rak przejściowokomórkowy

Rak przejściowokomórkowy (carcinoma transitionale, urothelial carcinoma) to najczęstszy typ nowotworu złośliwego dróg moczowych, stanowiący około 90% wszystkich przypadków raka pęcherza moczowego. Rozwija się z nabłonka przejściowego (urotelium) wyściełającego drogi moczowe – od miedniczek nerkowych, przez moczowody, pęcherz moczowy, aż po cewkę moczową.

Głównym czynnikiem ryzyka rozwoju raka przejściowokomórkowego jest palenie tytoniu, które odpowiada za 50-65% przypadków u mężczyzn i 20-30% u kobiet. Inne czynniki ryzyka obejmują ekspozycję na aminy aromatyczne i węglowodory aromatyczne (obecne w przemyśle chemicznym, tekstylnym), przewlekłe infekcje dróg moczowych, przebyte leczenie cyklofosfamidem oraz narażenie na promieniowanie jonizujące.

Rak przejściowokomórkowy charakteryzuje się zróżnicowaną dynamiką wzrostu i zdolnością do inwazji. System klasyfikacji WHO/ISUP dzieli go na raki niskiego i wysokiego stopnia złośliwości. Istotnym czynnikiem prognostycznym jest głębokość naciekania ściany pęcherza moczowego, określana w klasyfikacji TNM. Guzy powierzchowne (Ta, Tis, T1) stanowią około 75-85% przypadków, natomiast naciekające głębsze warstwy mięśniowe (T2-T4) około 15-25%.

Diagnostyka raka przejściowokomórkowego obejmuje cystoskopię z biopsją, cytologię moczu, ultrasonografię, tomografię komputerową i rezonans magnetyczny. Leczenie zależy od stopnia zaawansowania choroby i obejmuje zabiegi endoskopowe (TURBT), immunoterapię dopęcherzową (BCG), chemioterapię oraz radykalne zabiegi chirurgiczne (cystektomia) w przypadkach inwazyjnych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl