CCID50
CCID50 (Cell Culture Infectious Dose 50%) to parametr używany w wirusologii do określania ilości wirusa potrzebnej do zainfekowania 50% komórek w hodowli. Jest to kluczowa metoda ilościowa służąca do standaryzacji potencjału zakaźnego wirusów w badaniach laboratoryjnych.
Wartość CCID50 określa się poprzez seryjne rozcieńczanie próbki zawierającej wirusa, a następnie inkubację z komórkami w hodowli. Po określonym czasie obserwuje się efekt cytopatyczny (CPE) lub inne markery infekcji wirusowej. Punkt końcowy, w którym 50% hodowli wykazuje infekcję, określa wartość CCID50.
W praktyce klinicznej i badawczej CCID50 jest szeroko stosowany do standaryzacji dawek szczepionek wirusowych, testowania skuteczności leków przeciwwirusowych oraz w badaniach nad patogenezą chorób wirusowych. Parametr ten pozwala na precyzyjne porównywanie różnych szczepów wirusów pod względem ich zakaźności.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Wirus odry – Przedawkowanie
Wirus odry szczepu Schwarz, stosowany w szczepionkach żywych atenuowanych Priorix i Priorix-Tetra, występuje w dawce nie mniejszej niż 10 CCID50 na 0,5 ml. Dane z monitorowania po wprowadzeniu do obrotu wykazały, że nawet podanie dawki do dwukrotnie większej niż zalecana nie skutkowało wystąpieniem działań niepożądanych związanych z przedawkowaniem. Brak specyficznych objawów klinicznych oraz niezgłoszone przypadki przedawkowania w przypadku Priorix-Tetra potwierdzają wysoki profil bezpieczeństwa atenuowanego wirusa odry. Produkcja wirusa w hodowli komórek zarodka kurzego może mieć znaczenie alergologiczne, jednak nie wpływa na ryzyko przedawkowania.
atenuacja wirusa, białko jaja kurzego, CCID50, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, hodowla komórek zarodka kurzego, immunizacja, nadzór nad bezpieczeństwem, Priorix, Priorix-Tetra, reakcja alergiczna, reakcja poszczepienna, szczep Schwarz, szczepionka żywa atenuowana, wirus odry, żywy atenuowany wirus odry - Leksykon substancji czynnych
Wirus odry – Właściwości farmakokinetyczne
Wirus odry stosowany w szczepionkach Priorix i Priorix-Tetra występuje w postaci żywego, atenuowanego szczepu Schwarz, namnażanego na hodowli komórek zarodka kurzego. Zawartość wirusa odry w pojedynczej dawce 0,5 ml wynosi nie mniej niż 10 CCID50, co oznacza ilość wirusa zdolną do zakażenia 50% hodowli komórkowej. Ze względu na charakter szczepionek zawierających żywe, atenuowane wirusy, klasyczne parametry farmakokinetyczne (wchłanianie, dystrybucja, metabolizm, wydalanie) nie są określane. Zamiast tego kluczowa jest immunogenność wirusa, oceniana poprzez pomiar miana przeciwciał po szczepieniu, co odzwierciedla zdolność wirusa do ograniczonej replikacji i indukcji odpowiedzi immunologicznej.
- Leksykon substancji czynnych
Wirus różyczki – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Wirus różyczki szczepu Wistar RA 27/3, stosowany w szczepionkach Priorix i Priorix-Tetra, występuje w stężeniu nie mniejszym niż 10 CCID50 na dawkę i jest produkowany w ludzkich komórkach diploidalnych MRC-5, co zapewnia odpowiednią atenuację przy zachowaniu immunogenności. Szczepionki te, zawierające żywy atenuowany wirus różyczki, nie wykazują istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, co potwierdzają dane zawarte w Charakterystyce Produktu Leczniczego. W przypadku Priorix-Tetra brak jest bezpośrednich badań nad wpływem na zdolności psychomotoryczne, jednak na podstawie dostępnych danych przypuszcza się brak istotnego wpływu.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Priorix-Tetra –
Priorix-Tetra to szczepionka żywa atenuowana, zawierająca osłabione wirusy odry (szczep Schwarz, ≥10 CCID50), świnki (szczep RIT 4385, ≥10 CCID50), różyczki (szczep Wistar RA 27/3, ≥10 CCID50) oraz ospy wietrznej (szczep OKA, ≥10 PFU). Preparat występuje w formie proszku i rozpuszczalnika do sporządzania roztworu do wstrzykiwań (0,5 ml dawka). Szczepionka zawiera śladowe ilości neomycyny oraz 14 mg sorbitolu na dawkę, co należy uwzględnić u pacjentów z nadwrażliwością na antybiotyki. Po rekonstytucji preparat może zmieniać barwę od jasno-brzoskwiniowej do różowej, co jest zjawiskiem fizjologicznym i nie wpływa na skuteczność szczepionki.
CCID50, hodowla komórkowa, komórki diploidalne, komórki zarodka kurzego, laktoza bezwodna, mannitol, medium 199, nadwrażliwość na antybiotyk, neomycyna, odpowiedź immunologiczna, odra świnka różyczka ospa wietrzna, PFU, rekonstytucja szczepionki, rozpuszczalnik do wstrzykiwań, sorbitol, szczepionka żywa atenuowana, wirus odry, wirus ospy wietrznej, wirus różyczki, wirus świnki - Leksykon substancji czynnych
Wirus różyczki – Właściwości farmakokinetyczne
Wirus różyczki szczepu Wistar RA 27/3, stosowany w szczepionkach żywych atenuowanych takich jak Priorix i Priorix-Tetra, jest produkowany w hodowli ludzkich komórek diploidalnych MRC-5 i występuje w stężeniu nie mniejszym niż 10 CCID50 na dawkę (0,5 ml) po rekonstytucji. Ze względu na specyfikę działania żywych atenuowanych wirusów, nie podlegają one klasycznej ocenie farmakokinetycznej (ADME), co jest zgodne z wymogami agencji regulacyjnych. Mechanizm działania opiera się na ograniczonej replikacji in vivo i indukcji odpowiedzi immunologicznej, a nie na standardowych procesach farmakokinetycznych, dlatego skuteczność szczepionki ocenia się na podstawie serokonwersji, immunogenności oraz profilu bezpieczeństwa (reaktogenności), a nie stężenia wirusa w organizmie.
CCID50, hodowla ludzkich komórek diploidalnych, immunogenność, miano wirusa, MRC-5, odpowiedź immunologiczna, odpowiedź serologiczna, parametr farmakokinetyczny, postać liofilizowana, produkcja przeciwciał, reakcja poszczepienna, reaktogenność, rekonstytucja, różyczka, serokonwersja, szczep Wistar RA 27/3, szczepionka żywa atenuowana, wirus różyczki, żywy atenuowany wirus - Leksykon substancji czynnych
Wirus odry – Dawkowanie i sposób podawania
Wirus odry, będący składnikiem szczepionek skojarzonych MMR (odra, świnka, różyczka) oraz MMRV (odra, świnka, różyczka, ospa wietrzna), jest podawany w dawce 0,5 ml zawierającej co najmniej 10³⁰ CCID₅₀ żywego, atenuowanego wirusa (szczep Schwarz). Szczepionka Priorix jest zalecana od 12 miesiąca życia, z podaniem jednej dawki i drugiej zgodnie z oficjalnymi wytycznymi, natomiast Priorix-Tetra stosuje się od 11 miesiąca życia, podając dwie dawki w odstępie minimum 4 tygodni, optymalnie 6 tygodni do 3 miesięcy. W przypadku niemowląt poniżej 12 miesiąca życia, szczepienie jest możliwe w sytuacjach epidemiologicznych (np. epidemia, podróż do rejonów endemicznych), z pierwszą dawką podaną po ukończeniu 9-11 miesiąca życia i drugą dawką w ciągu 3 miesięcy, zachowując minimalny odstęp 4 tygodni. Nie określono bezpieczeństwa i skuteczności szczepionki u niemowląt poniżej 9 miesiąca życia.
CCID50, dawka szczepionki, mięsień naramienny, MMR, odpowiedź immunologiczna, podanie domięśniowe, podanie podskórne, przednio-boczna część uda, rejon endemiczny, rekonstytucja, schemat dawkowania, sytuacja epidemiologiczna, szczep Schwarz, szczepienie uzupełniające, szczepionka MMR, szczepionka MMRV, szczepionka monowalentna, trombocytopenia, wirus odry, zaburzenie krzepnięcia, żywy atenuowany wirus odry - Leksykon substancji czynnych
Wirus różyczki – Dawkowanie i sposób podawania
Wirus różyczki w szczepionkach występuje jako żywy, atenuowany szczep Wistar RA 27/3, produkowany w ludzkich komórkach diploidalnych (MRC-5), z minimalnym stężeniem ≥10 CCID50 na dawkę. Standardowa dawka wynosi 0,5 ml po rekonstytucji. Dawkowanie zależy od wieku i schematu szczepienia: u dzieci ≥12 miesięcy zaleca się jedną dawkę Priorix (0,5 ml), z drugą dawką zgodnie z zaleceniami; Priorix-Tetra podaje się w dwóch dawkach (każda 0,5 ml) od 11 miesiąca życia, z odstępem 6 tygodni do 3 miesięcy. U niemowląt poniżej 12 miesięcy odpowiedź immunologiczna może być niewystarczająca, dlatego szczepienie w tym wieku jest zalecane tylko w sytuacjach epidemiologicznych (np. epidemia, podróż do rejonów endemicznych), z drugą dawką podaną w drugim roku życia, minimum 4 tygodnie po pierwszej. Bezpieczeństwo i skuteczność u dzieci <9 miesięcy nie zostały określone.
CCID50, droga podania, iniekcja, komórka diploidalna, mięsień naramienny, MRC-5, odpowiedź immunologiczna, podanie domięśniowe, podanie podskórne, Priorix, Priorix-Tetra, przednio-boczna część uda, rejon endemiczny, rekonstytucja, ryzyko krwawienia, schemat szczepienia, sytuacja epidemiologiczna, szczep atenuowany, szczepionka MMR, szczepionka przeciw ospie wietrznej, szczepionka skojarzona, trombocytopenia, wirus różyczki, zaburzenie krzepnięcia - Leksykon substancji czynnych
Wirus odry – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Wirus odry, stosowany w szczepionkach żywych atenuowanych takich jak Priorix oraz Priorix-Tetra, to szczep Schwarz w stężeniu nie mniejszym niż 10 CCID50. Wirus ten jest produkowany w hodowli komórek zarodka kurzego i poddawany atenuacji, co zmniejsza jego wirulencję przy zachowaniu immunogenności. Zgodnie z Charakterystyką Produktu Leczniczego, szczepionka Priorix nie wpływa lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. W przypadku Priorix-Tetra, mimo braku dedykowanych badań, przypuszcza się podobny brak wpływu na te zdolności, co wynika z profilu bezpieczeństwa preparatu.
atenuacja, CCID50, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, gorączka, hodowla komórek zarodka kurzego, immunogenność, ogólne osłabienie, Priorix, Priorix-Tetra, profil bezpieczeństwa szczepionki, sprawność psychomotoryczna, szczep Schwarz, szczepionka przeciw odrze, szczepionka przeciw ospie wietrznej, szczepionka przeciw różyczce, szczepionka przeciw śwince, szczepionka żywa atenuowana, wirulencja, wirus odry, żywy atenuowany wirus odry - Leksykon substancji czynnych
Wirus świnki – Właściwości farmakokinetyczne
Wirus świnki (szczep RIT 4385) stosowany w szczepionkach żywych atenuowanych, takich jak Priorix i Priorix-Tetra, występuje w postaci liofilizowanej i jest rekonstytuowany przed podaniem. W pojedynczej dawce 0,5 ml zawiera nie mniej niż 10 CCID50, co oznacza ilość wirusa zdolną do zakażenia 50% hodowli komórkowej. Szczep ten pochodzi od szczepu Jeryl Lynn i jest produkowany w hodowli komórek zarodka kurzego, co zapewnia stabilność i powtarzalność jakości. W szczepionkach tych wirus świnki współwystępuje z innymi atenuowanymi wirusami: odry (szczep Schwarz, ≥10 CCID50), różyczki (szczep Wistar RA 27/3, ≥10 CCID50) oraz w przypadku Priorix-Tetra dodatkowo z wirusem ospy wietrznej (szczep OKA, ≥10 PFU).
Ocena farmakokinetyki wirusa świnki w szczepionkach nie jest wymagana, co jest standardem dla preparatów zawierających żywe atenuowane wirusy. Zamiast tego, kluczowa jest ocena immunogenności oraz bezpieczeństwa szczepionki. Wirus świnki zachowuje zdolność do namnażania się w organizmie, jednak dzięki procesowi atenuacji jego potencjał chorobotwórczy jest ograniczony, co zapewnia korzystny profil bezpieczeństwa. Technologia liofilizacji umożliwia długotrwałe przechowywanie i stabilność wirusa w postaci proszku, a rekonstytucja przed podaniem pozwala na uzyskanie aktywnego biologicznie roztworu do iniekcji, zdolnego do indukcji odpowiedzi immunologicznej.
aktywność biologiczna, CCID50, hodowla komórek zarodka kurzego, immunogenność, liofilizacja, odpowiedź immunologiczna, PFU, potencjał chorobotwórczy, potencjał immunogenny, profil bezpieczeństwa, rekonstytucja, szczep Jeryl Lynn, szczep RIT 4385, szczepionka MMR, szczepionka MMRV, szczepionka żywa atenuowana, wirus atenuowany, wirus odry, wirus ospy wietrznej, wirus różyczki, wirus świnki, właściwości farmakokinetyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Priorix –
Badania niekliniczne szczepionki Priorix, zawierającej żywe atenuowane wirusy odry (szczep Schwarz), świnki (szczep RIT 4385) oraz różyczki (szczep Wistar RA 27/3), nie wykazały istotnego ryzyka dla populacji ludzkiej. Każda dawka 0,5 ml zawiera co najmniej 10 CCID50 każdego z wirusów, a ocena bezpieczeństwa obejmowała zarówno składniki aktywne, jak i substancje pomocnicze, takie jak 9 mg sorbitolu, 6,5 ng kwasu para-aminobenzoesowego, 334 µg fenyloalaniny oraz śladowe ilości neomycyny. Wyniki badań nieklinicznych nie wskazują na potencjalne zagrożenia związane z ich obecnością w szczepionce.
- Leksykon substancji czynnych
Wirus świnki – Przedawkowanie
Wirus świnki (paramyxovirus) w szczepionkach MMR i MMRV, w postaci żywego atenuowanego szczepu RIT 4385, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa nawet w przypadku przedawkowania. Standardowa dawka wirusa w szczepionce Priorix wynosi nie mniej niż 10^3.7 CCID50, a przedawkowanie definiowane jest jako podanie dawki do dwukrotnie większej niż zalecana. Monitorowanie postmarketingowe nie wykazało dodatkowych działań niepożądanych przy takim przedawkowaniu. W szczepionce Priorix-Tetra, zawierającej wyższą dawkę wirusa (nie mniej niż 10^4.4 CCID50), nie odnotowano przypadków przedawkowania, co sugeruje, że wyższe stężenia atenuowanego wirusa świnki są dobrze tolerowane przez organizm ludzki bez zwiększenia ryzyka działań niepożądanych.
atenuowany wirus, bezpieczeństwo farmakoterapeutyczne, CCID50, działanie niepożądane, margines bezpieczeństwa, monitoring postmarketingowy, odra, ospa wietrzna, profil bezpieczeństwa, reakcja immunologiczna, reakcja poszczepienna, różyczka, schemat szczepień, stężenie wirusa, szczep Jeryl Lynn, szczep RIT 4385, szczepionka MMR, szczepionka MMRV, szczepionka Priorix, szczepionka Priorix-Tetra, wirus świnki, wytyczna kliniczna - Leksykon substancji czynnych
Wirus odry – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wirus odry stosowany w szczepionkach w postaci żywego atenuowanego szczepu Schwarz (nie mniej niż 10 CCID50) wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony licznymi badaniami przedklinicznymi. Szczepionki monowalentne oraz skojarzone, takie jak Priorix i Priorix-Tetra, nie wykazują ryzyka toksyczności miejscowej ani ogólnoustrojowej, co potwierdzają szczegółowe badania toksyczności po podaniu wielokrotnym na modelach zwierzęcych. Warto podkreślić, że wirus odry jest stosowany w połączeniu z innymi atenuowanymi wirusami (świnki, różyczki, ospy wietrznej) bez wykazania wzajemnych niekorzystnych interakcji zwiększających toksyczność.
atenuacja wirusa, badanie toksykologiczne, CCID50, działanie miejscowe, działanie ogólnoustrojowe, działanie toksyczne, hodowla komórek zarodka kurzego, interakcja niekorzystna, miano wirusa, profil bezpieczeństwa, szczep Schwarz, szczepionka monowalentna, szczepionka skojarzona, toksyczność, wirus odry, wirus odry atenuowany, wirus ospy wietrznej, wirus różyczki, wirus świnki, wirus szczepionkowy - Leksykon substancji czynnych
Wirus różyczki – Wskazania do stosowania
Wirus różyczki stosowany w szczepionkach to żywy, atenuowany szczep Wistar RA 27/3, obecny w preparatach skojarzonych Priorix oraz Priorix-Tetra. Priorix przeznaczony jest do czynnego uodparniania przeciw różyczce, odrze i śwince u dzieci powyżej 9. miesiąca życia, młodzieży i dorosłych, natomiast Priorix-Tetra dodatkowo chroni przed ospą wietrzną i jest wskazany od 11. miesiąca życia. W wyjątkowych sytuacjach klinicznych możliwe jest wcześniejsze podanie szczepionek, np. Priorix-Tetra u niemowląt 9-10 miesięcznych. Oba preparaty zawierają wirusa różyczki w dawce nie mniejszej niż 10 CCID50, produkowanego w ludzkich komórkach diploidalnych MRC-5, co gwarantuje wysoką czystość i powtarzalność produkcji.
ampułko-strzykawka, atenuowany szczep wirusa, atenuowany wirus różyczki, CCID50, czynne uodparnianie, immunogenność, komórki diploidalne MRC-5, liofilizacja, polityka zdrowotna, Priorix, Priorix-Tetra, proszek do rekonstytucji, rekonstytucja, schemat dawkowania, szczep Oka, szczep RIT 4385, szczep Schwarz, szczep Wistar RA 27/3, szczepionka MMR, szczepionka MMRV, szczepionka skojarzona, wirus ospy wietrznej, wirus różyczki - Leksykon substancji czynnych
Wirus świnki – Właściwości farmakodynamiczne
Wirus świnki stosowany w szczepionkach, w tym w preparatach Priorix (ATC J07BD52) i Priorix-Tetra (ATC J07BD54), to żywy, atenuowany szczep RIT 4385 pochodzący od szczepu Jeryl Lynn. Immunogenność tego wirusa została potwierdzona w badaniach klinicznych u dzieci w wieku 9-24 miesięcy, gdzie pojedyncza dawka indukowała serokonwersję u 91,5-94,4% pacjentów, a podanie drugiej dawki w odstępie 3 miesięcy zwiększało wskaźnik serokonwersji do 99,2%. Zawartość wirusa w dawce 0,5 ml wynosi co najmniej 10 CCID50. Droga podania (domięśniowa lub podskórna) nie wpływa istotnie na immunogenność ani profil bezpieczeństwa. Szczepionka jest produkowana w hodowli komórek zarodka kurzego, co może wpływać na jej właściwości farmakodynamiczne.
atenuowany wirus, CCID50, dawka przypominająca, hodowla komórek zarodka kurzego, immunogenność, odpowiedź immunologiczna, podskórna droga podania, przeciwciała matczyne, serokonwersja, seronegatywny, średnia geometryczna miana przeciwciał, szczep Jeryl Lynn, szczep RIT 4385, szczepionka MMR, szczepionka MMRV, szczepionka skojarzona, wirus świnki, wskaźnik serokonwersji, wskaźnik seropozytywności - Leksykon substancji czynnych
Wirus świnki – Dawkowanie i sposób podawania
Wirus świnki, stosowany w szczepionkach skojarzonych Priorix i Priorix-Tetra, pochodzi ze szczepu Jeryl Lynn (RIT 4385) i jest produkowany w hodowli komórek zarodka kurzego. Dawkowanie wirusa wyrażone jest w CCID50, gdzie minimalna zawartość wynosi 10 CCID50 na dawkę 0,5 ml w obu preparatach. Szczepionki te są przeznaczone do profilaktyki świnki, jednak nie zaleca się ich stosowania u niemowląt poniżej 9. miesiąca życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. W sytuacjach epidemiologicznych możliwe jest podanie pierwszej dawki po ukończeniu 9. miesiąca życia, z drugą dawką podaną w ciągu 3 miesięcy. U dzieci w wieku 11-12 miesięcy oraz u dorosłych schemat dawkowania obejmuje dwie dawki po 0,5 ml, podawane podskórnie lub domięśniowo, z odstępem między dawkami wynoszącym od 6 tygodni do 3 miesięcy, nie krótszym niż 4 tygodnie.
CCID50, charakterystyka produktu leczniczego, hodowla komórek zarodka kurzego, mięsień naramienny, podanie domięśniowe, podanie podskórne, przednio-boczna część uda, reakcja poszczepienna, rekonstytucja proszku, szczep Jeryl Lynn, szczep RIT 4385, szczepionka MMR, szczepionka monowalentna, szczepionka Priorix, szczepionka Priorix-Tetra, szczepionka skojarzona, trombocytopenia, wirus świnki, zaburzenie krzepnięcia, żywy atenuowany wirus