łupież zwykły

Łupież zwykły (Pityriasis simplex capillitii) to częsta dermatoza skóry owłosionej głowy charakteryzująca się nadmiernym złuszczaniem naskórka w postaci białych lub szarych łusek. Schorzenie to dotyka około 50% populacji, a szczyt zachorowalności przypada na okres dojrzewania i wczesnej dorosłości.

Etiopatogeneza łupieżu zwykłego wiąże się z przyspieszonym cyklem odnowy komórek naskórka oraz nadmiernym namnażaniem drożdżaków z rodzaju Malassezia (głównie M. globosa i M. restricta), które są częścią naturalnej flory skóry. Czynniki predysponujące obejmują zaburzenia hormonalne, stres, nieodpowiednią dietę oraz uwarunkowania genetyczne.

Klinicznie łupież zwykły objawia się obecnością suchych, białawych łusek widocznych na skórze głowy oraz opadających na ramiona. Pacjenci często zgłaszają świąd o zmiennym nasileniu. W przeciwieństwie do łupieżu tłustego, nie towarzyszy mu nasilony stan zapalny ani rumień skóry głowy.

Leczenie łupieżu zwykłego opiera się głównie na stosowaniu szamponów przeciwłupieżowych zawierających substancje aktywne takie jak: pirytionian cynku, siarczek selenu, dziegcie, ketokonazol, cyklopiroksolaminę czy kwas salicylowy. W przypadkach opornych rozważa się terapię ogólnoustrojową przeciwgrzybiczą lub miejscowe kortykosteroidy przy nasilonym stanie zapalnym.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl