ropień płuc

Ropień płuca to ograniczony obszar martwicy miąższu płucnego, wypełniony ropą, powstały na skutek zakażenia bakteryjnego. Stanowi poważne powikłanie zapalenia płuc, aspiracji treści żołądkowej, urazu klatki piersiowej lub rozsiewu zakażenia z innych ognisk w organizmie.

Najczęstszymi patogenami odpowiedzialnymi za rozwój ropnia płuca są bakterie beztlenowe (Peptostreptococcus, Bacteroides, Fusobacterium), tlenowe (Staphylococcus aureus, Klebsiella pneumoniae, Pseudomonas aeruginosa) oraz mieszana flora bakteryjna. Szczególne ryzyko rozwoju ropnia dotyczy pacjentów z obniżoną odpornością, alkoholików, osób z zaburzeniami świadomości i chorych z zaburzeniami połykania.

Objawy kliniczne obejmują gorączkę, kaszel z odkrztuszaniem ropnej wydzieliny (czasem z domieszką krwi), ból w klatce piersiowej, duszność oraz objawy ogólnoustrojowe jak nocne poty, utrata masy ciała i osłabienie. W badaniu fizykalnym można stwierdzić stłumienie odgłosu opukowego oraz osłabienie szmeru pęcherzykowego nad zajętym obszarem.

Diagnostyka ropnia płuca opiera się na badaniach obrazowych (RTG i tomografia komputerowa klatki piersiowej), badaniach mikrobiologicznych plwociny oraz bronchoskopii. Leczenie obejmuje długotrwałą antybiotykoterapię (4-6 tygodni), często empiryczną na początku, ukierunkowaną na bakterie beztlenowe, następnie modyfikowaną zgodnie z wynikami posiewów.

W przypadkach opornych na leczenie zachowawcze może być konieczne zastosowanie drenażu przezskórnego pod kontrolą obrazowania lub interwencji chirurgicznej. Powikłaniami nieleczonego ropnia płuca mogą być ropniak opłucnej, posocznica, krwotok płucny czy przewlekłe włóknienie płuc.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl