ostra faza depresji

Ostra faza depresji to okres, w którym objawy zaburzenia depresyjnego osiągają szczytowe nasilenie. Pacjent doświadcza wówczas głębokiego obniżenia nastroju, utraty zainteresowań i odczuwania przyjemności (anhedonia), znacznego spadku energii oraz zaburzeń snu i łaknienia. W fazie ostrej depresji często występują również myśli samobójcze, co czyni ten okres szczególnie niebezpiecznym dla pacjenta.

Diagnostyka ostrej fazy depresji opiera się na kryteriach ICD-11 lub DSM-5, przy czym kluczowa jest ocena nasilenia objawów i ich wpływu na funkcjonowanie pacjenta. W obrazie klinicznym mogą dominować objawy somatyczne (bóle, zaburzenia snu, spadek apetytu) lub psychiczne (poczucie beznadziejności, anhedonia, myśli samobójcze).

Leczenie ostrej fazy depresji wymaga zwykle kompleksowego podejścia, obejmującego farmakoterapię (najczęściej leki przeciwdepresyjne z różnych grup, czasem augmentowane lekami przeciwpsychotycznymi lub stabilizatorami nastroju) oraz interwencje psychoterapeutyczne. W przypadkach opornych na leczenie lub z wysokim ryzykiem samobójczym może być konieczne zastosowanie elektrowstrząsów (EW) lub przezczaszkowej stymulacji magnetycznej (TMS). Faza ostra trwa zwykle od kilku tygodni do kilku miesięcy i wymaga regularnej oceny stanu psychicznego pacjenta.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl