szczep atenuowany
Szczep atenuowany to mikroorganizm (bakteria lub wirus), który został osłabiony laboratoryjnie w taki sposób, że utracił swoją zjadliwość, ale zachował zdolność do wywoływania odpowiedzi immunologicznej. Stanowi podstawę wielu szczepionek stosowanych w profilaktyce chorób zakaźnych.
Proces atenuacji polega najczęściej na długotrwałej hodowli drobnoustrojów w warunkach innych niż fizjologiczne, co prowadzi do kumulacji mutacji i osłabienia wirulencji patogenu. Szczepy atenuowane stymulują układ odpornościowy w sposób zbliżony do naturalnej infekcji, wywołując silną i długotrwałą odpowiedź immunologiczną, obejmującą zarówno odporność humoralną, jak i komórkową.
Szczepionki zawierające szczepy atenuowane stosowane są w profilaktyce wielu chorób, m.in. gruźlicy (BCG), odry, świnki, różyczki (MMR), ospy wietrznej, żółtej gorączki czy poliomyelitis (szczepionka Sabina). Główną zaletą tych preparatów jest ich wysoka immunogenność, często wystarczająca do wywołania odporności po podaniu pojedynczej dawki.
Należy pamiętać, że szczepionki ze szczepami atenuowanymi są przeciwwskazane u osób z ciężkimi niedoborami odporności ze względu na teoretyczne ryzyko rewersji do formy zjadliwej. W praktyce klinicznej rzadko obserwuje się tego typu powikłania, jednak bezpieczeństwo pacjenta zawsze pozostaje priorytetem przy kwalifikacji do szczepienia.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Wirus ospy wietrznej – Właściwości farmakodynamiczne
Wirus ospy wietrznej (VZV) szczepu Oka, stosowany w szczepionkach takich jak Varilrix, VARIVAX i Priorix-Tetra, wykazuje wysoką skuteczność w profilaktyce ospy wietrznej, zarówno w zapobieganiu zakażeniom, jak i łagodzeniu przebiegu choroby. Stężenie wirusa w dawce 0,5 ml wynosi od ≥10 PFU (Priorix-Tetra, Varilrix) do ≥1350 PFU (VARIVAX). Szczepionki indukują odpowiedź immunologiczną poprzez wywołanie bezobjawowej infekcji, co prowadzi do wytworzenia przeciwciał i odpowiedzi komórkowej. Badania kliniczne potwierdzają wyższą skuteczność i trwałość odporności po podaniu dwóch dawek w porównaniu z jedną dawką, z efektywnością sięgającą 91-94% w zapobieganiu ospie o różnym nasileniu. Szczepionki wykazują także skuteczność w profilaktyce poekspozycyjnej, zmniejszając ryzyko ciężkiego przebiegu choroby u dzieci zaszczepionych do 3 dni po kontakcie z wirusem.
astma oskrzelowa, białaczka, choroba autoimmunologiczna, choroba kolagenowa, guz lity złośliwy, immunofluorescencja pośrednia, immunogenność, jednostka PFU, komórki diploidalne MRC-5, leczenie immunosupresyjne, niewydolność nerek przewlekła, półpasiec, powikłanie ospy wietrznej, profilaktyka poekspozycyjna, przeszczepienie narządów, rekonstytucja, serokonwersja, średnia geometryczna miana, szczep atenuowany, szczep Oka, terapia kortykosteroidowa, test ELISA, wirus atenuowany, wirus odry, wirus ospy wietrznej, wirus różyczki, wirus świnki - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Vivotif ≥ 2x10E9 CFU
Szczepionka Vivotif zawiera co najmniej 2×10 żywych atenuowanych komórek Salmonella enterica serowar Typhi szczepu Ty21a, charakteryzującego się brakiem polisacharydu otoczkowego Vi oraz mutacją genu galE, co ogranicza jego replikację in vivo i zmniejsza zjadliwość. Po podaniu doustnym szczepionka pozostaje miejscowo w jelicie, indukując złożoną odpowiedź immunologiczną obejmującą produkcję IgA przeciw antygenowi O, komórki produkujące przeciwciała (ASC) oraz wielofunkcyjne limfocyty T CD4+ i CD8+ o fenotypie zasiedlającym jelita. Odpowiedź immunologiczna, zwłaszcza IgA i limfocyty CD8+, może utrzymywać się w przewodzie pokarmowym nawet do 2 lat po szczepieniu.
antygen O Salmonella, biosynteza ścian komórkowych, dur brzuszny, immunoglobulina A, kapsułka dojelitowa, komórki produkujące przeciwciała, limfocyty T CD4+ i CD8+, odporność humoralna i komórkowa, odporność miejscowa, odpowiedź immunologiczna, polisacharyd otoczkowy Vi, Salmonella enterica serowar Typhi, szczep atenuowany, szczep Ty21a, szczepienie przypominające, szczepionka przeciwbakteryjna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ebetrexat 20 mg/ml
Metotreksat w postaci roztworu do wstrzykiwań Ebetrexat 20 mg/ml wykazuje silne działanie immunosupresyjne i cytotoksyczne, co wymaga ścisłego przestrzegania przeciwwskazań klinicznych. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na metotreksat lub substancje pomocnicze, w tym zawierające 0,18 mmol/ml sodu (4,13 mg/ml sodu), co jest istotne u osób na diecie niskosodowej. Nie należy stosować go u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (bilirubina > 5 mg/dl, tj. 85,5 µmol/l), nadużywających alkoholu, a także z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 20 ml/min lub stężenie kreatyniny > 2 mg/dl), ze względu na ryzyko kumulacji i nasilenia hepatotoksyczności. Ponadto, metotreksat jest przeciwwskazany u pacjentów z chorobami układu krwiotwórczego (hipoplazja szpiku, leukopenia, trombocytopenia, klinicznie istotna niedokrwistość) oraz u osób z niedoborami odporności i ciężkimi zakażeniami, takimi jak gruźlica czy zakażenie HIV, ze względu na ryzyko zaostrzenia infekcji i powikłań immunosupresyjnych.
choroba układu krwiotwórczego, choroba wrzodowa żołądka, działanie immunosupresyjne, działanie mielosupresyjne, gruźlica, hepatotoksyczność, hipoplazja szpiku kostnego, klirens kreatyniny, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, metotreksat, nadużywanie alkoholu, niedobór odporności, niedokrwistość, owrzodzenie błony śluzowej, roztwór do wstrzykiwań, stężenie kreatyniny, szczep atenuowany, szczepienie żywą szczepionką, teratogen, trombocytopenia, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie HIV, zakażenie przewlekłe, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej - Leksykon substancji czynnych
Wirus różyczki – Dawkowanie i sposób podawania
Wirus różyczki w szczepionkach występuje jako żywy, atenuowany szczep Wistar RA 27/3, produkowany w ludzkich komórkach diploidalnych (MRC-5), z minimalnym stężeniem ≥10 CCID50 na dawkę. Standardowa dawka wynosi 0,5 ml po rekonstytucji. Dawkowanie zależy od wieku i schematu szczepienia: u dzieci ≥12 miesięcy zaleca się jedną dawkę Priorix (0,5 ml), z drugą dawką zgodnie z zaleceniami; Priorix-Tetra podaje się w dwóch dawkach (każda 0,5 ml) od 11 miesiąca życia, z odstępem 6 tygodni do 3 miesięcy. U niemowląt poniżej 12 miesięcy odpowiedź immunologiczna może być niewystarczająca, dlatego szczepienie w tym wieku jest zalecane tylko w sytuacjach epidemiologicznych (np. epidemia, podróż do rejonów endemicznych), z drugą dawką podaną w drugim roku życia, minimum 4 tygodnie po pierwszej. Bezpieczeństwo i skuteczność u dzieci <9 miesięcy nie zostały określone.
CCID50, droga podania, iniekcja, komórka diploidalna, mięsień naramienny, MRC-5, odpowiedź immunologiczna, podanie domięśniowe, podanie podskórne, Priorix, Priorix-Tetra, przednio-boczna część uda, rejon endemiczny, rekonstytucja, ryzyko krwawienia, schemat szczepienia, sytuacja epidemiologiczna, szczep atenuowany, szczepionka MMR, szczepionka przeciw ospie wietrznej, szczepionka skojarzona, trombocytopenia, wirus różyczki, zaburzenie krzepnięcia - Leksykon substancji czynnych
Salmonella enterica – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Produkt Vivotif zawiera żywe, atenuowane szczepy Salmonella enterica serowar Typhi Ty21a w dawce nie mniejszej niż 2×10 CFU w kapsułce dojelitowej. Brak jest odpowiednich, kontrolowanych badań dotyczących wpływu szczepionki na rozród zwierząt oraz bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży. Nie ustalono, czy podanie Vivotifu w okresie ciąży może powodować uszkodzenia płodu lub negatywnie wpływać na zdolności rozrodcze. Z tego względu stosowanie szczepionki w ciąży jest przeciwwskazane, chyba że istnieje bezwzględna konieczność, np. w przypadku wysokiego ryzyka zakażenia podczas podróży do obszarów endemicznych duru brzusznego.
dur brzuszny, jednostki tworzące kolonie, kapsułki dojelitowe, obszar endemiczny, płodność, przenikanie do mleka, rozwój płodu, Salmonella enterica, Salmonella typhi, szczep atenuowany, szczep bakteryjny, szczep Ty21a, wchłanianie ogólnoustrojowe, zakażenie Salmonella, zdolność rozrodcza, żywe komórki bakteryjne - Leksykon substancji czynnych
Wirus odry – Wskazania do stosowania
Wirus odry w postaci żywych atenuowanych szczepów, głównie szczep Schwarz, stanowi podstawę szczepionek Priorix (MMR) oraz Priorix-Tetra (MMRV) dostępnych na polskim rynku. Preparaty te są przeznaczone do czynnego uodpornienia przeciwko odrze u dzieci po ukończeniu 9. miesiąca życia (Priorix) oraz od 11. miesiąca życia (Priorix-Tetra). W szczególnych sytuacjach epidemiologicznych dopuszcza się podanie szczepionki dzieciom młodszym, tj. w wieku 9-12 miesięcy (Priorix) lub 9-10 miesięcy (Priorix-Tetra), z uwzględnieniem potencjalnie obniżonej skuteczności ze względu na obecność przeciwciał matczynych. Zawartość wirusa odry w obu preparatach wynosi nie mniej niż 10 CCID50, co zapewnia odpowiednią immunogenność przy minimalnym ryzyku rozwoju choroby.
atenuacja wirusa, czynne uodpornienie, odpowiedź immunologiczna, odra, ospa wietrzna, Priorix, Priorix-Tetra, profilaktyka odry, Program Szczepień Ochronnych, przeciwciała matczyne, różyczka, świnka, szczep atenuowany, szczep Schwarz, szczepionka MMR, szczepionka MMRV, szczepionka przeciwko odrze, wirus odry