niedobór witaminy E

Niedobór witaminy E to stan kliniczny wynikający z niedostatecznej podaży tokoferoli, które są grupą związków o działaniu przeciwutleniającym. Witamina E chroni komórki przed uszkodzeniem oksydacyjnym, zapobiega peroksydacji lipidów błon komórkowych i neutralizuje wolne rodniki.

Stan niedoboru witaminy E występuje rzadko w populacji ogólnej, najczęściej dotyczy pacjentów z zaburzeniami wchłaniania tłuszczów (np. mukowiscydoza, przewlekłe choroby wątroby, cholestaza), pacjentów po resekcji jelita cienkiego oraz osób z abetalipoproteinemią. Niedobór może wystąpić również u wcześniaków oraz osób długotrwale żywionych pozajelitowo bez odpowiedniej suplementacji.

Objawy kliniczne niedoboru witaminy E obejmują neuropatię obwodową, ataksję, miopatię, retinopatię pigmentową oraz upośledzenie odpowiedzi immunologicznej. U niemowląt może prowadzić do hemolizy erytrocytów i anemii hemolitycznej. Diagnostyka opiera się na oznaczeniu stężenia α-tokoferolu w surowicy, przy czym interpretacja wymaga odniesienia do poziomu lipidów.

Leczenie polega na suplementacji witaminy E, zazwyczaj w postaci preparatów α-tokoferolu. W przypadkach zaburzeń wchłaniania mogą być konieczne wysokie dawki lub formy wodnorozpuszczalne. Równolegle należy leczyć choroby podstawowe będące przyczyną niedoboru. Profilaktyka niedoboru witaminy E obejmuje zbilansowaną dietę bogatą w oleje roślinne, orzechy i nasiona.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl