podanie dokaletkowe

Podanie dokaletkowe (łac. administratio intrafascialis) to technika podawania leków polegająca na wprowadzeniu substancji leczniczej do przestrzeni pomiędzy kaletkę maziową a ścięgno. Ta metoda stosowana jest głównie w leczeniu stanów zapalnych kaletek maziowych (zapalenie kaletki) oraz w przypadkach innych schorzeń tkanek miękkich otaczających stawy.

Zabieg wykonywany jest najczęściej pod kontrolą USG, co zwiększa precyzję i bezpieczeństwo podania. Podczas procedury igła wprowadzana jest bezpośrednio do przestrzeni dokaletowej, omijając naczynia krwionośne i struktury nerwowe. Najczęściej podawanymi substancjami są kortykosteroidy (działające przeciwzapalnie) oraz środki znieczulające miejscowo.

Podanie dokaletkowe znajduje zastosowanie w leczeniu wielu jednostek chorobowych, w tym zapalenia kaletki podbarkowej, krętarzowej, przedrzepkowej czy łokciowej. Skuteczność tej metody polega na miejscowym dostarczeniu leku bezpośrednio do ogniska zapalnego, co minimalizuje działania ogólnoustrojowe i zwiększa efektywność terapii.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Depo-Medrol z Lidokainą (40 mg + 10 mg)/ml

Produkt leczniczy Depo-Medrol z Lidokainą (40 mg + 10 mg)/ml to zawiesina do wstrzykiwań, której farmakokinetyka opiera się na danych dotyczących poszczególnych składników: metyloprednizolonu i lidokainy. Metyloprednizolon podany domięśniowo w dawce 40 mg osiąga maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) średnio 14,8 ± 8,6 ng/ml po około 7,25 ± 1,04 godzinach (Tmax), z polem powierzchni pod krzywą (AUC) wynoszącym 1354,2 ± 424,1 ng/ml×godz. Charakteryzuje się objętością dystrybucji około 1,4 l/kg, wiązaniem z białkami osocza na poziomie 77% oraz metabolizmem w wątrobie głównie przez CYP3A4 do nieaktywnych metabolitów. Okres półtrwania metyloprednizolonu wynosi od 1,8 do 5,2 godzin, a klirens około 5-6 ml/min/kg. Lidokaina wykazuje zmienne Cmax zależne od dawki i drogi podania, np. 2,18 µg/ml po 1 godzinie przy dawce 7 mg/kg, z objętością dystrybucji 91 l i wiązaniem z białkami osocza 60-80% przy stężeniach 1-5 µg/ml. Metabolizowana jest w wątrobie przez enzymy CYP1A2, CYP3A4, CYP2A6 i CYP2E1, z okresem półtrwania 1,5-2 godzin. Główne metabolity lidokainy to monoetyloglicynian ksylidyny i glicynoksylidyna, które wykazują słabsze działanie farmakologiczne i mogą się kumulować, zwłaszcza glicynoksylidyna z okresem półtrwania około 10 godzin.
4-hydroksy-2, 6-dimetyloanilina, alfa-1 kwaśna glikoproteina, bariera krew-mózg, Depo-Medrol z Lidokainą, dysfagia, enzym CYP1A2, enzym CYP2A6, enzym CYP2E1, enzym CYP3A4, glicynoksylidyna, glikoproteina p, hemodializa, klirens kreatyniny, metyloprednizolon octan, monoetyloglicynian ksylidyny, podanie dokaletkowe, podanie domięśniowe, wstrzyknięcie dostawowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon substancji czynnych
Betametazon – Dawkowanie i sposób podawania

Betametazon, glikokortykosteroid stosowany miejscowo w dermatologii, dostępny jest w różnych postaciach (kremy, maści, roztwory, pianki, żele) z dawkowaniem dostosowanym do preparatu, wieku pacjenta i obszaru aplikacji. Standardowo nakłada się cienką warstwę 1-2 razy na dobę, nie przekraczając 50 g tygodniowo i stosując leczenie przez 2-4 tygodnie. Preparaty złożone (np. Belosalic, Diprosalic, Lotriderm, Daivobet) mają specyficzne schematy dawkowania i ograniczenia czasowe (7-28 dni), a u dzieci stosowanie jest ograniczone wiekowo i czasowo (np. nie stosować u dzieci <12 lat lub <18 lat w przypadku kalcypotriolu). Wskazane jest unikanie opatrunków okluzyjnych, chyba że lekarz zaleci inaczej. Metoda jednostki opuszki palca (FTU) pomaga precyzyjnie określić ilość aplikowanego preparatu, co jest szczególnie istotne u dzieci, gdzie powierzchnia leczona nie powinna przekraczać 10% ciała. W przypadku skóry owłosionej głowy stosuje się 1-4 g żelu na dobę, a preparaty z kalcypotriolem nie powinny być aplikowane na >30% powierzchni ciała.
atopowe zapalenie skóry, betametazon z gentamycyną, betametazon z kalcypotriolem, betametazon z kliochinolem, choroba dermatologiczna, działanie niepożądane, efekt z odbicia, glikokortykosteroid, jednostka opuszki palca, kortykosteroid, kwas salicylowy, lek przeciwgrzybiczy, obrzęk mózgu, opatrunek okluzyjny, podanie dokaletkowe, podanie dostawowe, podanie parenteralne, toksyczność ogólnoustrojowa, wstrzyknięcie domięśniowe, wyprysk atopowy, zespół zaburzeń oddychania

podanie dokaletkowe

Powiązane wpisy

Właściwości farmakokinetyczne – Depo-Medrol z Lidokainą (40 mg + 10 mg)/ml

Betametazon – Dawkowanie i sposób podawania