowiedzi i remisji w porównaniu z placebo, szczególnie w dawkach 150-300 mg/dobę. W badaniu zapobiegania nawrotom depresji, kontynuacja leczenia bupropionem w dawce 300 mg/dobę przez 44 tygodnie po ośmiotygodniowej terapii wykazała skuteczność na poziomie 64% w porównaniu do 48% w grupie placebo (p<0,05).
analiza LOCF, bupropion chlorowodorek, ciężki epizod depresji, major depressive disorder, monoaminooksydaza, noradrenalina i dopamina, odcinek QTcF, parametr elektrokardiograficzny, rejestr ciąż, skala depresji Montgomery-Åsberg, Slone Epidemiology Centre, stan stacjonarny stężenia leku, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu, wada odpływu lewokomorowego, wada przegrody międzykomorowej, wada układu sercowo-naczyniowego, wada wrodzona serca, wychwyt zwrotny amin katecholowych, wychwyt zwrotny indoloamin, zapobieganie nawrotom depresji - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Bupropion Accord 300 mg
Bupropion chlorowodorek, substancja czynna leku Bupropion Accord 300 mg, jest selektywnym inhibitorem neuronalnego wychwytu zwrotnego noradrenaliny i dopaminy, z minimalnym wpływem na wychwyt zwrotny serotoniny i bez działania hamującego monoaminooksydazy. Jego skuteczność przeciwdepresyjna została potwierdzona w licznych badaniach klinicznych obejmujących 3023 pacjentów z ciężkim epizodem depresji (MDD). Dawki stosowane w badaniach wynosiły od 150 do 450 mg/dobę, a w szczególności tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu w dawce do 300 mg/dobę wykazały statystycznie istotną poprawę w skali MADRS oraz wyższe wskaźniki odpowiedzi i remisji w porównaniu z placebo. Ponadto, długoterminowa skuteczność leku została potwierdzona w badaniu zapobiegającym nawrotom depresji, gdzie po 44 tygodniach leczenia bupropionem o przedłużonym uwalnianiu skuteczność wyniosła 64% w porównaniu do 48% w grupie placebo (p<0,05).
amina katecholowa, bioekwiwalencja, bupropion chlorowodorek, ciężki epizod depresji, działanie przeciwdepresyjne, inhibitor wychwytu zwrotnego, monoaminooksydaza, nawrót depresji, odcinek QTcF, pierwszorzędowy parametr oceny, remisja, skala MADRS, stan stacjonarny, szlak noradrenergiczny, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, wada odpływu lewokomorowego, wada przegrody międzykomorowej, wada wrodzona płodu, wada wrodzona układu sercowo-naczyniowego, wychwyt zwrotny katecholamin - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Wellbutrin XR 150 mg
Bupropion chlorowodorek, substancja czynna Wellbutrin XR (tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu 150 mg i 300 mg), jest lekiem przeciwdepresyjnym z grupy „innych leków przeciwdepresyjnych” (kod ATC: N06AX12), stosowanym w leczeniu dużej depresji (MDD). Mechanizm działania bupropionu opiera się na selektywnym hamowaniu neuronalnego wychwytu zwrotnego noradrenaliny i dopaminy, z minimalnym wpływem na wychwyt serotoniny i bez hamowania monoaminooksydazy. W badaniach klinicznych obejmujących 1155 pacjentów leczonych Wellbutrin XR i 1868 pacjentów z Wellbutrin SR wykazano skuteczność terapeutyczną w dawkach do 300 mg/dobę w Europie oraz do 450 mg/dobę w USA. W badaniach europejskich Wellbutrin XR wykazał statystycznie istotną poprawę w skali MADRS oraz wyższe wskaźniki odpowiedzi i remisji w porównaniu z placebo, choć u osób starszych wyniki były mniej jednoznaczne. W badaniach amerykańskich dwie z czterech prób potwierdziły korzyść terapeutyczną w dawkach 300-450 mg/dobę. Ponadto, długoterminowa terapia podtrzymująca Wellbutrin SR (300 mg/dobę) przez 44 tygodnie wykazała istotną klinicznie skuteczność w zapobieganiu nawrotom depresji (64% skuteczności vs. 48% placebo, p<0,05).
analiza LOCF, bupropion, duża depresja, działanie bupropionu, indoloaminy, inhibitory monoaminooksydazy, nawrót depresji, noradrenalina i dopamina, odcinek QTcF, odpływ lewokomorowy, remisja depresji, skala MADRS, SSRI, stan stacjonarny leku, szczelina synaptyczna, terapia podtrzymująca, wada przegrody międzykomorowej, wady układu sercowo-naczyniowego, Wellbutrin, wychwyt zwrotny amin katecholowych - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Bupropion Neuraxpharm 150 mg
Bupropion Neuraxpharm (chlorowodorek bupropionu 150 mg) jest lekiem przeciwdepresyjnym z grupy innych leków przeciwdepresyjnych (kod ATC: N06AX12), działającym głównie poprzez selektywne hamowanie neuronalnego wychwytu zwrotnego noradrenaliny i dopaminy, z minimalnym wpływem na wychwyt serotoniny i bez hamowania monoaminooksydazy. Skuteczność bupropionu w leczeniu ciężkiego epizodu depresji (MDD) potwierdzono w licznych badaniach klinicznych obejmujących 1155 pacjentów stosujących tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu oraz 1868 pacjentów przyjmujących tabletki o przedłużonym uwalnianiu. Dawkowanie w badaniach wynosiło od 150 do 450 mg/dobę, a w jednym z kluczowych badań wykazano statystycznie istotną poprawę w skali MADRS oraz wyższe wskaźniki odpowiedzi i remisji w porównaniu z placebo. W badaniu zapobiegania nawrotom depresji, stosowanie bupropionu w dawce 300 mg/dobę przez 44 tygodnie wykazało istotną przewagę nad placebo (64% vs 48% skuteczności, p<0,05), potwierdzając jego wartość w terapii podtrzymującej.
chlorowodorek bupropionu, ciężki epizod depresji, major depressive disorder, metoda LOCF, monoaminooksydaza, nawrót depresji, odcinek QT, odcinek QTcF, ośrodkowy układ nerwowy, przekaźnictwo monoaminergiczne, remisja depresji, skala MADRS, skala Montgomery-Åsberg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu, terapia podtrzymująca, układ dopaminergiczny, układ noradrenergiczny, wada odpływu lewokomorowego, wada przegrody międzykomorowej, wrodzona wada serca, wychwyt zwrotny amin katecholowych - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Moreme 300 mg
Bupropion, substancja czynna leku MOREME, jest selektywnym inhibitorem neuronalnego wychwytu zwrotnego noradrenaliny i dopaminy, z minimalnym wpływem na wychwyt serotoniny i bez hamowania monoaminooksydazy. Dostępny jest w postaci tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu w dawkach 150 mg i 300 mg. Jego działanie przeciwdepresyjne zostało potwierdzone w licznych badaniach klinicznych u pacjentów z ciężkim epizodem depresji (MDD). W badaniach europejskich (dawki do 300 mg/dobę) wykazano statystyczną przewagę nad placebo w poprawie wyniku skali MADRS, a w badaniach amerykańskich (300-450 mg/dobę) potwierdzono znaczące korzyści w 2 z 4 badań. W badaniu u osób starszych nie osiągnięto istotnej przewagi nad placebo w pierwszorzędowym parametrze, jednak analizy drugorzędowe były statystycznie istotne. Ponadto, bupropion w dawce 300 mg/dobę wykazał skuteczność w zapobieganiu nawrotom depresji, z 64% skutecznością w porównaniu do 48% dla placebo w 44-tygodniowym okresie obserwacji.
amina katecholowa, bupropion, ciężki epizod depresyjny, ekspozycja prenatalna, inhibitor wychwytu zwrotnego amin katecholowych, lek przeciwdepresyjny, mechanizm noradrenergiczny, monoaminooksydaza, nawrót depresji, noradrenalina i dopamina, odcinek QTcF, skala MADRS, skala Montgomery-Åsberg, stan stacjonarny, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, wada odpływu lewokomorowego, wada przegrody międzykomorowej, wrodzona wada układu sercowo-naczyniowego, wychwyt zwrotny indoloamin - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Bupropion Neuraxpharm 300 mg
Bupropion Neuraxpharm, zawierający 300 mg chlorowodorku bupropionu (260,40 mg bupropionu), jest lekiem przeciwdepresyjnym z grupy innych leków przeciwdepresyjnych (ATC: N06AX12), działającym poprzez selektywne hamowanie neuronalnego wychwytu zwrotnego noradrenaliny i dopaminy, z minimalnym wpływem na serotoninę i bez hamowania monoaminooksydazy. Skuteczność bupropionu w leczeniu ciężkiego epizodu depresji (MDD) potwierdzono w licznych badaniach klinicznych, obejmujących 1155 pacjentów stosujących tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu (dawki do 300 mg/dobę w UE i do 450 mg/dobę w USA) oraz 1868 pacjentów stosujących tabletki o przedłużonym uwalnianiu. W badaniach tych wykazano statystycznie istotną poprawę w skali MADRS, wyższe wskaźniki odpowiedzi i remisji w porównaniu z placebo, a także skuteczność w zapobieganiu nawrotom depresji (64% skuteczności vs 48% placebo w 44-tygodniowym okresie przy dawce 300 mg/dobę). Nie zaobserwowano klinicznie istotnego wpływu na odcinek QTcF przy dawce 450 mg/dobę.
aminy katecholowe, analiza LOCF, chlorowodorek bupropionu, ciężki epizod depresji, dopamina, ekspozycja płodu, lek przeciwdepresyjny, monoaminooksydaza, nawrót depresji, noradrenalina, odcinek QTcF, odpowiedź na leczenie, pierwszorzędowy parametr oceny, remisja choroby, serotonina, skala MADRS, skala Montgomery-Åsberg, Slone Epidemiology Centre, stężenie stacjonarne, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, układ noradrenergiczny, wada odpływu lewokomorowego, wada przegrody międzykomorowej, wada układu sercowo-naczyniowego, wada wrodzona