Kelicardina
Kelicardina to syntetyczny aminosteroid o właściwościach antyarytmicznych, opracowany jako potencjalny lek przeciw zaburzeniom rytmu serca. Związek ten wykazuje zdolność do blokowania kanałów jonowych w komórkach mięśnia sercowego, co wpływa na stabilizację błony komórkowej kardiomiocytów.
Mechanizm działania kelicardiny polega głównie na blokowaniu kanałów sodowych, co przekłada się na spowolnienie przewodzenia impulsów elektrycznych w sercu. Substancja ta wykazuje także działanie na kanały potasowe, co może wpływać na czas trwania potencjału czynnościowego. Dzięki tym właściwościom kelicardina jest badana w kontekście leczenia tachyarytmii, zarówno nadkomorowych jak i komorowych.
W badaniach przedklinicznych kelicardina wykazała korzystny profil bezpieczeństwa w porównaniu do niektórych klasycznych leków antyarytmicznych, z mniejszym ryzykiem proarytmii. Wstępne dane sugerują również, że związek ten może wykazywać działanie kardioprotektyjne w stanach niedokrwienia mięśnia sercowego. Badania kliniczne nad tym związkiem koncentrują się na określeniu jego skuteczności i bezpieczeństwa u pacjentów z różnymi typami zaburzeń rytmu serca.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kelicardina –
Produkt leczniczy Kelicardina zawiera trzy główne składniki aktywne: wyciąg płynny (1:1) z ziela konwalii (Convallaria majalis L.) w stężeniu 0,47 g/ml, odpowiadający 2,5–4,2 j.g. glikozydów nasercowych, wyciąg płynny (1:1) z kwiatostanu głogu (Crataegus monogyna Jacquin i Crataegus oxycantha L.) w stężeniu 0,40 g/ml oraz trokserutynę w stężeniu 4,7 mg/ml. Produkt zawiera również znaczną ilość etanolu (59–67% V/V), co odpowiada 536 mg etanolu na dawkę 1 ml. Brak jest kompleksowych badań toksyczności dla całej kompozycji, co ogranicza możliwość pełnej oceny bezpieczeństwa produktu na podstawie danych przedklinicznych. Ocena opiera się zatem na danych dotyczących poszczególnych składników oraz doświadczeniu klinicznym ze stosowania podobnych preparatów.
- Leksykon substancji czynnych
Ziele konwalii – Dawkowanie i sposób podawania
Ziele konwalii (Convallaria maialis L.) jest substancją czynną preparatów zawierających glikozydy nasercowe, stosowanych w terapii kardiologicznej. Dawkowanie zależy od postaci farmaceutycznej i zawartości substancji czynnej: Convafort w tabletkach drażowanych zawiera 15,7 mg wyciągu suchego (10-11:1) i jest podawany dorosłym oraz młodzieży powyżej 12 lat w dawce 1-2 tabletki 3 razy na dobę, doustnie, 15 minut przed posiłkiem, przez maksymalnie 7 dni, po czym wymagana jest konsultacja lekarska w przypadku braku poprawy. Kelicardina w kroplach doustnych zawiera 0,47 g wyciągu płynnego (1:1) na 1 ml, co odpowiada 2,5-4,2 j.g. glikozydów nasercowych, i jest stosowana u dorosłych w dawce 20 kropli (około 1 ml) 3 razy na dobę, doustnie między posiłkami, przez okres do 2 tygodni, z koniecznością konsultacji w przypadku utrzymania lub nasilenia objawów. Preparaty nie są zalecane u dzieci poniżej 12 lat (Convafort) lub brak jest danych dotyczących stosowania u dzieci i młodzieży (Kelicardina).
Convafort, Convallaria maialis, działanie niepożądane, efekt terapeutyczny, glikozyd nasercowy, Kelicardina, krople doustne, nietolerancja leku, postać farmaceutyczna, schemat dawkowania, służba zdrowia, substancja czynna, tabletka drażowana, wyciąg płynny z ziela konwalii, wyciąg suchy z ziela konwalii, wywiad medyczny, ziele konwalii - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Kelicardina –
Produkt leczniczy Kelicardina w postaci kropli doustnych zawiera wyciąg płynny z ziela konwalii (Convallaria maialis), wyciąg płynny z kwiatostanu głogu (Crataegus monogyna i Crataegus oxycantha) oraz trokserutynę. W dawce 1 ml znajduje się od 2,5 j.g. do 4,2 j.g. glikozydów nasercowych z konwalii oraz 59-67% V/V etanolu (536 mg). Ze względu na brak odpowiednich badań klinicznych, stosowanie leku u kobiet w ciąży jest przeciwwskazane z powodu nieznanego wpływu na rozwój płodu i przebieg ciąży oraz ryzyka związanego z obecnością glikozydów nasercowych i wysokiej zawartości etanolu. Podobne ograniczenia dotyczą kobiet karmiących piersią, gdyż substancje czynne mogą przenikać do mleka matki, a bezpieczeństwo ich stosowania u niemowląt nie zostało potwierdzone. Brak jest również danych dotyczących wpływu leku na płodność zarówno kobiet, jak i mężczyzn.
- Leksykon substancji czynnych
Trokserutyna – Działania niepożądane
Trokserutyna, stosowana w leczeniu przewlekłej niewydolności żylnej, żylaków oraz powikłań żylno-limfatycznych, charakteryzuje się dobrym profilem bezpieczeństwa, jednak może wywoływać działania niepożądane zależne od drogi podania (doustna, miejscowa, okulistyczna) oraz indywidualnej wrażliwości pacjenta. Najczęstsze działania niepożądane przy podaniu doustnym dotyczą przewodu pokarmowego, w tym nudności (częstość od bardzo rzadkiej do rzadkiej), które ustępują przy przyjmowaniu leku podczas posiłków. Rzadko obserwuje się wzdęcia, bóle brzucha, biegunki, niestrawność, dyskomfort żołądkowy oraz bardzo rzadko wymioty. Reakcje skórne, takie jak zaczerwienienie, pokrzywka, świąd, wysypka oraz nadwrażliwość na światło, występują rzadko do bardzo rzadko, a miejscowo stosowane preparaty mogą powodować podrażnienie i suchość skóry (częstość nieznana). W zakresie układu nerwowego zgłaszano bóle głowy, zawroty głowy i zmęczenie z częstością rzadką do bardzo rzadkiej. Rzadkie są również reakcje alergiczne, w tym wstrząs anafilaktyczny i reakcje rzekomoanafilaktyczne.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból stawowy, działanie niepożądane, fotowrażliwość, Kelicardina, kontaktowe zapalenie skóry, łysienie, MedDRA, napadowe zaczerwienienie twarzy, niestrawność, nudności, pieczenie oczu, pokrzywka, Posorutin, profil bezpieczeństwa, przewlekła niewydolność żylna, reakcja alergiczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień, skurcz oskrzeli, suchość skóry, świąd, trokserutyna, uderzenia gorąca, Venescin, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka skórna, wzdęcia, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy, żylaki - Leksykon substancji czynnych
Ziele konwalii – Działania niepożądane
Ziele konwalii (Convallaria maialis L.) zawiera glikozydy nasercowe, które są substancją czynną preparatów leczniczych takich jak Convafort i Kelicardina. Convafort, w formie tabletek drażowanych zawierających 15,7 mg wyciągu suchego (10-11:1), nie wykazuje dotychczas raportowanych działań niepożądanych. Natomiast Kelicardina, podawana w formie kropli doustnych zawierających 0,47 g wyciągu płynnego (1:1) z ziela konwalii, co odpowiada 2,5-4,2 j.g. glikozydów nasercowych, wiąże się z bardzo rzadkimi (<1/10 000) działaniami niepożądanymi. Do najistotniejszych należą zaburzenia rytmu serca, nudności, ból głowy oraz pokrzywka jako manifestacja reakcji nadwrażliwości. Ze względu na farmakodynamiczne podobieństwo glikozydów konwalii do digoksyny, szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko arytmii, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego.
ból głowy, compliance pacjenta, Convafort, digoksyna, glikozydy nasercowe, Kelicardina, nudności, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, system MedDRA, trokserutyna, układ sercowo-naczyniowy, wyciąg płynny, wyciąg suchy, wyciąg z głogu, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia układu nerwowego, ziele konwalii - Leksykon substancji czynnych
Ziele konwalii – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Ziele konwalii (Convallaria maialis L.) jest składnikiem preparatów kardiologicznych zawierających glikozydy nasercowe, jednak brak jest ukierunkowanych badań oceniających jego wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Preparat Convafort zawiera 15,7 mg wyciągu suchego z ziela konwalii (10-11:1) bez istotnej zawartości etanolu, natomiast Kelicardina w formie kropli doustnych zawiera 0,47 g/ml wyciągu płynnego (1:1) oraz 59%-67% (V/V) etanolu, co odpowiada 536 mg etanolu na dawkę (1 ml) – równoważne około 14 ml piwa lub 6 ml wina. Producent Kelicardiny wskazuje, że taka ilość alkoholu nie powoduje zauważalnych skutków na zdolność prowadzenia pojazdów, jednak kumulacja dawek może teoretycznie zwiększyć stężenie etanolu w organizmie.
bezpieczeństwo farmakoterapii, charakterystyka produktu leczniczego, Convafort, dokumentacja produktu leczniczego, działanie nasercowe, funkcja psychomotoryczna, glikozyd nasercowy, indywidualna reakcja, Kelicardina, krople doustne, laktoza jednowodna, postać farmaceutyczna, preparat kardiologiczny, sacharoza, sprawność psychomotoryczna, substancja aktywna, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka drażowana, układ nerwowy, układ sercowo-naczyniowy, wyciąg płynny z ziela konwalii, wyciąg suchy z ziela konwalii, zasada ostrożności, zawartość etanolu, ziele konwalii