Właściwości farmakodynamiczne leku Moreme

Bupropion, substancja czynna leku Moreme, jest sklasyfikowany w grupie farmakoterapeutycznej jako inne leki przeciwdepresyjne (kod ATC: N06 AX12). Lek występuje w formie tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu w dawkach 150 mg oraz 300 mg i wykazuje specyficzne właściwości farmakodynamiczne, które zostały szczegółowo zbadane w licznych badaniach klinicznych.¹

Mechanizm działania

Bupropion charakteryzuje się selektywnym hamowaniem neuronalnego wychwytu zwrotnego amin katecholowych, w szczególności noradrenaliny i dopaminy. Działanie to cechuje się minimalnym wpływem na wychwyt zwrotny indoloamin (serotoniny), ponadto substancja nie hamuje aktywności monoaminooksydazy.²

Dokładny mechanizm działania przeciwdepresyjnego bupropionu nie został w pełni poznany. Przypuszcza się jednak, że efekt terapeutyczny jest osiągany poprzez mechanizmy noradrenergiczne i/lub dopaminergiczne, co odróżnia bupropion od wielu innych leków przeciwdepresyjnych działających głównie poprzez układ serotoninergiczny.³

Skuteczność kliniczna w leczeniu depresji

Działanie przeciwdepresyjne bupropionu zostało potwierdzone w obszernym programie badań klinicznych, obejmującym pacjentów z ciężkim epizodem depresji (Major Depressive Disorder – MDD). W badaniach tych uczestniczyło łącznie 1155 pacjentów leczonych bupropionem w formie tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu oraz 1868 pacjentów otrzymujących bupropion w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu.⁴

Program kliniczny obejmował siedem badań skuteczności bupropionu w formie tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu, z czego trzy prowadzono w Unii Europejskiej z zastosowaniem dawek do 300 mg/dobę, a cztery w Stanach Zjednoczonych z dawkowaniem do 450 mg/dobę. Dodatkowym źródłem danych było dziewięć badań dotyczących bupropionu w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu w leczeniu MDD, które uznano za istotne ze względu na biorównoważność obu postaci leku (tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu podawanych raz na dobę i tabletek o przedłużonym uwalnianiu stosowanych dwa razy na dobę).⁵

Wyniki badań europejskich

W jednym z dwóch identycznych badań europejskich, stosujących dawki w zakresie 150-300 mg, bupropion w tabletkach o zmodyfikowanym uwalnianiu wykazał statystycznie istotną przewagę nad placebo, mierzoną jako poprawa w całkowitym wyniku skali depresji Montgomery-Asberg (MADRS). Wskaźniki odpowiedzi terapeutycznej oraz remisji były również statystycznie znamiennie wyższe w grupie pacjentów otrzymujących bupropion w porównaniu z grupą placebo.⁶

W trzecim badaniu, przeprowadzonym w populacji osób w podeszłym wieku, nie osiągnięto statystycznej przewagi nad placebo dla pierwszorzędowego parametru, którym była średnia zmiana wyniku w skali MADRS w porównaniu ze stanem wyjściowym (przy zastosowaniu analizy LOCF – Last Observation Carried Forward). Jednakże statystycznie znamienne wyniki zaobserwowano w analizie drugorzędowej, określanej jako „Obserwowany przypadek”.⁷

Wyniki badań amerykańskich

W badaniach prowadzonych w USA z zastosowaniem bupropionu w tabletkach o zmodyfikowanym uwalnianiu (w dawkach 300-450 mg) istotne korzyści wykazano w zakresie pierwszorzędowych punktów końcowych w dwóch z czterech przeprowadzonych badań. Jedno z pozytywnych badań było kontrolowane placebo i obejmowało pacjentów z MDD, natomiast drugie było badaniem z aktywną kontrolą, również u pacjentów z ciężkim epizodem depresji.⁸

Długoterminowa skuteczność w zapobieganiu nawrotom

Przeprowadzono również badanie oceniające skuteczność bupropionu w zapobieganiu nawrotom depresji. Pacjentów, którzy odpowiedzieli na ośmiotygodniowe leczenie bupropionem w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu (300 mg/dobę) w fazie otwartej, przydzielano losowo do grupy kontynuującej leczenie bupropionem lub otrzymującej placebo przez kolejne 44 tygodnie. Bupropion w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu wykazał statystycznie znamienną wyższość w porównaniu z placebo (p<0,05) dla pierwszorzędowego kryterium wyniku. Skuteczność działania podczas 44-tygodniowego, podwójnie zaślepionego okresu obserwacji wynosiła 64% dla bupropionu i 48% dla placebo, co potwierdza długoterminową skuteczność leku w zapobieganiu nawrotom depresji.<sup data-drug="Moreme" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="W badaniu zapobiegania nawrotom pacjenci odpowiadający na ośmiotygodniowe leczenie bupropionem (tabletki o przedłużonym uwalnianiu) (300 mg/dobę) w fazie otwartej byli przydzieleni losowo do grupy bupropion (tabletki o przedłużonym uwalnianiu) lub placebo na kolejne 44 tygodnie leczenia. Bupropionu (tabletki o przedłużonym uwalnianiu) wykazał statystycznie znamienną wyższość w porównaniu z placebo (p9

Bezpieczeństwo stosowania

Dane dotyczące stosowania w ciąży

Bezpieczeństwo stosowania bupropionu w okresie ciąży było przedmiotem kilku badań. W międzynarodowym Rejestrze Ciąży obserwowany prospektywnie odsetek wrodzonych wad serca po prenatalnej ekspozycji na bupropion podawany w pierwszym trymestrze wyniósł 9/675 (1,3%).¹⁰

W badaniu retrospektywnym obejmującym ponad tysiąc pacjentek przyjmujących bupropion w pierwszym trymestrze ciąży nie wykazano zwiększonego odsetka wad wrodzonych u płodów ani wrodzonych wad układu sercowo-naczyniowego w porównaniu z innymi lekami przeciwdepresyjnymi.¹¹

Analiza retrospektywna danych z Krajowego Badania nad Profilaktyką Wad Wrodzonych (National Birth Defects Prevention Study) wskazała na statystycznie istotną zależność między występowaniem wady serca dotyczącej odpływu lewokomorowego u dziecka a zgłoszonym przez matkę stosowaniem bupropionu we wczesnym okresie ciąży. Nie zaobserwowano natomiast związku między stosowaniem bupropionu przez matkę a występowaniem jakichkolwiek innych wad serca lub wszystkich typów złożonych wad serca.¹²

Kolejna analiza danych z badania wad wrodzonych przeprowadzonego przez Slone Epidemiology Centre (Slone Epidemiology Centre Birth Defects Study) nie wykazała statystycznie istotnego zwiększenia częstości występowania wad odpływu lewokomorowego po stosowaniu bupropionu przez matkę. Stwierdzono natomiast statystycznie istotną zależność między występowaniem wad przegrody międzykomorowej a stosowaniem bupropionu w monoterapii w pierwszym trymestrze ciąży.¹³

Wpływ na odstęp QT

W badaniu przeprowadzonym z udziałem zdrowych ochotników nie zaobserwowano klinicznie istotnego wpływu bupropionu w tabletkach o zmodyfikowanym uwalnianiu (w dawce 450 mg/dobę) na odcinek QTcF w porównaniu z placebo. Ocena została przeprowadzona po 14 dniach podawania leku, gdy osiągnięto stan stacjonarny stężenia bupropionu w organizmie.¹⁴