wysokie ciśnienie tętnicze

Wysokie ciśnienie tętnicze (nadciśnienie tętnicze) to stan, w którym ciśnienie krwi w tętnicach jest przewlekle podwyższone. W praktyce klinicznej rozpoznawane jest, gdy wartości ciśnienia wynoszą ≥140 mmHg dla ciśnienia skurczowego i/lub ≥90 mmHg dla ciśnienia rozkurczowego, na podstawie co najmniej dwóch pomiarów podczas dwóch różnych wizyt.

Nadciśnienie tętnicze może być pierwotne (idiopatyczne) – stanowiące około 90-95% przypadków, lub wtórne – wynikające z innych chorób, takich jak choroby nerek, zaburzenia hormonalne czy przyjmowanie niektórych leków. Czynniki ryzyka obejmują predyspozycje genetyczne, wiek, otyłość, nadmierne spożycie soli, alkoholu, siedzący tryb życia oraz stres.

Choroba ta często przebiega bezobjawowo, przez co jest nazywana „cichym zabójcą”. U niektórych pacjentów mogą występować bóle głowy, zawroty głowy, zaburzenia widzenia czy krwawienia z nosa. Długotrwale nieleczone nadciśnienie prowadzi do poważnych powikłań, w tym choroby wieńcowej, niewydolności serca, udaru mózgu, niewydolności nerek i retinopatii nadciśnieniowej.

Leczenie obejmuje modyfikację stylu życia (redukcja masy ciała, ograniczenie spożycia soli i alkoholu, zwiększenie aktywności fizycznej) oraz farmakoterapię. Główne grupy leków przeciwnadciśnieniowych to: diuretyki, beta-blokery, inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE), blokery receptora angiotensyny (ARB), blokery kanału wapniowego oraz alfa-blokery. Wybór terapii powinien być indywidualnie dostosowany do pacjenta, uwzględniając choroby współistniejące i potencjalne interakcje lekowe.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl