koagulacja krwi

Koagulacja krwi (krzepnięcie krwi) to złożony proces fizjologiczny, którego celem jest zatrzymanie krwawienia z uszkodzonych naczyń krwionośnych. Proces ten obejmuje kaskadową aktywację czynników krzepnięcia, prowadzącą do wytworzenia stabilnego skrzepu fibrynowego.

Mechanizm koagulacji obejmuje dwie główne drogi: wewnątrzpochodną (aktywowaną przez kontakt krwi z powierzchnią inną niż śródbłonek) oraz zewnątrzpochodną (inicjowaną przez czynnik tkankowy). Obie drogi zbiegają się w końcowym etapie, gdzie protrombina jest przekształcana w trombinę, która z kolei przekształca fibrynogen w fibrynę, tworząc skrzep.

Koagulacja krwi jest regulowana przez liczne białka i kofaktory, w tym czynniki krzepnięcia (I-XIII), płytki krwi, jony wapnia oraz naturalne antykoagulanty, takie jak białko C, białko S i antytrombina. Zaburzenia w tym systemie mogą prowadzić do stanów nadkrzepliwości (trombofilia) lub skłonności do krwawień (hemofilia i inne koagulopatie).

Diagnostyka zaburzeń koagulacji obejmuje badania czasu protrombinowego (PT), czasu częściowej tromboplastyny po aktywacji (APTT), czasu trombinowego (TT), poziomu fibrynogenu oraz specjalistyczne testy oceniające poszczególne czynniki krzepnięcia. Wiedza o mechanizmach koagulacji krwi jest fundamentalna w leczeniu chorób zakrzepowo-zatorowych, monitorowaniu terapii przeciwkrzepliwej oraz zarządzaniu krwawieniami w praktyce klinicznej.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl