Mononit Retard
Mononit Retard to preparat zawierający monoazotan izosorbidu, który należy do grupy leków nazywanych azotanami. Jest stosowany głównie w leczeniu i zapobieganiu dławicy piersiowej (anginy pectoris). Postać „retard” oznacza formę o przedłużonym uwalnianiu substancji czynnej, co zapewnia dłuższy czas działania leku w organizmie.
Mechanizm działania Mononitu Retard polega na rozszerzaniu naczyń krwionośnych, zwłaszcza żylnych, co prowadzi do zmniejszenia obciążenia wstępnego serca i w konsekwencji redukcji zapotrzebowania mięśnia sercowego na tlen. Jest to kluczowe w leczeniu dławicy piersiowej, gdzie równowaga między podażą a zapotrzebowaniem na tlen w mięśniu sercowym jest zaburzona.
Preparat ten może być stosowany długoterminowo w profilaktyce napadów dławicy piersiowej, a także jako uzupełnienie terapii w przewlekłej niewydolności serca, zazwyczaj w połączeniu z innymi lekami kardiologicznymi. Warto pamiętać, że przy długotrwałym stosowaniu azotanów może rozwinąć się tolerancja na lek, dlatego często zaleca się zachowanie przerwy w dawkowaniu (najczęściej w nocy).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Mononit 100 Retard 100 mg
Izosorbidu monoazotan (ISMN), składnik aktywny preparatu Mononit 100 Retard, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą znacząco wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Szczególnie istotne są przeciwwskazane jednoczesne podawanie z riociguatem oraz inhibitorami 5-fosfodiesterazy (syldenafil, tadalafil, wardenafil) ze względu na ryzyko ciężkiej hipotensji i zagrażających życiu powikłań sercowo-naczyniowych. Ponadto, stosowanie izosorbidu monoazotanu z lekami rozszerzającymi naczynia, beta-blokerami, diuretykami, antagonistami wapnia, inhibitorami ACE, neuroleptykami oraz trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi może nasilać efekt hipotensyjny, co wymaga monitorowania ciśnienia tętniczego i dostosowania dawek. Interakcje z dihydroergotaminą mogą prowadzić do wzrostu jej stężenia i nasilenia działania nadciśnieniowego, natomiast jednoczesne stosowanie z alkaloidami sporyszu jest przeciwwskazane z powodu antagonistycznego działania farmakodynamicznego.
alkaloid sporyszu, antagonista wapnia, beta-bloker, cGMP, cyklaza guanylanowa, dihydroergotamina, działanie hipotensyjne, hipotonia ortostatyczna, inhibitor ACE, inhibitor fosfodiesterazy, izosorbidu monoazotan, lek moczopędny, lek rozszerzający naczynia, lek trójpierścieniowy, Mononit Retard, neuroleptyk, powikłanie sercowo-naczyniowe, receptor adrenergiczny, riociguat, sapropteryna, syldenafil, tadalafil, tetrahydrobiopteryna, tlenek azotu, tolerancja krzyżowa, tolerancja lekowa, wardenafil - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Mononit 60 Retard 60 mg
Mononit retard, zawierający izosorbid monoazotan, jest dostępny w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 60 mg (jasnozielone) oraz 100 mg (ciemnozielone), przeznaczonych do stosowania raz na dobę, rano, po posiłku. Terapia powinna być indywidualizowana, stosując najmniejszą skuteczną dawkę zapewniającą odpowiedni efekt terapeutyczny. Tabletki należy połykać w całości, bez rozgryzania ani dzielenia, aby nie zaburzyć profilu uwalniania substancji czynnej. U pacjentów w podeszłym wieku nie zaleca się rutynowej modyfikacji dawkowania, jednak konieczna jest ostrożność kliniczna u osób z podwyższonym ryzykiem hipotonii, ciężką niewydolnością wątroby lub nerek, ze względu na ryzyko kumulacji leku i zmienioną farmakokinetykę.
azotan, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, ciśnienie tętnicze, farmakokinetyka leku, hipotonia, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, izosorbid monoazotan, Mononit Retard, ostrożność kliniczna, przedłużone uwalnianie, sildenafil, stężenie terapeutyczne, tabletka powlekana o przedłużonym uwalnianiu, tadalafil - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Mononit 100 Retard 100 mg
Preparat Mononit Retard zawiera izosorbid monoazotan w dawkach 60 mg oraz 100 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, przeznaczonych do stosowania raz na dobę, najlepiej rano po posiłku. Dawkowanie powinno być indywidualizowane, stosując najmniejszą skuteczną dawkę umożliwiającą kontrolę objawów. Tabletki należy połykać w całości, bez rozgryzania ani dzielenia, aby zachować mechanizm przedłużonego uwalniania i uniknąć nieprawidłowego profilu farmakokinetycznego oraz zwiększonego ryzyka działań niepożądanych. Preparat jest przeznaczony do długotrwałego stosowania, a u pacjentów w podeszłym wieku zwykle nie wymaga modyfikacji dawki, choć należy zachować ostrożność u osób z ryzykiem hipotonii oraz z ciężką niewydolnością wątroby lub nerek.
dawka podtrzymująca, działanie niepożądane, efekt terapeutyczny, hipotonia, indywidualizacja terapii, izosorbidu monoazotan, Mononit Retard, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, profil farmakokinetyczny, przedłużone uwalnianie, substancja czynna, tabletka powlekana o przedłużonym uwalnianiu, układ pokarmowy